Φιλοξενούμενα βιβλία στο Παγκάκι
home

Φιλοξενούμενα βιβλία στο Παγκάκι

«Εργατική Βοήθεια» και «Κοινωνική Αλληλεγγύη» Δύο παραδείγματα ταξικής αλληλέγγυας δράσης στην Ελλάδα του Μεσοπολέμου
Κώστας Ευθυμίου
Η, εν πολλοίς άγνωστη, ιστορία δύο οργανώσεων ταξικής αλληλέγγυας δράσης στα χρόνια του Μεσοπολέμου: της Εργατικής Βοήθειας και της Κοινωνικής Αλληλεγγύης· αυτό είναι το θέμα αυτού του εξαιρετικού βιβλίου. Ο συγγραφέας, παρότι δεν είναι ιστορικός, καταγράφει με απαράμιλλη ιστορική ακρίβεια μια πτυχή της ιστορίας του εργατικού κινήματος στην Ελλάδα, αναδεικνύοντας την ανάγκη ταξικής αλληλέγγυας δράσης σήμερα και τη σύνδεσή της με το διεκδικητικό κίνημα. Το βιβλίο αναμετράται ευθέως με τις απόψεις εκείνες που εντός των αντικαπιταλιστικών δυνάμεων στέκονται αρνητικές με τα κινήματα αλληλεγγύης που αναπτύσσονται στις γειτονιές και στις πόλεις. Απέναντι σε αυτές τις απόψεις αντιπαραθέτει τη συγκρότηση ενός πρωτόγνωρου κινήματος αλληλεγγύης, τις πρακτικές που δημιουργήθηκαν εντός του, την εκπαίδευση όσων συμμετείχαν στην εκδήλωσή του σε λογικές και συμπεριφορές. Όλα όσα θα μπορούσαν να αποτελέσουν ένα πολύτιμο μάθημα για το σήμερα. Ένα βιβλίο που αλλάζει την οπτική μας για την ιστορική διαδρομή της Αριστεράς στην Ελλάδα.   Ο Κώστας Ευθυμίου γεννήθηκε το 1960 στο Χαλάνδρι. Σπού...
«Κατά Τόπους Αγροκτήματα…»
Πελίτι
Από το Σεπτέμβριο του 2013 κυκλοφορεί το 14ο τεύχος από τα "Κατά Τόπους Αγροκτήματα...".   Με αφιέρωμα: 1ο Διεθνές Καραβάνι Αλληλεγγύης για τους σπόρους και καλλιέργεια λαχανικών για σπόρο
3 Και 1 Κείμενα
Δημήτρης Κωτσάκης
Τα τρία κείμενα που παρουσιάζονται σε αυτό τον τόμο μετέχουν στις δημόσιες συζητήσεις για ένα διάστημα δώδεκα χρόνων, 1991-2003, που είχε ιδιαίτερη σημασία για τα κοινωνικά κινήματα στην Ελλάδα. Το τέταρτο κείμενο συνδέει τα τρία προηγούμενα με τη σημερινή δημόσια συζήτηση. Το κείμενο "Για τη δημόσια παιδεία" μετέχει το 1991 στη συζήτηση για τη νέα εποχή της "παγκοσμιοποίησης" που οριοθετεί η κατάρρευση των σοβιετικών καθεστώτων το 1989. Αναφέρεται στον νέο τρόπο παραγωγής και τη σχέση του με το κράτος και την παιδεία, συζητώντας τη μορφωτική διάσταση της δημοκρατικής αντίθεσης στην αναδυόμενη αστική ολιγαρχία. Το δεύτερο κείμενο, "Αλλοτρίωση και κομμουνισμός", παρεμβαίνει το 2000 στη συζήτηση για το αναδυόμενο μορφωτικό κίνημα με θέμα την υπέρβαση της αλλοτρίωσης με την έννοια που έχει ο όρος στον Μαρξ, διακρίνοντας τη σκέψη του Μαρξ από τον "ορθόδοξο μαρξισμό". Ακολουθεί το κείμενο "Δημόσιος χώρος: χώρος των πολιτών, χώρος των ιδιωτών", που μετέχει το 2003 στην κεντρική για τη νέα εποχή συζήτηση του τέλους της πολιτικής και της υπέρβασης του ολιγαρχικού, πλέον, παγκό...
COPEL: εμπειρίες από τον αγώνα ενάντια στις φυλακές (Ισπανία '70)
Συλλογικό έργο
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: Λίγα λόγια για την έκδοση σελ.9 Το κοινωνικό – πολιτικό πλαίσιο της εποχής σελ.13 Copel: Η εξέγερση των κοινωνικών κρατουμένων. Το κίνημα των κοινωνικών κρατουμένων κατά τη διάρκεια της μετάβασης, cesar lorenzo rubio σελ.19 Συζήτηση για την Copel, daniel Pont Martin σελ.43 Χρονολόγιο των εξεγέρσεων των κοινωνικών κρατουμένων σελ.81 Ευρετήριο προσώπων σελ.91 Ευρετήριο πολιτικών οργανώσεων σελ.93
EZLN, Η Φωτιά Και Ο Λόγος
Γκλόρια Μουνιός Ραμίρες
Στις 17 Νοεμβρίου 1983, πριν από είκοσι χρόνια, ιδρύθηκε ο EZLN, και σαν EZLN αρχίσαμε να βαδίζουμε στα βουνά του νοτιοανατολικού Μεξικού, κουβαλώντας μια μικρή μαύρη σημαία με ένα πεντάκτινο κόκκινο αστέρι και τα γράμματα «EZLN», επίσης κόκκινα, κάτω από το αστέρι. Κουβαλάω ακόμα αυτή τη σημαία. Είναι φθαρμένη και γεμάτη μπαλώματα, όμως εξακολουθεί να κυματίζει στη Γενική Διοίκηση του Εθνικοαπελευθερωτικού Ζαπατιστικού Στρατού.Και η ψυχή μας επίσης είναι γεμάτη μπαλώματα, πληγές που υποτίθεται ότι έχουν επουλωθεί, όμως ανοίγουν εκεί που δεν το περιμένεις.Προετοιμαζόμασταν 10 χρόνια για εκείνα τα πρώτα λεπτά του 1994. Στο βάθος διακρίνεται ο Ιανουάριος του 2004. Σύντομα θα γίνουν 10 τα χρόνια του πολέμου. 10 χρόνια προετοιμασίας και 10 χρόνια πολέμου, 20 χρόνια.Υποδιοικητής Μάρκος
Fai
Murray Bookchin
H FAI (Federación Anarquista Ibérica), από το 1927 έως το 1939, αποτέλεσε την πιο τρομερή αναρχική οργάνωση που υπήρξε ποτέ. Με το λόγο και τα όπλα, οι αγωνιστές της FAI οργανώνονταν για να δράσουν. Όπως έχει γράψει ο Μ. Μπούκτσιν -στον οποίον ανήκει και η συγγραφή του πρώτου κειμένου του βιβλίου-, «η οργάνωση [FAI], καθώς αποτελείτο από μέλη νεαρής ηλικίας που στη συντριπτική τους πλειοψηφία ανήκαν στην εργατική τάξη, είχε όλα τα μειονεκτήματα αλλά και τις θαυμαστές ιδιότητες του απανταχού προλεταριάτου. Έθετε τη δράση πάνω από την ιδεολογία, το θάρρος πάνω από τις επιφυλάξεις, τον αυθορμητισμό πάνω από τη λογική και την εμπειρία». Η FAI μάς εμπνέει. Γιατί τα μέλη της μοιάζουν να έχουν αδυναμίες που βλέπουμε στους εαυτούς μας και στους συντρόφους μας. Γιατί μοιάζουν να έχουν μια τρέλα και μια ψυχή και μια δημιουργική «παραφορά» που όμοιές τους συναντάμε σε όλες τις σημαντικές περιόδους της ιστορίας των επαναστάσεων και των ανατροπών (αλλά και στις δικές μας μικρές ιστορίες ανατροπής). Τα μέλη της FAI είναι πολύ «ανθρώπινα», όσο κι αν έχουμε συνηθίσει να τα βλέπουμε σαν επικές, καθαγ...
False Dilemmas: A Critical Guide to the Euro Zone Crisis
Unknown
Paperback: 138 pages Publisher: Central Books (2014) Language: English ISBN-10: 190773810X ISBN-13: 978-1907738104 Product Dimensions: 15 x 2.2 x 21 cm    
Index Maladiotus, Το Βρωμολεξικό
Νίκος Δ. Πλατής
Το "Index Maladiotus, Το βρωμολεξικό", είναι κυρίως ένα ιστορικό, λαογραφικό, κοινωνικο-ψυχογραφικό, ερμηνευτικό και ετυμολογικό, λογοτεχνικό και κινηματογραφικό λεξικό του θυμωμένου (αλλά και του αλαζονικού, βλάσφημου και προσβλητικού) λόγου.Το "Index Maladiotus, Το βρωμολεξικό", είναι, εκ των πραγμάτων, και σατιρικό λεξικό (το μη σύνηθες, το περίεργο επί του προκειμένου είναι ότι οι σατιριζόμενοι στις σελίδες του, συχνά, αυτοσατιρίζονται... άθελά τους).Αποτελείται από περίπου 90.000 λέξεις και εκατοντάδες σπάνιες εικόνες, σχετικές προς το όλον θέμα. Περιέχει πάμπολλες βρισιές, κάμποσες κατάρες και καταρίτσες, αρκετές βλασφημίες, πλήθος μέγα από ακατονόμαστες, προσβλητικές κι απειλητικές, φράσεις, ελληνικές κυρίως, μα και αλλοδαπές (από νεοϋορκέζικες τελευταίας εσοδείας, βερολινέζικες, ισπανικές, ρωσικές, τουρκικές και δανέζικες, μέχρι και αφρικάανς, αρμένικες, γίντις, σαμόαν και μαορί). Περιέχει ακόμα ύβρεις, υβριστικά ήθη και έθιμα του Μεσαίωνα, του '21, της αρχαίας Ρώμης, του μεσοπολέμου και του μεταπολέμου, της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (Βυζαντίου), των σ...
Workfare Reloaded: αγώνες ενάντια στην επιβολή της εργασίας ως «ωφέλειας»
ΣΚΥΑ
Τα προγράμματα ενοικιαζόμενης κοινωφελούς εργασίας (ΚΟΧ) και οι επιταγές εισόδου στην αγορά (voucher) αποτελούν συγκεκριμένες εφαρμογές της πολιτικής του workfare, της επιβολής δηλαδή καταναγκαστικής εργασίας χωρίς εργασιακά δικαιώματα προς τον ραγδαία αυξανόμενο αριθμό των ανέργων στην θέση του επιδόματος ανεργίας από τον ΟΑΕΔ, που οι επιβαλλόμενες νεοφιλελεύθερες πολιτικές έχουν βαφτίσει «ωφέλεια». Με σκοπό να συμβάλλουμε στην συζήτηση που έχει ανοίξει πάνω στην πολιτική της «ανταποδοτικής πρόνοιας» (workfare), στη νέα αυτή μπροσούρα πάνω στο θέμα, επιχειρούμε να αναλύσουμε σημείο προς σημείο τόσο τις μεταβολές των τελευταίων δυο χρόνων στο θεσμικό πλαίσιο εφαρμογής των προγραμμάτων αυτών από το ελληνικό κράτος, όσο και τα αιτήματα, τις διεκδικήσεις και τους αγώνες που έχουν ξεσπάσει από τους ίδιους τους εργαζόμενους/ες στα κοινωφελή προγράμματα -αγώνες που έχουν καταφέρει να γράψουν την ιστορία αυτής της νέας μορφής εργασιακής ρύθμισης και απορρύθμισης ως πεδίο ανάπτυξης ταξικών ανταγωνισμών.
Έκκληση Για Σοσιαλισμό
Γκουστάβ Λαντάουερ
[...] Ο σοσιαλισμός δεν είναι, όπως κάποιοι φαντάστηκαν, μια επιστήμη, ακόμη και αν, όπως συμβαίνει κάθε φορά που αποκλίνουμε από την προκατάληψη και τη ψευδή ζωή, του είναι απαραίτητη κάθε είδους γνώση προκειμένου να βαδίσουμε στο σωστό δρόμο. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία όμως ότι ο σοσιαλισμός είναι μια τέχνη. Μια καινούρια τέχνη που θέλει να δημιουργήσει μέσα στο ζωντανό... Τον σοσιαλισμό, μονάχα ως πραγματικότητα μπορούμε να τον μάθουμε· είναι όπως και η κάθε ζωή ένα εγχείρημα. Όλα αυτά λοιπόν που εμείς με ποιητικό τρόπο σήμερα προσπαθούμε να διαμορφώσουμε με λόγια και περιγραφές: η ποικιλία στην εργασία, ο ρόλος της πνευματικής εργασίας, η μορφή του πιο κατάλληλου και αβλαβούς μέσου ανταλλαγής, η εισαγωγή του συμβολαίου στη θέση της διοικητικής δικαιοσύνης, η ανανέωση της εκπαίδευσης, όλα αυτά γίνονται πραγματικότητα την ίδια στιγμή που πραγματοποιούνται, και δεν μπορούν να ρυθμιστούν εκ των προτέρων σύμφωνα με ένα καλούπι. 
Ένας μήνας και μία ημέρα: Ημερολόγιο φυλακής
Κεν Σάρο-Ουίουα
Μετάφραση: Παναγιώτης Σουλτάνης Σχήμα: 14Χ20,5 • Σελίδες: 296 • Τιμή: 16 ευρώ • ISBN 978-960-9797-45-0 Ο Κεν Σάρο-Ουίουα απαγχονίστηκε στις 10 Νοεμβρίου 1995 επειδή υπερασπίστηκε τη ζωή απέναντι στον θάνατο. Το βιβλίο αυτό γράφτηκε από τον ίδιο κατά τη διάρκεια της κράτησής του. Η έκδοσή του είναι ένας φόρος τιμής σε μια προσωπικότητα σύμβολο για τον μικρό λαό των Ογκόνι, που με τη συνειδητή του θυσία έγινε συνάμα ένα παγκόσμιο σύμβολο του ανυποχώρητου αγώνα των αδυνάμων απέναντι σε τρομακτικούς μηχανισμούς επιβολής. Η εκτέλεση του Κεν Σάρο-Ουίουα έστρεψε το βλέμμα της διεθνούς κοινότητας στα έργα και τις ημέρες της Shell στο Δέλτα του Νίγηρα, στην αδιανόητη καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος στην περιοχή, αλλά και ριζοσπαστικοποίησε τον αγώνα των Ογκόνι, που έκτοτε διεκδίκησαν ακόμη πιο δυναμικά το δικαίωμά τους στην επιβίωση. Δυστυχώς ο Κεν Σάρο-Ουίουα δεν ήταν ο τελευταίος μάρτυρας της δολοφονικής δράσης των πολυεθνικών. Η γη των Ογκόνι δεν ήταν η τελευταία που καταστράφηκε από το αδηφάγο κυνήγι του κέρδους. Οι περιβαλλοντικές καταστροφές συνεχίζονται αμείωτες ανά τ...
Ίχνη στο χιόνι
Hobo
Αυ­τό ε­δώ εί­ναι έ­να βι­βλια­ρά­κι για τους α­γώ­νες και το κί­νη­μα. Δεν είναι ό­μως το (κόκ­κι­νο) βι­βλια­ρά­κι των αγώ­νων και του κι­νή­μα­τος. Εί­ναι η θε­ω­ρη­τική ε­πε­ξερ­γα­σί­α, η κα­τά­θε­ση κά­ποιων σκέ­ψε­ων, βγαλ­μέ­νων α­πό την συμ­με­το­χή στους α­γώνες και στο κί­νη­μα. Βγαλ­μέ­νων α­πό την α­κρά­δα­ντη πε­ποί­θη­ση της ση­μα­σί­ας αυ­τών των α­γώ­νων, για την υ­πό­θε­ση της κοι­νω­νι­κής α­πε­λευ­θέ­ρω­σης. Σαν προ­ϊ­όν μιά­μι­σης δε­κα­ε­τί­ας ε­να­σχό­λη­σης με το κί­νη­μα, τα τε­λευ­ταί­α εν­νέ­α χρό­νια σχε­δόν κα­θη­με­ρι­νής, έ­ντο­νης και διαρ­κούς. Σαν συμ­με­το­χή στις ορ­γα­νω­τι­κές δια­δι­κα­σί­ες αυ­τού του κι­νή­μα­τος, στους α­γώ­νες των εκ­με­ταλ­λευό­με­νων-κα­τα­πιε­ζό­με­νων, στην προ­σπά­θεια δη­μιουργί­ας και συ­γκρό­τη­σης πα­ρα­δειγ­μά­των ε­νά­ντια στην εκ­με­τάλ­λευ­ση και στην κυ­ριαρ­χί­α. (Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου). Tο blog του βιβλίου μπορείτε να το επισκεφθείτε εδώ.   Περιεχόμενα Πρόλογος Εισαγωγή Α. Ορίζοντας την καπιταλιστική συνθήκη-σχέση Γιατί μιλάμε για αγώνες; Για τη δυναμική των σχέσεων εκμετάλλευση-κυριαρχ...
Αγία Πετρούπολη - Κάτω Πατήσια
Μαρία Ουζούνη
Ένα πιάνο μετακινείται δύσκολα. Kι όμως, το πιάνο της ιστορίας αυτής ταξιδεύει από την Αγία Πετρούπολη προς διάφορες κατευθύνσεις, κι από τα χρόνια της προεπαναστατικής Ρωσίας προς άλλες εποχές, μέσα από επαναστάσεις και μεταναστεύσεις, μέσα σε μια συνεχή κίνηση ανθρώπων και ροή γεγονότων. Μια μυθιστορία μέσα στην ιστορία, πλεγμένη με ζωές ανθρώπων και γεγονότα, με άγνωστες ζωές, αλλά και "σπουδαίες", με γεγονότα κοσμοϊστορικά, αλλά και γεγονότα μικρά, καθημερινά, στους πολύμορφους χώρους των ανθρώπων, σε αυτοκρατορικές πόλεις της Ρωσίας και χωριά μουζίκων, σε ρομαντικά θέρετρα ή οδοφράγματα, αλλά και στις πεζές συνοικίες της σύγχρονης Αθήνας.
Αγροί, Εργοστάσια, Εργαστήρια
Πιότρ Κροπότκιν
α κείμενα που αποτελούν το βιβλίο δημοσιεύτηκαν ως άρθρα από το 1888 έως το 1890. Πρωτοεκδόθηκαν σε βιβλίο το 1899. Έκτοτε, έχουν επανεκδοθεί πολλές φορές σε πολλές γλώσσες. "Βρίσκεται πολύ μπροστά από τις οικονομικές και τεχνολογικές απόψεις της εποχής του."(Λιούις Μάμφορντ)"Αυτά που προτείνει ο Κροπότκιν για να κάνουμε τη ζωή μας καλύτερη, είναι αυτά που χρειαζόμαστε και σήμερα· τα κακά που στηλιτεύει, είναι και τα σημερινά κακά."(Πωλ Γκούντμαν)"Ένα από τα μεγαλύτερα προφητικά έργα του 19ου αιώνα"(Κόλιν Γουόρντ)
Αλλάζοντας Παράδειγμα
Eduardo Colombo
Ο αναρχισμός δεν προτείνει την κοινωνία της διαφάνειας, την εξαφάνιση κάθε συγκρουσιακότητας, το τέλος κάθε διαίρεσης, την παγκόσμια αρμονία. Αυτό θα ήταν το τέλος της ιστορίας, μια εσχατολογία. Ούτε προτείνει την κατάργηση κάθε νόρμας ή κανόνα, κάθε υποχρέωσης, κάθε δεσμού. Η ελεύθερη συμφωνία απαιτεί απόλυτο σεβασμό αυτών που συμφωνούνται. Ο αναρχισμός δεν είναι ανομία.Ο αναρχισμός όμως διαπιστώνει ότι κάθε κοινωνία που βασίζεται στη διαίρεση κυρίαρχου-κυριαρχούμενου μεταμορφώνει τη δικαιοσύνη, όπως έλεγε ο Θρασύμαχος, στο συμφέρον του ισχυρότερου, και ότι σε μια κρατική κοινωνία ο νόμος "δεν είναι παρά η διακυρηγμένη βούληση των κατακτητών σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο θέλουν να κυβερνώνται οι υπήκοοί τους", όπως έγραφε ο Γουινστάνλεϊ το 1650. Για να φτάσουμε σ' ένα ορθό καθεστώς, όπου θ' αναγνωρίζεται η ελευθερία και η ισότητα καθενός και καθεμίας, είναι αναγκαία η κατάργηση της κυριαρχίας, δηλαδή η οικοδόμηση ενός κοινωνικοπολιτικού συστήματος στο οποίο η συμβολικο-θεσμίζουσα ικανότητα θ' ανήκει στη συλλογικότητα, κι όχι σε ένα τμήμα της χωριστό απ' τα υπόλ...
Αναρχικές κολλεκτίβες. Η εργατική αυτοδιεύθυνση στην ισπανική επανάσταση
Sam Dolgoff
[...] Το υλικό χωρίστηκε σε δύο τμήματα. Το πρώτο, παρέχει θεμελιώδεις ιστορικές πληροφορίες: η φύση της Ισπανικής Επανάστασης, η κολλεκτιβιστική παράδοση, η ανάπτυξη του αντιεξουσιαστικού εργατικού κινήματος στην Ισπανία και τα ιστορικά γεγονότα που οδήγησαν εκεί και στη συνέχεια αποκορυφώθηκαν με την καταστροφή των κολλεκτίβων.Το δεύτερο και κύριο τμήμα ασχολείται με την πραγματική κοινωνική επανάσταση, τα γενικά χαρακτηριστικά της αγροτικής κολλεκτιβοποίησης και της βιομηχανικής κοινωνικοποίησης. [...](απόσπασμα από τον πρόλογο του βιβλίου)
Αναρχικό Λεξικό
Γιάννης Φούντας
Εγκυκλοπαιδικό, ιστορικό: Ν - Ω
Αναρχικό Λεξικό
Γιάννης Φούντας
"Η Αναρχία είναι ασφαλώς μια ψυχολογική, πολιτισμική και ιστορική σταθερά, όμως αυτή η σταθερά είναι ασυνεχής, σχεδόν ασύλληπτη. Δεν υπάρχει αλληλουχία στην Αναρχία γιατί είναι ανάβλυσμα εξ ορισμού. Η Αναρχία (ή ο αναρχισμός) δεν αναγνωρίζεται ποτέ στην κατάσταση των πραγμάτων. Εξ αυτού άλλωστε του γεγονότος, είναι αδύνατον να σκεφθεί ή να γράψει κανείς μια ιστορία της Αναρχίας στο στυλ ενός μυθιστορήματος του Μπαλζάκ με μια αρχή, μια ομοιόμορφη εξέλιξη και ένα τέλος. Είναι γεμάτη με κενά και ιλίγγους. Είναι φτιαγμένη με ξεφτίδια. Η γέννησή της πάντα μας διαφεύγει. Δεν ξέρουμε καν αν απλώς αναδύεται με μια εκθαμβωτική μυθική ανάταση. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να αποκαταστήσουμε τις σκόρπιες στιγμές της και να προσπαθήσουμε να μετρήσουμε τον πυρετό που τη διατρέχει».Αντρέ ΝατάφΑυτό επιχειρεί το "Αναρχικό Λεξικό". Να ταξιδέψει, ως έντυπη χρονομηχανή, τους αναγνώστες του σε ένα εν πολλοίς άγνωστο, αθέατο ή πολλαπλά παραμορφωμένο παράλληλο κοινωνικό σύμπαν, ένα σύμπαν πολυδιάστατο και πολύμορφο και ως εκ τούτου αρκούντως σαγηνευτικό και να τους προτείνει να αν...
Αναρχικοί Ενάντια Στο Τείχος
Ούρι Γκόρντον
Επιμέλεια: Ούρι Γκόρντον – Οχάλ Γκράιτσερ Μετάφραση: Γιώργος Καρατζάς Σχήμα: 12,5Χ19,5 • Σελίδες: 176 • Τιμή: 9,5 ευρώ • ISBN 978-960-9797-41-2 Πόσο εύκολο είναι να ονομάζεσαι Γιονάταν, Γιούρι, Τάλι, Γκιλ, Σάρα, Ρουθ και να θέλεις να απαλλαγείς από τα «σιωνιστικά γυαλιά» που –στις πλείστες των περιπτώσεων– σου έχουν φορέσει από την ημέρα που γεννήθηκες στο Ισραήλ; Και ποιο είναι το τίμημα αν τολμήσεις να το κάνεις; Να μεγαλώνεις σε ένα εθνικιστικό περιβάλλον, να μαθαίνεις αριθμητική στο σχολείο μετρώντας τανκς αντί για μήλα και η μπάλα σου να πέφτει συνέχεια σε πόδια στρατιωτών που φυλάνε κάθε γωνιά στο όνομα της «ασφάλειας». Και τι θα συμβεί αν μια μέρα η συνείδησή σου ξυπνήσει και καταλάβεις το νόημα του σιωνισμού και της κατοχής; Αν μια μέρα σπάσεις τα τείχη του φόβου, του ρατσισμού, του εθνικισμού που για χρόνια χτίζουν μέσα στο κεφάλι σου; Αν αρνηθείς να υπηρετήσεις στον στρατό για να μη γίνεις συνένοχος στο έγκλημα; Και αν τελικά αποφασίσεις ότι η ελευθερία δεν μπορεί να είναι προνόμιο των λίγων «εκλεκτών» και σταθείς στο πλευρό των καταπιεσμένων; Αυτοί είναι οι Ανα...
Αναρχικοί και κομμουνιστές στο κίνημα των συμβουλίων στο Τορίνο
Pier-Carlo Masini
Τον Σεπτέμβριο του 1920, ένα κύμα απεργιών σάρωσε ολόκληρη την Ιταλία. Οι εργάτες κατέλαβαν τα εργοστάσια και δημιούργησαν συμβούλια για την διεύθυνσή τους, φθάνοντας στα πρόθυρα της κατάληψης της εξουσίας. Ήταν η κορύφωση 2 χρόνων έντονης ταξικής πάλης που θα καθόριζε την πορεία της ιταλικής πολιτικής τα επόμενα 30 χρόνια. Στο Τορίνο, το Κίνημα των Συμβουλίων βρήκε την πλέον συνεκτική θεωρητική και πρακτική του έκφραση, βρισκόμενο στην πλέον προωθημένη επιθετική του φάση. Τα αφεντικά των εργοστασίων ήταν ανίσχυρα να το εμποδίσουν, το κράτος παράλυτο μπροστά στην ορμή του. Το τέλος του "Παλαιού Κόσμου", τουλάχιστον στην Ιταλία, φαινόταν να πλησιάζει. Όμως το Κίνημα θα προδοθεί από την ελεγχόμενη από το Σοσιαλιστικό Κόμμα συνδικαλιστική ηγεσία, η οποία θα έρθει σε συμφωνία με τους βιομηχάνους. Το Κίνημα θα διαλυθεί και η Τάξη θα βασιλεύσει για μια ακόμη φορά. Ο δρόμος για τον φασισμό είχε ανοίξει...
Αναρχισμός Και Οικολογία
Σταύρος Καραγεωργάκης
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑΣταύρος Καραγεωργάκης Σχετικά με την έκδοση-ΕυχαριστίεςΣταύρος Καραγεωργάκης Εισαγωγή: Η οικοαναρχική πρόταση1ο κεφάλαιο: Κλασικός αναρχισμός1. Εlisee Reclus "Η επίδραση του ανθρώπου στη φύση" (1873)2. Εlisee Reclus "Η μεγάλη οικογένεια" (1896) 3. Εlisee Reclus "Περί χορτοφαγίας" (1901)4. Pyotr Kropotkin "Αγροί, εργαστήρια, εργοστάσια" (1899)5. Pyotr Kropotkin "Αλληλοβοήθεια" (1902)6. Pyotr Kropotkin "Ηθική" (1924)2ο κεφάλαιο: Κοινωνική οικολογία7. Murray Bookchin, "Προς μια οικολογική κοινωνία" (1974) 8. Brian Tokar, "Για τις ουτοπικές φιλοδοξίες του ουτοπικού κινήματος" (2010)9. Chaia Heller, "Προς έναν ριζοσπαστικό οικοφεμινισμό" (1990) 3ο κεφάλαιο: Aναρχικές οικοκοινότητες, μικρά εγχειρήματα10. Comunidad del Sur, "Μια ουρουγουανή οικοαναρχική κοινότητα με ιστορία μισού αιώνα" 11. Francesco Codello, Ουρούπια ,Μια συγκεκριμένη ουτοπία, (2004)4ο κεφάλαιο: Πρωτογονισμός12. John Zerzan, "Καμία διέξοδος;" (2003) 13. Κολλεκτίβα, "Πράσινη αναρχία Τι είναι η πράσινη αναρχία" (2004) 5ο κεφάλαιο: Τεχνολογία και οικοαναρχισμός14. Uri Gordon, "Ο αναρχισμός και η πολιτική της τεχνολ...
Αναρχισμός και Συνδικαλισμός
Ερρίκο Μαλατέστα
Έτσι υποστηρίζοντας ότι το συνδικάτο είναι, γενικά από τη φύση του ρεφορμιστικό, ο Μαλατέστα φτάνει στο συμπέρασμα ότι είναι και ενδογενώς μη επαναστατικό, γι' αυτό ακόμη και αν του προστίθεται το παντελώς άχρηστο επίθετο επαναστατικός, ο συνδικαλισμός είναι, κι έτσι θα είναι πάντοτε, ένα νομιμόφρον κίνημα, που σκοπεύει, πάνω απ' όλα, στην οικονομική βελτίωση των μελών του. Δεν μπορούμε ως εκ τούτου να πιστεύουμε στις ανατρεπτικές δυνατότητες του εργατικού κινήματος, του οποίου το συνδικάτο αποτελεί τη φυσική βάση. . . Συμπερασματικά, η κριτική του Μαλατέστα στον επαναστατικό συνδικαλισμό - αλλά και στον αναρχοσυνδικαλισμό, εφόσον αμφότεροι θέλουν να αποδίδουν ανατρεπτικές δυνατότητες στο εργατικό κίνημα - προέρχεται από την άρνηση εκ μέρους του της ταξικής πάλης έτσι όπως την εννοεί η μαρξιστική θεωρία, αυτή η έννοια είναι, πράγματι, μεταφυσική, αφού δεν ανταποκρίνεται στην απτή πραγματικότητα, στην οποία, αντιθέτως, υπάρχει μια πολλαπλότητα συμφερόντων στο εσωτερικό των ίδιων των λαϊκών μαζών". (Giampietro "Nico" Berti, από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)
ΑΝΑΡΧΟΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΣΤΗΝ ΙΣΠΑΝΙΑ ΚΡΙΤΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ 1931-1990
Frank Mintz
Όταν διάβαζα τις περιγραφές των κολχόζ και των κινέζικων κοινοτήτων, είχα την αίσθηση ότι διαβάζω αφελείς περιγραφές ή αλήθειες και ψέματα ανακατωμένα. Διαβάζοντας τις αναφορές του Πεβάλ ή του Πεϊράτς στις ιαπωνικές ελευθεριακές κολεκτίβες, είχα ακριβώς το ίδιο συναίσθημα. Αυτοί οι συγγραφείς ήταν οι ίδιοι τόσο πεισμένοι, ώστε ξεχνούσαν συστηματικά να επιβεβαιώσουν τα οικονομικά στοιχεία τους.Το 1963 επέλεξα να ξεκινήσω μια πανεπιστημιακή έρευνα πάνω σε αυτό το ζήτημα για να ανακαλύψω την αλήθεια, όποια κι αν ήταν αυτή, επιμένοντας στη συγκρότηση (υποχρεωτική ή εθελοντική) και την οικονομική περιγραφή (στασιμότητα, πρόοδος ή πτώση) των ισπανικών κολεκτίβων κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου, υιοθετώντας μια οπτική ισχυρά κριτική, προσπάθησα να αποφύγω κάθε είδους θριαμβολογία στις εκτιμήσεις των αριθμών και στις περιγραφές των αντιφάσεων ανάμεσα στη θεωρία και την πράξη.Είχα την τύχη να βρω αρκετά αρχεία νια να αποδείξω τη βιωσιμότητα της επαναστατικής αυτοδιαχείρισης στην Ισπανία, που εφαρμόστηκε όχι μόνο από τους αναρχοσυνδικαλιστές, αλλά επίσης και από σοσιαλιστ...
Ανθρωπομανία
Heleno Saña
Αυτή είναι η ουσία και ο στόχος του μεγάλου έργου του ταπεινού αυτού υπαρξιστή ελευθεριακού στοχαστή, γόνου ισπανών αναρχικών επαναστατών, που βίωσε τις πιο συγκλονιστικές στιγμές της σύγχρονης Ισπανίας. Από την επαναστατική θεσμιστική δημιουργικότητα και το μεγάλο αυτομορφωτικό καζάνι του 1936, τον πόλεμο και τις διώξεις του Φρανκικού καθεστώτος, την αυτοεξορία στην καπιταλιστική υπερδύναμη Γερμανία, το Τέταρτο Ράιχ όπως την αποκαλεί. Με συμμάχους στη σκέψη τον Αλμπέρ Καμύ και την Σιμόν Βέιλ, στο ανά χείρας βιβλίο προσπαθεί με την πένα του να καταδείξει τα κακώς κείμενα της σύγχρονης πραγματικότητας και να θέσει τον άνθρωπο μπροστά στις ευθύνες του για τον τόσο απαραίτητο εσωτερικό αναστοχασμό (που δεν κάνει) σ' αυτήν την κομβική ιστορική συγκυρία. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)Δεν έγινα συγγραφέας για να γυαλίζω τις μπότες των ισχυρών..."Είναι αυτός ακριβώς ο βαθύς δεσμός με τον απλό λαό που με παρακίνησε να αντιταχθώ με την πένα και το λόγο στα ψευδοεπαναστατικά μοντέλα που αναδύθηκαν, αρχής γενομένης από την επανάσταση των μπολσεβίκων, και να θέσω...
Ανθρωποφύλακες
Περικλής Κοροβέσης
Οι "Ανθρωποφύλακες", το ιστορικό βιβλίο του Περικλή Κοροβέση, κυκλοφορεί ξανά!Μια συγκλονιστική μαρτυρία, ενός ανθρώπου που υπέφερε από τα βασανιστήρια της χούντας - μια αδυσώπητη καταγγελία ενάντια στην καταπίεση, τον φασισμό, τη βία της εξουσίας.Ένα ντοκουμέντο επίκαιρο όσο ποτέ άλλοτε."Έχουμε μπει πια σε μια σκοτεινή εποχή και ίσως τα χειρότερα να μην τα έχουμε δει ακόμα. Η τάξη του κόσμου έχει διασαλευτεί. Οι προτάσεις σωτηρίας που εμφανίζονται, με τη μορφή του Εθνικισμού και του Φυλετισμού, είναι ακόμα ένα βήμα προς το βάραθρο. Και δεν είναι μόνο η οικολογική καταστροφή του Πλανήτη και το κατά πόσο θ’ αντέξει ακόμη αυτή η Γη. Ούτε η φτώχεια και η αθλιότητα που έχουν κατακτήσει σχεδόν τα 4/5 του παγκόσμιου πληθυσμού. Πάνω απ’ όλα αυτά, εγώ, με την ταπεινή μου γνώμη, θεωρώ την πιο μεγάλη απειλή της ζωής στον πλανήτη μας την αδιαφορία."Π. K
Ανορθολογισμός, Φονταμενταλισμός Και Θρησκευτική Αναβίωση
Φώτης Τερζάκης
Το αίνιγμα των θρησκευτικών αναβιώσεων, που είχε προβάλει στον ορίζοντα ήδη από τη δεκαετία του 1980, έχει μια διάσταση τύποις θρησκειολογική, αλλά και μια διάσταση εμφανώς πολιτική, σε αναποσαφήνιστη σχέση μεταξύ τους. Ποια η φύση αυτού του δεσμού; Και ποια η σχέση των νέων θρησκευτικών κινημάτων με τις ιστορικές μορφές των μεγάλων θρησκειών στις οποίες αυτά ομολογούσαν;Ένα δεύτερο ερώτημα αφορά τη σχέση ανάμεσα στους θρησκευτικούς φονταμενταλισμούς μονοθεϊστικής προελεύσεως και τα εντελώς διαφορετικού τύπου φαινόμενα των λεγόμενων New Age ιδεολογιών. Η παράλληλη ιστορική τους εμφάνιση και ο οιονεί θρησκευτικός χαρακτήρας των τελευταίων υποβάλλουν έναν βαθύτερο δεσμό, που όμως δεν είναι καθόλου προφανής η φύση του.Υπάρχει, τέλος, ένα ζήτημα αμιγώς πολιτικό. Δεδομένου ότι ο όρος "φονταμενταλισμός" έγινε συνώνυμος στη Δύση με το πολιτικοποιημένο Ισλάμ, πρώτον, σε ποιο βαθμό ήταν δικαιολογημένη αυτή η ταύτιση; Και, δεύτερον, πώς μπορεί να εξηγηθεί η εκτεταμένη μεταστροφή από τον αραβικό σοσιαλισμό στον ισλαμισμό που σημάδεψε τη μετάβαση από τη δεκαετία του 1970 στη δεκαε...
Αντιλεξικό κριτικής της πολιτικής οικονομίας
Unknown
αντιλεξικό κριτικής της πολιτικής οικονομίας 1917 - 1945, Kεϋνσιανισμός: κεφάλαιο, κράτος και ταξικός ανταγωνισμός από την Oκτωβριανή Eπανάσταση στο ΔNT Έκδοση της ομάδας αυτόνομων σπάταλοι Οκτώβρης 2005
ΑΝΤΙΟ ΜΠΑΤΜΑΝ
ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΘΕΟΦΙΛΟΥ
Γκόθαμ Σίτυ σήμερα. Δηλαδή Λος Άντζελες, Λονδίνο, Παρίσι, Αθήνα... Ο πολιτισμός του κεφαλαίου στο σημείο μετά την ακμή του. Στο σημείο πριν την κατάρρευση ή μετάλλαξή του. Στο σημείο όπου η αλαζονεία και η υπεροψία της εξουσίας είναι αναντίστοιχη της κοινωνικής της νομιμοποίησης. Χαρακτηριστικό καταρρέουσας δύναμης. Η Γκόθαμ Σίτυ ωστόσο δεν είναι υπαρκτή. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)
Από την άγρια απεργία στη γενικευμένη αυτοδιεύθυνση
Ratgeb
Οι σελίδες που ακολουθούν, απευθύνονται στους επαναστάτες εργάτες και σε κανέναν άλλον. Στους εργάτες, γιατί εκτός απ' τους εργαζόμενους που συμμετέχουν άμεσα στο προτσέσσο παραγωγής, κανείς άλλος δεν έχει τη δύναμη να δώσει ένα αποφασιστικό χτύπημα στον εμπορευματικό ιμπεριαλισμό. Στους επαναστάτες εργάτες, γιατί αυτοί που παραμένουν ενταγμένοι στα κόμματα, τα συνδικάτα, τις μικροοργανώσεις, δεν κάνουν άλλο παρά να δουλεύουν, σαν ελεεινοί σκλάβοι, για το δυνάμωμα του κυρίαρχου συστήματος και της μιζέριας του. [...](από το κείμενο του βιβλίου)
Από την άμπωτη στην παλίρροια και πάλι πίσω – 3 συζητήσεις για τον απεργιακό αγώνα των εργαζομένων στα πανεπιστήμια και ορισμένες κριτικές σημειώσεις για την προοπτική των ταξικών αγώνων στην τριτοβάθμια εκπαίδευση
Συλλογικό
Πρόλογος Χρονολόγιο της απεργίας στο ΕΚΠΑ Εισηγήσεις εργαζομένων ΕΚΠΑ Εκδήλωση Αθήνας Αφίσα Εισηγήσεις αυτόνομων & ελευθεριακών σχημάτων Εκδήλωση Θεσσαλονίκης Αφίσα Εισηγήσεις αυτόνομων σχημάτων Συζήτηση της εκδήλωσης Εκδήλωση Πάτρας Αφίσα Εισήγηση αυτόνομου σχήματος Συζήτηση της εκδήλωσης Επίμετρο Παράρτημα
Από τον εργάτη μάζα στον κοινωνικό εργάτη
Pier-Carlo Masini
Μια συνέντευξη του Αντόνιο Νέγκρι που δόθηκε λίγες μέρες πριν μπει φυλακή, το 1979. Μια συνέντευξη που περιγράφει τη γέννηση και την ανάπτυξη του ιταλικού επαναστατικού κινήματος από τις απαρχές του, την πάλη ενάντια στον Τολιατισμό και την Ουγγρική αφύπνιση του 1956 μέχρι την έκρηξη του κοινωνικού εργάτη στο κίνημα του 1977, περνώντας από τον «εργατικό» Μάη της Ιταλίας, που σφραγίστηκε με τους αγώνες της ΦΙΑΤ. Παράλληλα, μια έκθεση της διανοητικής και θεωρητικής πορείας από την «ανακάλυψη» του εργατισμού, την επισήμανση του αποφασιστικού ρόλου της εργατικής τάξης μέσα στην ίδια την καπιταλιστική συσσώρευση, το ρόλο του εργάτη-μάζα στο σύγχρονο ταιηλοροποιημένο εργοστάσιο, μέχρι τη διεύρυνση του εργοστασίου σ' όλη την κοινωνία, τη γέννηση του κοινωνικού εργάτη. Και βέβαια, μια πρωτότυπη οπτική για τον μαρξισμό στις μέρες μας -ο μαρξισμός απελευθερωμένος από κάθε τι το μηχανιστικό και αντικειμενίστικο, ο μαρξισμός ως θεωρία του υποκειμένου, της εργατικής τάξης, κι όχι πια ως θεωρία «αντικειμενικών» διαδικασιών. (ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ)
Απεργία. Αυθορμητισμός των μαζών
Franz Mehrig and Roza Luxembourg
Το κίνημα του Μάη του 1968 κι η κληρονομιά του είχε την αξία ότι προκάλεσε διαφωνία σχετικά με το πρόβλημα της επαναστατικής οργάνωσης. Μολαταύτα, ο αγώνας διεξάγεται μέσα σε μεγάλη σύγχυση, καθώς 40 χρόνια σταλινικής ιδεολογίας και πρακτικής θόλωσαν σιγά-σιγά την έννοια του μπολσεβίκικου σχεδίου. Η κριτική του λενινισμού απ' το αντί-εξουσιαστικό κίνημα στηρίζεται στην παράδοση της διαμάχης ανάμεσα στον αυθορμητισμό και την οργάνωση. [...](Frederic Bon, από τον πρόλογο)
Αποσπάσματα Μιας Φιλοσοφίας Της Φύσης
Φώτης Τερζάκης
Η γνώση είναι περιορισμένη κατασκευή με ασυνεχή ψηφία, ο κόσμος κυλάει ενιαίος και αδιατάρακτος μέσα στην άπειρη συνέχειά του· η φιλοσοφία δεν μπορεί να έχει άλλη σχέση με τη φύση από μια στιγμιαία και πάντοτε ατελή απόπειρα να συλλάβει λίγες μεμονωμένες όψεις και πτυχές της, όπως το αναβόσβησμα ενός φάρου στο σκοτάδι. Αν οι ισχνές ακτίνες του φωτός πέσουν περιστροφικά και σε ελεγχόμενες χρονικές αποστάσεις μεταξύ τους μπορεί ίσως κάποιος να μαντέψει με όχι πολύ μεγάλη παραμόρφωση τη γενική μορφολογία του τοπίου. Γι' αυτό και μια συστηματική φιλοσοφία δεν είναι νοητή σήμερα, έξω από επαναλαμβανόμενες και αποσπασματικές απόπειρες να φωτιστεί από διάφορες πλευρές εκείνο που αναπαύεται άρρητο στο βάθος.
Αυτοδιαχείριση: Μια Ιδέα Πάντα Επίκαιρη
Guillaume Davranche
Τι είναι η αυτοδιαχείριση; Τι διδάγματα μπορούμε να αποκομίσουμε από την εμπειρία εγχειρημάτων αυτοδιαχείρισης του παρελθόντος αλλά και του παρόντος; Υπό ποιες προϋποθέσεις μπορούν τέτοιου είδους εγχειρήματα να συμβάλουν στον κοινωνικό μετασχηματισμό; Το βιβλίο αυτό αποτελεί μια μικρή αναδρομή στα εγχειρήματα αυτοδιαχείρισης, στα όρια και τις δυνατότητές τους είτε σε επαναστατικές περιόδους είτε στην πραγματικότητα των σύγχρονων αγώνων: οι εργοστασιακές επιτροπές στη Ρωσία της περιόδου 1917-1921, η Ισπανία της περιόδου 1936-1939, η Γιουγκοσλαβία των δεκαετιών του ’60 και του ’70, η ωρολογοποιία LIP στη Γαλλία το 1973, η Αργεντινή, η Βραζιλία και το Μεξικό του σήμερα μαζί με κάποιες εμπειρίες και κινήματα στον Καναδά, την Ελβετία, την Ιταλία και τη Μ. Βρετανία τις τελευταίες δεκαετίες. Μια πολιτική γραμμή διατρέχει τούτο το πολύτιμο εγχειρίδιο από την πρώτη έως την τελευταία του σελίδα: πέρα από την όποια κριτική, είναι φανερό ότι χωρίς την αυτοδιαχείριση κανένα σχέδιο χειραφέτησης δεν είναι βιώσιμο. Τα αφεντικά έχουν ανάγκη τους εργάτες, όχι το αντίστροφο. Το βιβλίο είνα...
Αυτονομίες και χειραφετήσεις. Η Λατινική Αμερική σε κίνηση
Ραούλ Ζιμπέκι
Η συλλογή δοκιμίων που απαρτίζουν το βιβλίο "Αυτονομίες και χειραφετήσεις" αποτελεί μια απόπειρα χαρτογράφησης των κινημάτων των "από κάτω" της Λατινικής Αμερικής. Από τις κατειλημμένες εκτάσεις στις παρυφές των μεγαλουπόλεων της Χιλής, της Αργεντινής, του Περού και της Βενεζουέλας, μέχρι τις αυτόνομες ζαπατιστικές περιοχές στο νοτιοανατολικό Μεξικό και τα απαλλοτριωμένα από τους αγρότες εδάφη στη Βραζιλία, ο συγγραφέας ανιχνεύει τα πολιτικά όρια μεταξύ αυτονομίας και ηγεμονίας, αντιπαραθέτει στους κάθετους και παραδοσιακούς τρόπους άσκησης της πολιτικής τις οριζόντιες μορφές που επινοούν τα κοινωνικά κινήματα σε όλο το μήκος και πλάτος της ηπείρου. Μέσα από αυτή τη διαδρομή φωτίζονται οι αθέατες πλευρές και οι υπόγειες διεργασίες των κινημάτων, αυτές ακριβώς που τους επιτρέπουν να επιβιώνουν και να αναπτύσσουν μορφές οργάνωσης που κυοφορούν μιαν άλλη κοινωνία. (ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ)
Γιατί Ο Adorno;
John Holloway
Η μη-ταυτότητα επιτίθεται στην ταυτότητα και τη διαρρηγνύει, επιδιώκοντας την ίδια της την κίνηση, την οποία η ταυτότητα και περιλαμβάνει και δεν περιλαμβάνει. Επιτίθεται στις κατηγορίες της πολιτικής οικονομίας για να ανακαλύψει τον ανταγωνισμό ανάμεσα στην αφηρημένη εργασία και στο επωφελές και δημιουργικό πράττειν, τον οποίο οι κατηγορίες αυτές περιλαμβάνουν και παρόλα αυτά δεν περιλαμβάνουν. Επιτίθεται σε όλες τις κατηγορίες της αστικής σκέψης σε μια κατά πρόσωπο κριτική, μια κριτική η οποία αναζητά σταθερά στο ανθρώπινο πράττειν και στην αντιφατική του ύπαρξη την πηγή κάθε κίνησης. Επιτίθεται στα ουσιαστικά για να απελευθερώσει τα ρήματα που τα ουσιαστικά αυτά κρατούν φυλακισμένα, παγωμένα, αλλά παρόλα αυτά όχι παγωμένα. Επιτίθεται στα ρολόγια που περιέχουν και παρόλα αυτά δεν περιέχουν τους δημιουργικούς ρυθμούς του πράττειν, και πυροβολεί ενάντιά τους για να δείξει ότι η μόνη επανάσταση είναι η επανάσταση στο εδώ και στο τώρα, ότι η ιδέα μιας μελλοντικής επανάστασης είναι ανόητη. Επιτίθεται στο κράτος για να βρει αυτό που περιλαμβάνει και που παρόλα αυτά δεν μπο...
Για Τα Κοινά Της Ελευθερίας
Αλέξανδρος Κιουπκιολής
ΓΙΑ ΤΑ ΚΟΙΝΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ του Αλέξανδρου Κιουπκιολή Τα «κοινά», οι συλλογικοί, φυσικοί και πολιτισμικοί πόροι που διαχειριζόμαστε από κοινού με συμμετοχικές πρακτικές, αναδεικνύονται σήμερα στην κριτική θεωρία και πράξη ως ένας από τους βασικούς κόμβους της αυτόνομης πληθυντικής ανοικοδόμησης. Η ενδυνάμωσή τους δεν πλουτίζει μόνο την εμπειρία της κοινωνικής αυτοκυβέρνησης μέσα από αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και κοινότητες σε πολιτισμικούς χώρους, στην εκπαίδευση, το διαδίκτυο, την κατανάλωση και την παραγωγή. Κτίζει εδώ και τώρα τα μικροθεμέλια της καθημερινής επιβίωσης και συμβίωσης με τους όρους των άλλων κόσμων στους οποίους προσβλέπουμε, εξασφαλίζει τις υλικές και θεσμικές προϋποθέσεις της μετάβασης προς αυτούς και διαπλάθει την άλλη εξισωτική ηθική της κοινής αυτοδιεύθυνσης. Τέτοιες δυναμικές κοινωνικού αυτομετασχηματισμού θα επεκταθούν αβίαστα και θα πολλαπλασιαστούν σε όλο και περισσότερα πεδία του κοινωνικού μέσα από το ελκυστικό τους παράδειγμα και την εκούσια σύμπραξη. Η διά της βίας κατίσχυση σχέσεων ίσης...
Για Τη Λαϊκή Δικαιοσύνη
Michel Foucault
Η ριζοσπαστική και νιτσεϊκή πολιτική σκέψη του Φουκώ γίνεται εμφανής στη συζήτηση αυτή για τη λαϊκή δικαιοσύνη με τους Μπενί Λεβί και Αντρέ Γκλούκσμαν, που πραγματοποιήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου του 1972. Το ζήτημα είναι κατά πόσο τα δικαστήρια αποτελούν κατάλληλες μορφές λαϊκής δικαιοσύνης. Ο Φουκώ θεωρεί ότι τα δικαστήρια είναι μορφές χειραγώγησης της λαϊκής δικαιοσύνης, η οποία, αντίθετα, πρέπει να ασκείται από τις μάζες τις ίδιες και να μη βασίζεται "σε μια οικουμενική και αφηρημένη ιδέα για τη δικαιοσύνη" αλλά στην ίδια την εμπειρία των μαζών.Στην παρούσα έκδοση περιλαμβάνεται επίμετρο του Παναγιώτη Δελλή με θέμα "Κριτική και οντολογία του εαυτού στη σκέψη του Michel Foucault".
Γράμμα στα παιδιά μου και στα παιδιά του κόσμου που έρχεται
Ραούλ Βανεγκέμ
Αισθάνθηκα αυτή τη νέα πνοή που διεγείρει -όχι μόνο στα παιδιά και τα εγγόνια μου, αλλά και σε ολοένα και περισσότερους νέους ανθρώπους- τη θέληση να θέσουν τις βάσεις για πραγματικές ανθρώπινες αξίες (την αλληλεγγύη, τη δημιουργικότητα, τη γενναιοδωρία, τη γνώση, την επανεφεύρεση του έρωτα, τη συμμαχία με τη φύση, τη γιορτινή γοητεία της ζωής), σε ρήξη με τις πατριαρχικές αξίες (την ηγεμονία, τη θυσία, την εργασία, την ενοχή, τη δουλεία, την πελατειακή σχέση, τη συγκράτηση και απώθηση των συναισθημάτων), οι οποίες ουσιαστικά βασίζονται στην αρπακτικότητα, το χρήμα, την εξουσία και αυτόν τον διαχωρισμό από το είναι, απ' όπου πηγάζουν ο φόβος, το μίσος και η περιφρόνηση του άλλου. Στη σκιά των μέσων ενημέρωσης που την αγνοούν κατ' επάγγελμα, μια ζωντανή κοινωνία οικοδομείται παράνομα κάτω από τη βαρβαρότητα και τα ερείπια του παλαιού κόσμου. Δεν είναι ανώφελο να δείξουμε με ποιο τρόπο εκδηλώνεται και πώς θα προχωρήσει. R. V.
Δημόσια Ιδιοκτησία Και Κοινοκτημοσύνη
Άντον Πάννεκουκ
Ποια είναι η διαφορά μεταξύ "δημόσιας ιδιοκτησίας" και "κοινοκτημοσύνης" των μέσων παραγωγής;Η γενικευμένη δημόσια ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής είναι άραγε ταυτόσημη με τον σοσιαλισμό;Στην περίπτωση της κοινοκτημοσύνης των μέσων παραγωγής, πώς θα οργανώνεται η παραγωγή; Ποιος και πώς θα αποφασίζει για το τι θα παραχθεί, πώς θα παραχθεί και πώς θα διανεμηθεί το προϊόν;Οι εργαζόμενοι, ως σύνολο, είναι άραγε ικανοί από μόνοι τους, χωρίς τα αφεντικά, τους πολιτικούς και τους τεχνοκράτες μάνατζερ, να κυβερνήσουν την οικονομία και την κοινωνία;Σε αυτά, καθώς και σε άλλα ερωτήματα, προσπαθεί να δώσει απαντήσεις αυτό το μικρό αλλά συμπυκνωμένο κείμενο του μεγάλου μαρξιστή Άντον Πάννεκουκ (1873-1960).
Δημιουργικές Αντιστάσεις Και Αντεξουσία
Ορέστης Βαρκαρόλης
Οι εμπορευματικές σχέσεις παράγουν έναν κόσμο απατηλών αναπαραστάσεων, όπου το θέαμα παίρνει τη θέση της πραγματικότητας. Οι καταπιεστικές κοινωνικές σχέσεις αποκρύπτονται, όπως και η προοπτική μιας ριζικά διαφορετικής κοινωνίας, βασισμένης στη συλλογική αυτοδιαχείριση και αυτοδιεύθυνση. Στον αντίποδα, οι δημιουργικές αντιστάσεις αποτελούν συλλογικές καταστάσεις επανοικειοποίησης της ζωής στο σήμερα με όρους αλληλεγγύης.Δημιουργικές Αντιστάσεις, Αλληλέγγυα Οικονομία, Αυτοδιαχείριση, Αντεξουσία... Το παρόν βιβλίο προσεγγίζει τη θεωρητική διάσταση αυτών των εννοιών, ενώ ταυτόχρονα αποτελεί μια συλλογή βιωμάτων και προβληματισμών που προέκυψαν μέσω της συμμετοχής του συγγραφέα στον Συνεταιρισμό για το Εναλλακτικό και Αλληλέγγυο Εμπόριο "Ο Σπόρος", τη Συνεργατική Τροφίμων "Το Καλάθι" και την Κολεκτίβα Εργασίας "Το Παγκάκι". 
Διάλογος Ιερωμένου Και Ετοιμοθάνατου
D.-A.-f. de Sade
Ετοιμοθάνατος: Φίλε μου, απόδειξέ μου την αδράνεια της ύλης και θα αποδεχτώ την ύπαρξη τουδημιουργού σου· απόδειξέ μου ότι η φύση δεν είναι αυτεξούσια και θα σου επιτρέψω να της αναγνωρίσεις ένα κυρίαρχο [...] Ο Θεός σου δεν είναι τίποτα παραπάνω από μία μηχανή που εσύ ο ίδιος επινόησες για να εξυπηρετήσει τα πάθη σου, και την έκανες να κινείται κατά τη φορά τους· από τη στιγμή, όμως, που θίγει τα δικά μου πάθη, θεωρώ σώφρον να την ανατρέψω [...] Αυτή η ψυχή, φίλε μου, είναι ό,τι η φύση επέλεξε να είναι· δηλαδή το αποτέλεσμα των οργάνων με τα οποία η ίδια ευαρεστήθηκε να με διαπλάσει σύμφωνα με τις βουλές και τις ανάγκες της. Και καθώς έχει εξίσου ανάγκη από αρετές όσο και από αμαρτίες, όταν την ευχαριστούσε να με οδηγήσει στις μεν, το έκανε, ενώ όταν ήθελε να με ρίξει στις δε, μου υπαγόρευε επιθυμίες και εγώ ευθύς παραδινόμουν σε αυτές. Διερεύνησε τους νόμους της αν θες να ανακαλύψεις τη μία και μοναδική αιτία της δικής μας ανθρώπινης φαυλότητας, αλλά μην αναζητήσεις σε αυτούς άλλες αρχές πέρα από τις θελήσεις και τις ανάγκες της. (D.-A.-F. de Sade)
"Δικτατορία του προλεταριάτου" και "Εργατικά συμβούλια": Ασύμβατες έννοιες
Πέτρος Πέτκας
Η Οκτωβριανή Επανάσταση δεν είχε ως σημείο εκκίνησης την Κομμούνα του 1871, όπως λανθασμένα έχουν υποστηρίξει μερικοί. Ο Λένιν και οι Μπολσεβίκοι δεν εξέλαβαν ως πρότυπο της Οκτωβριανής Επανάστασης την Κομμούνα του 1871. Τουναντίον, τοποθετήθηκαν ενάντια στο πολιτικό και κοινωνικό παράδειγμα της Κομμούνας και επηρεάστηκαν βαθιά απ' τη Μεγάλη Γαλλική Επανάσταση του 1789, πρωτίστως απ' την δεσπόζουσα Ιακωβίνικη εκδοχή της.Το "επαναστατικό κόμμα" και ο ακρογωνιαίος λίθος του, η αρχή του "δημοκρατικού συγκεντρωτισμού", η "δικτατορία του προλεταριάτου", συγκροτούν έννοιες ασύμβατες με τα "εργατικά συμβούλια", τις "αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες" τους και την αρχή της "δεσμευτικής εντολής" που είναι οργανικά σύμφυτη με τη λειτουργία τους. Η "δικτατορία του προλεταριάτου" και τα "εργατικά συμβούλια" αποτελούν έννοιες ασύμβατες!
Εδώ Ελεύθερα Εξάρχεια
Νίκος Κουφόπουλος
Σχήμα: 17Χ22 • Σελίδες: 128 • Τιμή: 9 ευρώ • ISBN 978-960-9797-42-9 …Τη νύχτα εκείνη που καίγονταν τα Εξάρχεια με πρόσωπα βγαλμένα από φλαμανδικούς πίνακες με λιγοστούς φωτισμούς σε απαλό κιτρινωπό χρώμα, με μάτια γάτων που βλέπανε στο σκοτάδι, με τον πόθο και το πάθος της ανατροπής στο αίμα, στην ψυχή, στο μυαλό και στα χέρια, γυρνάγανε οι σκιές μας στα αναχώματα και στα οδοφράγματα που είχαμε στήσει… Τέος Ρόμβος, Τρία φεγγάρια στην πλατεία, εκδόσεις «Ο σκύλος που κλαίει», 1985.   Γιατί κόμικ η ιστορία των Εξαρχείων; Γιατί όχι; Τα Εξάρχεια είναι πάνω απ’ όλα. Εάν θέλετε, είναι «τα πάντα όλα»… Είναι λογοτεχνία, είναι ποίηση, είναι κινηματογράφος, θέατρο, μουσική. Είναι συγκρούσεις με την εξουσία, παρανομία, καταλήψεις, ένοπλο, είναι πολιτική. Είναι συνελεύσεις κινηματικές, είναι πορείες, είναι ατομικές εξεγέρσεις. Είναι κοινωνικά κέντρα, είναι φιλοσοφία, είναι διανόηση, είναι αλητεία. Είναι γειτονιά, είναι οικογενειάρχες, είναι μικρομαγαζάτορες, είναι άνθρωποι της δουλειάς. Είναι φοιτητές, είναι νεολαία… Είναι νέες ιδέες. Γι’ αυτό, λοιπόν, ένα κόμικ για τα Εξάρχεια. Για τα Εξ...
Εισαγωγή Στην Κοινωνική Και Αλληλέγγυα Οικονομία
Τάκης Νικολόπουλος
Η συνεχιζόμενη γενικευμένη και καθολική κρίση του παγκοσμιοποιημένου και νεοφιλελεύθερου χρηματιστικού καπιταλισμού, που προσλαμβάνει ολοκληρωτικά χαρακτηριστικά, οδηγεί σε ολική αμφισβήτηση της κρατούσας τάξης πραγμάτων. Στο πλαίσιο αυτό η κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία συνιστά, ή τουλάχιστον επιδιώκει, μια εναλλακτική (τρίτη) οικονομία, εφόσον τα μορφικά και αξιακά χαρακτηριστικά που τη διέπουν είναι διαφορετικά από εκείνα της δημόσιας/κρατικής όσο και της ιδιωτικής/κερδοσκοπικής οικονομίας. Στην εναλλακτική ("απλή" ή υποκαταστατική του συστήματος) αυτή οικονομία, θεωρία και πρακτική αλληλοσυνδέονται και αλληλοτροφοδοτού­νται "πραξεολογικά". Αρχικά, ως εναλλακτική "οικονομία των πολιτών" (συλλογικές τοπικές πρωτοβουλίες "εκ των κάτω") και των αναγκών τους, που συναρθρώνει την οικονομική δημοκρατία με νέες παραγωγικές σχέσεις και νέους δείκτες ευημερίας, έρχεται, ιδίως στις άτυπες μορφές της, να δημιουργήσει ένα ανάχωμα. Αλλά και παραπέρα, στοχεύει σ’ ένα ανταγωνιστικό σχέδιο που θα αποτρέπει τη συγκέντρωση οικονομικής, πολιτικής και κοινωνικής δύναμης, η οποία σ...
Εισαγωγή Στον Μετα-Αναρχισμό
Todd May
Ο μετα-αναρχισμός ή μεταδομιστικός αναρχισμός αποτελεί ένα -όχι απαραίτητα ενιαίο-σχετικά νέο ρεύμα της ριζοσπαστικής θεωρίας το οποίο προ(σ)καλεί (σ)την εκ νέου ανάγνωση των κλασσικών της αναρχικής θεωρίας μέσα από την κριτική ματιά των θεωρητικών της μεταδομιστικής κριτικής σκέψης με στόχο την, κατά τους θιασώτες του, ανανέωση της ριζοσπαστικότητας του αναρχισμού στη σύγχρονη πραγματικότητα.Ξεκίνησε να εκτίθεται στη δημόσια σφαίρα το 1989, με τη σποραδική δημοσίευση κειμένων σε ακαδημαϊκά κυρίως έντυπα για να προσλάβει μια πολύ μεγαλύτερη αποδοχή την τελευταία δεκαετία μέσα από το διαδίκτυο, συνεπικουρούμενος και από την ανάδυση των σύγχρονων κοινωνικών κινημάτων.Στην εισαγωγική αυτή συλλογή κειμένων έχουμε επιλέξει τις δύο πρώτες γραπτές καταθέσεις του μετα-αναρχικού ρεύματος καθώς και μια ενδιαφέρουσα, πιο σύγχρονη προσέγγιση πάνω στο ζήτημα της εξουσίας, κάτι που βλέπουμε να αγγίζει όλο και περισσότερο τις συζητήσεις εντός των κινημάτων και των θεωρητικών που απευθύνονται σε αυτά.
Ελευθερία, Αλήθεια Και Πολιτική
Hannah Arendt
Το πεδίο όπου η ελευθερία ήταν ανέκαθεν γνωστή, όχι ως ένα πρόβλημα μα ως ένα γεγονός της καθημερινής ζωής, είναι η πολιτική σφαίρα. Ακόμη και σήμερα, είτε το ξέρουμε είτε όχι, το ζήτημα της πολιτικής και το γεγονός ότι ο άνθρωπος είναι μία ύπαρξη προικισμένη με το χάρισμα της πράξης, θα ανακαλούνται πάντοτε στον νου όταν εξετάζουμε το πρόβλημα της ελευθερίας· γιατί η πράξη και η πολιτική, ανάμεσα σ' όλες τις ικανότητες και τις δυνατότητες της ανθρώπινης ζωής, είναι τα μόνα πράγματα τα οποία δεν μπορούμε καν να τα συλλάβουμε νοερώς εάν δεν υποθέσουμε, τουλάχιστον, ότι υπάρχει ελευθερία· και είναι δύσκολο να προσεγγίσουμε ένα απλό πολιτικό θέμα χωρίς, ρητά ή άρρητα, να θίξουμε ένα ζήτημα που αφορά την ανθρώπινη ελευθερία. Εξάλλου, για να κυριολεκτούμε η ελευθερία δεν είναι μόνον ένα μεταξύ των πολλών προβλημάτων και φαινομένων της πολιτικής σφαίρας, όπως η δικαιοσύνη, η εξουσία και η ισότητα· η ελευθερία, που μόνον σπανίως -σε εποχές κρίσης ή επανάστασης- γίνεται άμεσος σκοπός της πολιτικής πράξης, είναι κατ' ουσίαν ο λόγος για τον οποίο οι άνθρωποι συμβιώνουν με βάση μ...
Ελληνική Ασφυξία
Ηλίας Νίσαρης
Νοιώθετε ποτέ να πνίγεστε;Την επομένη ξύπνησα με κάπως καλή διάθεση. Σηκώθηκα, ήπια τον καφέ μου, έβαλα κάτι πρόχειρο -ευτυχώς, όχι γραβάτες εκείνη την ημέρα- κι έφυγα για το μετρό. Ο ήλιος έλαμπε, και τίποτα δεν μαρτυρούσε πως η μέρα θα τέλειωνε τόσο άσχημα. Καθώς κατηφόριζα την Υμηττού, πρόσεξα ένα παράξενο σύνθημα γραμμένο στον μαντρότοιχο μιας μονοκατοικίας: "Να ετοιμάζεστε για πόλεμο". Τι σήμαινε αυτό; Ήταν κάποιο σχόλιο πάνω στην παρούσα κατάσταση; Ο πόλεμος που σχεδιάζουν εναντίον μας η κυβέρνηση και τα μίντια; Ή ο πόλεμος που πρέπει να κηρύξουμε εμείς εναντίον τους; Ή μήπως ήταν κάτι άσχετο, μια βλακώδης προφητεία, μια προειδοποίηση για τη Δευτέρα Παρουσία, για τα ούφο που θα έρθουν να μας πάρουν;Η κρίση. Αυτό είναι το νήμα που διαπερνά το ανά χείρας βιβλίο. Όχι όμως η οικονομική κρίση, αλλά η κρίση γενικότερα: η κρίση που αλλάζει τη ζωή των ανθρώπων, που βγάζει στην επιφάνεια τον χειρότερο εαυτό τους, τα ταπεινότερα των ενστίκτων τους, αλλά και που (ακριβώς γι’ αυτό) μπορεί να γίνει αφορμή αντίστασης στην πολιτισμική, ηθική και πνευματική κατρακύλα. Η κρίση ε...
"ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ! Μια μελέτη της Ιβηρικής Αναρχικής Ομοσπονδίας (F.A.I) 1927-1937"
Stuart Christie
" [...] Προκειμένου να κατανοήσουμε πλήρως το ρόλο και τη λειτουργία της F.A.I, είναι, πρώτα απ’ όλα, ουσιώδες να καταλάβουμε τρία πράγματα:1.    Ότι ο αναρχισμός ενέπνευσε τη φαντασία ενός σημαντικού τμήματος των Ισπανικών εργατικών τάξεων, γιατί αντανακλούσε και μορφοποιούσε τις αξίες, τους τρόπους ζωής και τις κοινωνικές σχέσεις που υπήρχαν στη βάση της Ισπανικής κοινωνίας.2.    Ότι η κυρίαρχη ιδεολογική επιρροή μέσα στις Ισπανικές εργατικές οργανώσεις, ανάμεσα στα 1869 και 1939, ήταν ο αναρχισμός. 3.    Ότι η «συνειδητή μειονότητα» των αγωνιστών της βάσης, η οποία δημιούργησε και έδωσε σάρκα στις ενώσεις τους, εν μέσω μακρών περιόδων ανηλεούς και συχνά αιματηρής καταστολής, αποτελούνταν από αναρχικούς, οι οποίοι αγωνίζονταν  για  την άμεση κοινωνική επανάσταση και την εγκαθίδρυση μιας δίκαιης και αταξικής κοινωνίας, του Ελευθεριακού Κομμουνισμού. Αγωνίζονταν για ηθικούς σκοπούς, οι οποίοι τους έφεραν σε σύγκρουση όχι μόνο με το κράτος και τα αφεντικά, αλλά επίσης και με την ίδια την ηγεσία των συνδικάτων τους, της οποίας οι άμεσοι σκοποί ήταν υλικοί.          Υπάρχο...
ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ;
ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ
"Η θεσμική δύναμη της επανάστασης δεν μπορεί να εκφραστεί παρά μόνο μέσω αυτού που θεσμίζει και το θεσμισμένο περιορίζει αναγκαστικά τις άπειρες δυνατότητες της ανθρώπινης δράσης στα όρια του εγκαθιδρυμένου. Επίσης, η επανάσταση δεν θα γίνει από τις υποκειμενικότητες των φωτισμένων συνειδήσεων, αλλά χρειάζεται η συλλογική δράση, η έγερση των μαζών, η εξέγερση. Και η εξέγερση θα βρίσκει πάντοτε μπροστά της την ισχύ της θεσμισμένης τάξης, που διαμορφώνει την ιεραρχική κοινωνία, την ισχύ του κράτους. Συνεπώς η επανάσταση δεν είναι μονάχα μια ιδέα, είναι και ένα γεγονός, ένα συμβάν ενταγμένο στην ιστορία. Το συμβάν αντιστοιχεί στις συνθήκες της κοινωνίας που το παράγει. Τα ιστορικά γεγονότα δεν αναπαράγονται ποτέ με τον ίδιο τρόπο, ούτε καν από τις ίδιες συνθήκες. Και το επαναστατικό φαινόμενο είναι πάντοτε πολλαπλό, διαφορετικές εστίες εξέγερσης συγκλίνουν για να μετασχηματιστεί ένα καθεστώς σε μια εικόνα του παρελθόντος: στο παλιό καθεστώς".(Εντουάρντο Κολόμπο)"Για μένα ο αναρχισμός είναι παιδί της νεωτερικότητας οπότε, με το πλήρωμα του χρόνου, θα εξαφανιστεί μαζί της....
Η Άγρια Συμμορία
Mojado
Οι ληστές παίρνουν θέση: αντιτάσσονται στην παρακμή και την ασημαντότητα που εξελίσσονται σε βάρος τους και προτάσσουν μια στάση-ήθος που έγκειται στην επανεπινόηση του εαυτού και του κόσμου, κι έτσι μόνο νιώθουν ξανά ζωντανοί και πλήρεις. Υπερβαίνουν διαλεκτικά το έτσι-είναι (ο έως τότε εαυτός τους και κόσμος τους) με το γίγνεσθαι του μη-είναι-ακόμα (ο εαυτός και ο κόσμος ως δυνατότητα), κι έτσι βιώνουν μέχρι την τελευταία ικμάδα τους το ανολοκλήρωτο παρελθόν και το παρεμποδιζόμενο μέλλον στο παρόν.Ο εξεγερμένος θάνατός τους γίνεται η συνέχιση της ζωής με άλλα μέσα. Δεν είναι τυχαίο ότι η ταινία τελειώνει με την ονειρική έξοδο της άγριας συμμορίας από το μεξικανικό χωριό και παράλληλα με την πραγματική έξοδο της νέας "συμμορίας" (μεξικανοί επαναστάτες μαζί με τον Σάικς και τον "ελεύθερο" πλέον Θόρντον) από την Άκουα Βέρδε, αφού η άγρια συμμορία "γεννιέται μέσα στη φθορά της" όπως θα έλεγε ο Hegel.
Η Έμμα Γκόλντμαν Για Την Ισπανική Επανάσταση: Β. Η Νέα Κοινωνία
Έμμα Γκόλντμαν
Μετάφραση: Ρένα Τζάνη Πληροφορίες: Επιμέλεια μετάφρασης και σημειώσεις: Βάσω Τζάνη Τόμος: Β Σελίδες: 111
Η Αθλιότητα Του Σήμερα Και Η Προοπτική Για Το Αύριο
Αντρέ Γκορζ
Σήμερα έχει εγκαθιδρυθεί ένα νέο σύστημα, που καταργεί μαζικά την "εργασία". Παλινορθώνει τις χειρότερες μορφές καταδυνάστευσης, υποδούλωσης, εκμετάλλευσης, εξαναγκάζοντάς τους όλους να πολεμούν μεταξύ τους για ν' αποκτήσουν αυτή την "εργασία" την οποία καταργεί. Αυτό που πρέπει να προσάψουμε στο σύστημα δεν είναι η κατάργηση της εργασίας, αλλά ότι διατηρεί, ως υποχρέωση, ως κανόνα, αυτή την ίδια "εργασία", της οποίας καταργεί τους κανόνες, την αξιοπρέπεια και την πρόσβαση. Η "εργασία" πρέπει να χάσει την κεντρική της θέση στη συνείδηση, τη σκέψη, τη φαντασία όλων: Πρέπει να μάθουμε να τη βλέπουμε με διαφορετικό βλέμμα. Να μην τη σκεφτόμαστε πια σαν αυτό που δεν έχουμε, αλλά σαν αυτό που κάνουμε. Πρέπει να αποτολμήσουμε να επιδιώξουμε την επανιδιοποίηση της εργασίας, να αποχωριστούμε αυτή την κοινωνία που πεθαίνει και που δεν πρόκειται να ξαναγεννηθεί. 
Η ανατροπή της πολιτικής. Ευρωπαϊκά αυτόνομα κοινωνικά κινήματα και η αποαποικιοποίηση της καθημερινής ζωής
George Katsiaficas
Ο Κατσιαφίκας, παρουσιάζει το ξεπέρασµα των παραδοσιακών κινηµατικών τρόπων της παλαιάς, πλέον, αριστεράς και την ανάδυση των νέων λογικών για την οργάνωση και τους στόχους του επαναστατικού κινήµατος, στο πλαίσιο των χώρων και των κινήσεων που θα ονοµαστούν νέα κοινωνικά κινήµατα και ειδικότερα των αυτόνοµων κινηµάτων της Δυτικής Ευρώπης. Ο συγγραφέας δεν κάνει δουλειά γραφείου και το εξαιρετικά ενδιαφέρον κείµενό του αποτελεί και µια θερµή συνηγορία ενός συνοδοιπόρου των αυτόνοµων κινηµάτων.
Η Απαρχαιωμένη Αγοραία Νοοτροπία Μας
Karl Polanyi
Γραμμένο τρία χρόνια μετά την έκδοση του "Μεγάλου μετασχηματισμού", το παρόν άρθρο του Karl Polanyi συμπυκνώνει σε μεγάλο βαθμό τα επιχειρήματα του κλασικού opus magnum του. Η δημιουργία της οικονομίας της αγοράς συνιστά μια βίαιη ρήξη με καθετί ιστορικά και ανθρωπολογικά γνωστό. Η αλλαγή στη δομή των ανθρώπινων κινήτρων, η επικράτηση μιας πρωτοφανούς δυϊστικής λογικής στον τρόπο κατανόησης της κοινωνίας και του ανθρώπου, ο οικονομικός ντετερμινισμός και κυρίως η εμπορευματοποίηση της εργασίας, της γης και του χρήματος αποτελούν βασικά σημεία της κριτικής του Polanyi ενάντια στην κοινωνία της αγοράς. Ωστόσο, τα στοιχεία αυτά τοποθετούνται τώρα στο πλαίσιο που διαμορφώνουν οι κοινωνικές εξελίξεις των πρώτων μεταπολεμικών χρόνων, δηλαδή η κατάρρευση του οικονομικού φιλελευθερισμού και οι κίνδυνοι του βιομηχανικού πολιτισμού. Αν την πρώτη φαίνεται να τη διαδέχεται μια άλλη οικονομική οργάνωση, οι δεύτεροι παραμένουν απειλητικά παρόντες στη σκιά του τεϋλορισμού, της εντεινόμενης τεχνολογικής ανάπτυξης και πάνω απ' όλα της Χιροσίμα. Η επιστημονική βαρβαρότητα μας χτυπά την ...
Η απεργία της Σερίφου
Κωνσταντίνος Σπέρας
"Η μπροσούρα που έγραψε ο Σπέρας στη φυλακή για την απεργία και τα φονικά γεγονότα της Σερίφου είναι ίσως το σημαντικότερο ντοκουμέντο για την πραγματική ιστορία του εργατικού κινήματος"."Έχοντας την πλειοψηφία στους τσιγαράδες και στους καπνεργάτες, ο Σπέρας, ο Κουχτσόγλου κι ο Φανουράκης υποστηρίζουν στο 1ο και 2ο Συνέδριο της ΓΣΕΕ την αυτόνομη πάλη των εργαζομένων και καταφέρονται ενάντια στο συγκεντρωτικό σύστημα μιας εργατικής ηγεσίας που θα καναλιζάρει την πρωτοβουλία της εργατιάς.""Το δεύτερο συνέδριο της ΓΣΕΕ έγινε στην Αθήνα το Σεπτέμβριο του 1920. Δεν υπήρχαν παρά δύο τάσεις που συγκρούστηκαν σ' αυτό. Η μεγάλη πλειοψηφία από μέλη και οπαδούς του ΚΚΕ και η μικρή αναρχοσυνδικαλιστική ομάδα του Κ. Σπέρα. Αυτό το συνέδριο αναγνώρισε το κομμουνιστικό κόμμα σαν τον μοναδικό πολιτικό εκπρόσωπο της εργατικής τάξης [...]
Η Αρπαγή Της Σοδειάς
Vandana Shiva
Στην "Αρπαγή της σοδειάς", η Βαντάνα Σίβα αναδεικνύει τα προβλήματα που προκαλεί η παγκοσμιοποιημένη, βιομηχανοποιημένη γεωργία στους μικροπαραγωγούς, στο περιβάλλον και στην ποιότητα της τροφής που τρώμε.Με κεφάλαια για τους γενετικά τροποποιημένους σπόρους, τις πατέντες για τους ζωντανούς οργανισμούς, τις τρελές και τις ιερές αγελάδες, καθώς και τις ιχθυοκαλλιέργειες, το βιβλίο αυτό, που γράφτηκε με πάθος, θα μας εμπνεύσει όλους και θα καθορίσει τη μορφή που θα πάρει στα επόμενα χρόνια η διαμάχη για τις γενετικές τροποποιήσεις και τη βιομηχανοποιημένη γεωργία.
Η Βούληση Του Λαού
Eduardo Colombo
"Η νεοφιλελεύθερη στιβάδα, αυτοπαρουσιάζεται ως το αναμφίλεκτο πλαίσιο της δυτικής δημοκρατίας μετά το τέλος των ολοκληρωτισμών. Όταν ανακινεί κανείς το κοινωνικό ζήτημα, όταν σκέφτεται ότι η επανάσταση δεν είναι απλώς ένα ιστορικό γεγονός, αλλά μια αναγκαία στιγμή στο δρόμο για έναν εις βάθος μετασχηματισμό της ιεραρχικής κοινωνίας, γίνεται αμέσως θιασώτης των Γκούλαγκ που δελεάζεται απ' τον ολοκληρωτισμό, οπαδός του αστυνομικού κράτους του 20ού αιώνα, έως καθυστερημένος ιακωβινο-μαρξιστής που δεν καταλαβαίνει τι είναι". (Eduardo Colombo)Αυτό είναι το σύγχρονο κοινωνικο-ιστορικό πλαίσιο στο οποίο ο συγγραφέας με την παρούσα σπονδυλωτή συλλογή κειμένων επιχειρεί μια εις βάθος αναζήτηση των θεμελιακών του χαρακτηριστικών. Δεν εστιάζει σε μια απλή καταγραφή γεγονότων και σπουδαίων επαναστατικών συμβάντων αλλά στη διαύγαση της σημασίας εκείνων των καθοριστικών στιγμών όπου ανιχνεύεται η καπήλευση, από πλευράς των κυρίαρχων, των πράξεων και των εννοιών που έφερε στο ιστορικό προσκήνιο η "εισβολή" των μαζών. Η βούληση του λαού καθόρισε το σύγχρονο, μόνιμα ανασφαλές, κοινων...
Η Γυναίκα Του Αριθμού 4237
Sofia Grigorievna Kropotkina
Η "Γυναίκα του Αριθμού 4237" είναι μια απλή μελοδραματική ιστορία με αρκετά στοιχεία "ελευθεριακού ρεαλισμού", που εν πολλοίς ακολουθεί τη θεματολογική, ιδεολογική και αισθητική πεπατημένη του ύστερου ρομαντισμού, στηριγμένη σε αλγεινές προσωπικές αναμνήσεις και εντυπώσεις της Σοφίας Κροπότκινα -συντρόφου του μεγάλου Ρώσου αναρχικού- από τους αθέατους κόσμους των μεταλλωρύχων και των φυλακών.
Η Δυνατότητα Μιας Αυτόνομης Κοινωνίας
Κορνήλιος Καστοριάδης
"Στη σημερινή εποχή κηρύσσεται πανηγυρικά ο θρίαμβος του καπιταλισμού, όμως πιστεύω ότι όταν κατακάτσει ο κουρνιαχτός από τα συμβάντα, τότε θα παρατηρήσουμε ότι τα βαθύτερα ζητήματα εξακολουθούν να είναι άλυτα, ότι η φιλελεύθερη καπιταλιστική κοινωνία βυθίζεται, και μαζί μ αυτήν ολόκληρη η ανθρωπότητα, που διατρέχει τον κίνδυνο να υποστεί μια μη αναστρέψιμη καταστροφή. Δεν μπορεί να υπάρξει άλλη διέξοδος από το να αφυπνιστούν οι άντρες και οι γυναίκες της Γης και να αποφασίσουν να πάρουν την τύχη τους στα χέρια τους. Να οικειοποιηθούν δηλαδή ένα πρόταγμα κοινωνικής και ατομικής αυτονομίας. Δεν υπάρχει καμμία εγγύηση ότι αυτό θα συμβεί, αλλά δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτε άλλο παρά να εργαστούμε για να αφυπνιστούν".Ο Κορνήλιος Καστοριάδης ταξίδεψε στην Λατινική Αμερική και συγκεκριμένα στο Μεξικό και στην Αργεντινή για να παρουσιάσει το έργο του που είναι ιδιαίτερα γνωστό τόσο στα οριζόντια κινήματα όσο και στους ψυχαναλυτικούς κύκλους, δίνοντας διαλέξεις και συνεντεύξεις.Η διάλεξη και οι δύο συνεντεύξεις που περιέχονται στο ανά χείρας βιβλίο και μέχρι τώρα κυκλοφορούσα...
Η Εμμα Γκόλντμαν για την ισπανική επανάσταση: Γ. Η συνεργασία με τις κρατιστικές δυνάμεις
Έμμα Γκόλντμαν
Μετάφραση: Κώστας Λουκόπουλος Πληροφορίες: Επιμέλεια μετάφρασης και σημειώσεις: Βάσω Τζάνη Τόμος: Γ Σελίδες: 171 Ημερομηνία έκδοσης: Α' 1999
Η Εμπειρία Της Πλατείας Συντάγματος
Μαρία Παπαπαύλου
Αντικείμενο του βιβλίου είναι η ανθρωπολογική μελέτη των κινητοποιήσεων στην πλατεία Συντάγματος το 2011, οι οποίες έγιναν γνωστές στον Τύπο ως το κίνημα των «Αγανακτισμένων». Σκοπός είναι η ανάδειξη της εμπειρίας των ανθρώπων που συμμετείχαν στην καθημερινότητα της ζωής στην Πλατεία και η σύνδεσή της με τα συναισθήματα και τη μουσική. Το βιβλίο βασίζεται στο εθνογραφικό υλικό που συλλέχθηκε από συνεντεύξεις και επιτόπια συμμετοχική παρατήρηση κατά τη διάρκεια των κινητοποιήσεων από τον Μάιο έως τον Αύγουστο του 2011. Η μουσική και τα συναισθήματα αποτελούν τους αναλυτικούς φακούς του βιβλίου. Ενισχύοντας σύγχρονες θεωρητικές τάσεις που υποστηρίζουν ότι τα συναισθήματα αποτελούν βασικό αντικείμενο έρευνας των κοινωνικών κινημάτων, το βιβλίο εστιάζει στην ποικιλία των συναισθημάτων που εκφράστηκαν στο Σύ­νταγμα και που δεν περιορίστηκαν στην «αγανάκτηση». Σε αντίθεση με τη σχετική βιβλιογραφία για τα κοινωνικά κινήματα που αποδίδει κυρίαρχο ρόλο στο τραγούδι, στο Σύνταγμα κυριάρχησε ο συλλογικός μουσικός και ρυθμικός αυτοσχεδιασμός. Η πλατεία Συντάγματος αποτελεί ξεκάθαρ...
Η Εξέγερση Της Κρονστάνδης
Άρης Αλεξάνδρου
Ο «στρατάρχης» Τρότσκι απειλεί την επαναστατημένη και λεύτερη Κρονστάνδη, που εξεγέρθηκε ενάντια στην απολυταρχική εξουσία των μπολσεβίκων και των κομμισαρίων τους.Απειλεί να μακελέψει τον άμαχο πληθυσμό της Κρονστάνδης, κανονιοβολώντας τον, επειδή οι εργάτες τινάξανε από πάνω τους το ζυγό της δικτατορίας του Κόμματος.Όταν ξεσηκώθηκε ο λαός το 1905, ο στρατηγός Τρέποβ ανέλαβε να «επιβάλει την τάξη» με τα όπλα.«Μην κάνετε οικονομία στις σφαίρες!» διέταξε τότε ο Τρέποβ στα στρατεύματά του.Την ίδια διαταγή δίνει τώρα κι ο Τρότσκι στα δικά του στρατεύματα. Έχει μπόλικες σφαίρες ο Τρότσκι όταν είναι να χτυπήσει τους ναύτες, τους εργάτες και τους κόκκινους φαντάρους.Γιατί αυτός, ο δικτάτορας της σοβιετικής Ρωσίας, δε δίνει πεντάρα αν θα σκοτωθούνε οι εργαζόμενες μάζες. Το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι να κρατηθεί το κόμμα στην εξουσία.Έχει το θράσος να μιλάει στο όνομα της μαρτυρικής σοβιετικής Ρωσίας και να υπόσχεται πως θα μας δώσει χάρη!Αυτός, ο ματοβαμένος Τρότσκι, ο αρχηγός της μπολσεβίκικης οχράνας και των «κοζάκων» της, που χύνουν αλύπητα ποταμούς αίματος για να σταθεί ...
Η εργατική αντιπολίτευση
Αλεξάντρα Κολοντάι
Το κείμενο της Αλεξάντρας Κολοντάι προσφέρει πληροφορίες ανεκτίμητης σημασίας. Κατ' αρχάς μέσα από τις άμεσες ενδείξεις που παρέχει σχετικά με τις στάσεις και τις αντιδράσεις των Ρώσων εργατών απέναντι στην πολιτική του μπολσεβίκικου κόμματος. Ύστερα, και κυρίως, δείχνοντας ότι ένα πλατύ κομμάτι της εργατικής τάξης του κόμματος είχε τη συνείδηση της υπό εξέλιξη διαδικασίας γραφειοκρατικοποίησης εναντίον της οποίας ορθωνόταν. ... Οι εργάτες ήθελαν κάτι, και το έδειξαν, τόσο μέσα στο κόμμα με την Εργατική Αντιπολίτευση, όσο και έξω από το κόμμα με τις απεργίες του Πέτρογκραντ και την εξέγερση της Κροστάνδης. Χρειάστηκε να συνθλιβούν και οι μεν και οι δε από τον Λένιν και τον Τρότσκυ ώστε να μπορέσει να θριαμβεύσει στη συνέχεια ο Στάλιν.Κ.Καστοριάδης *** Ήταν ο παλιός τορναδόρος Σλιάπνικωφ που το 1920 πρωτοδιατύπωσε συγκροτημένα τις θέσης της Εργατικής Αντιπολίτευσης. Στην κομματική σύσκεψη που έγινε στη Μόσχα το Δεκέμβρη του 1920 για να συζητηθεί ειδικά το «συνδικαλιστικό κίνημα» εν όψει του 10ου συνεδρίο...
Η Θεωρία της Κατάρρευσης του Καπιταλισμού
Άντον Πάνεκουκ
Τίτλος πρωτότυπου: Die Zusammenbruchstheorie des Kapitalismus[1] (πρώτη δημοσίευση: Rätekommunist, Nr.1, Ιούνιος 1934)
Η κατάκτηση του ψωμιού
Πιότρ Κροπότκιν.
Αν η "Αλληλοβοήθεια" θεωρείται ευρέως ως το επιστημονικό αριστούργημα του Κροπότκιν, η Κατάκτηση του Ψωμιού είναι ίσως η σαφέστερη έκθεση της αναρχικής θεωρίας του. Μέσα από τις σελίδες αυτού του βιβλίου ο συγγραφέας επιδιώκει να απαντήσει στο κρίσιμο κεντρικό ερώτημα πως πρέπει να οικοδομηθεί η κοινωνία, ώστε να ενθαρρύνει και όχι να καταπνίγει την εθελούσια συνεργασία. Γραμμένο για τον απλό εργάτη, το βιβλίο αυτό διαθέτει μια διαύγεια ύφους που δεν συναντάται συχνά σε έργα που αναφέρονται σε κοινωνικά θέματα. Όταν πρωτοκυκλοφόρησε, ο Εμίλ Ζολά το χαρακτήρισε αληθινό ποίημα, ενώ ο ίδιος ο Κροπότκιν το περιγράφει ως «μια μελέτη των αναγκών της ανθρωπότητας και των οικονομικών μέσων για την ικανοποίησή τους». (. . .) (ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ) ΠεριεχόμεναΠΡΟΛΟΓΟΣ (Ε. ΡΕΚΛΥ)ΕΙΣΑΓΩΓΗ (Π. ΑΒΡΙΤΣ)ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ ΣΧΟΛΙΑ (Α. ΜΠΟΝΑΝΟ)ΠΡΟΛΟΓΟΣ (Π. ΚΡΟΠΟΤΚΙΝ)1. Ο ΠΛΟΥΤΟΣ ΜΑΣ2. ΕΥΗΜΕΡΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ3. Ο ΑΝΑΡΧΟΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ4. Η ΑΠΑΛΛΟΤΡΙΩΣΗ5. Η ΤΡΟΦΗ 6. Η ΣΤΕΓΗ7. Η ΕΝΔΥΣΗ8. ΟΙ ΤΡΟΠΟΙ ΚΑΙ ΤΑ ΜΕΣΑ9. Η ΑΝΑΓΚΗ ΓΙΑ ΠΟΛΥΤΕΛΕΙΑ10. Η ΕΥΧΑΡΙΣΤΗ ΕΡΓΑΣΙΑ11. Η ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ12. ΟΙ...
Η Κοινωνία Της Αυτοδιεύθυνσης Και Οι Εχθροί Της
Eλένιο Σάνια
Το μοντέλο της αυτοδιεύθυνσης δεν είναι πραγματοποιήσιμο μέσα στα στενά και ταξικά πλαίσια του κοινοβουλευτισμού. Το αστικο κομματικό σύστημα σηματοδοτεί μια μεγάλη πρόοδο εν συγκρίσει με το φεουδαρχικό δεσποτισμό, το φασισμό και τον ολοκληρωτισμό εν γένει, δεν είναι όμως το σύστημα που μπορεί να εγγυηθεί την έλευση και τη δημιουργία της αυτοδιεύθυυνσης.Να είσαι ελεύθερος δε σημαίνει να καταθέτεις κάθε τέσσερα χρόνια ένα ψηφοδέλτιο στις κάλπες ούτε να ακούς παθητικά κατά τη διάρκεια αυτής της μακράς περιόδου τους λόγους των πολιτικών που βρίσκονται εκ περιτροπής μέσα ή έξω από τη Βουλή. Να είσαι ελεύθερος σημαίνει να έχεις τη δυνατότητα να παρεμβαίνεις με τρόπο μόνιμο και κανονιστικό στις αποφάσεις της κοινότητας στην οποία ζεις. Αυτό σημαίνει να ζεις ελεύθερος, αυτό σημαίνει αυτοδιεύθυνση.
Η ΚΟΛΕΚΤΙΒΟΠΟΙΗΣΗ ΣΤΗΝ ΙΣΠΑΝΙΑ, 1936-1939 ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΚΑΙ ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΕΙΣ
ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ
Η κολεκτιβοποίηση κατά τη διάρκεια του ισπανικού εμφυλίου πολέμου αποτελεί κορυφαία στιγμή της κοινωνικής επανάστασης στη χώρα και, ταυτόχρονα, το πλέον χαρακτηριστικό πείραμα εργατικής αυτοδιεύθυνσης, το κλασικό παράδειγμα αναρχοσυνδικαλιστικής οικονομικής οργάνωσης. Γι' αυτό, άλλωστε, η εμπειρία της ισπανικής κολεκτιβοποίησης παραμένει μέχρι τις μέρες μας ένα από τα βασικά επιχειρήματα των αναρχικών ότι η αυτοδιαχείριση δεν αποτελεί ιδεοληψία, αλλά είναι εφικτή, εφαρμόσιμη και λειτουργική. Το ζήτημα, μάλιστα, αποκτά νέες διαστάσεις στις σημερινές συνθήκες κρίσης του καπιταλισμού, ως πολιτική και κοινωνική απάντηση από τα κάτω. Με αυτήν την έννοια, η μελέτη αυτής της εμπειρίας και η κριτική προσέγγισή της αποτελεί μία αναγκαιότητα πιο επίκαιρη από ποτέ - και αυτός είναι ο λόγος που επιστρέφουμε ξανά σε αυτήν.Το ανθολόγιο αποτελείται από τη μαρτυρία του Diego Abad de Santillan, βετεράνου της κολεκτιβοποίησης, και από τέσσερα άρθρα επαγγελματιών ιστορικών: των Antoni Castells Duran, Luis Garrido Gonzalez, Michael Seidman και Martha Ackelsberg. Οι συγγραφείς εξετάζουν τ...
Η Κρίση Της Κουλτούρας Και Άλλα Κείμενα
Hannah Arendt
Η Χάνα Άρεντ είναι ένα από τα σπουδαιότερα πρόσωπα της σύγχρονης πολιτικής σκέψης και φιλοσοφίας.Έχοντας ζήσει από πρώτο χέρι όλες εκείνες τις στιγμές που χαρακτήρισαν τον εικοστό αιώνα, άφησε στην καταγεγραμμένη ιστορία της σκέψης μια πολύ σημαντική παρακαταθήκη που δεν περιορίζεται στα κουτάκια των ιδεολογικών μαυσωλείων που μας έχει συνηθίσει η σύγχρονη πολιτική φιλοσοφία -η ακαδημαϊκή κυρίως-, και που δεν έγινε δυνατό να ενσωματωθεί στα βασικά ιδεολογικά μπλοκ της εποχής της, όσο και αν το προσπάθησαν πολλοί. Η σκέψη της Άρεντ συνεχίζει να ενοχλεί τόσο τους οπαδούς των ολοκληρωτικών στρατοπέδων της πράξης που κατέρρευσαν ή ηττήθηκαν τον αιώνα που μας πέρασε, όσο και εκείνους που νομίζουν ότι έχουν βρει μια σύμμαχο πένα στην απολογητική στράτευσή τους στην υπεράσπιση του υπάρχοντος κόσμου της ηγεμονίας της "οικονομίας". Η μελέτη του έργου της Χάνα Άρεντ είναι πολύτιμη, γιατί συμβάλλει στη διαμόρφωση ανθρώπων που αναγνωρίζουν ότι η ελευθερία δεν είναι ένα αμυντικό χαρακτηριστικό απέναντι σε αναγκαίους μηχανισμούς, αλλά μια πράξη που η συνεχής άσκησή της οριοθετεί τον ...
Η κριτική του Μαρξ στα σοσιαλιστικά σχήματα εργασιακού χρήματος και ο μύθος περί του προυντονικού χαρακτήρα του συμβουλιακού κομμουνισμού
Ντέιβιντ Άνταμ
Πρόλογος της ελληνικής έκδοσης Το κείμενο που ακολουθεί είναι του Ντέιβιντ Άνταμ (David Adam) και πρωτοδημοσιεύτηκε το 2013 στο marxisthumanistinitiative.org. Μεταφράστηκε, αρχικά, για να συζητηθεί στις εσωτερικές διαδικασίες της κολεκτίβας εργασίας «Το παγκάκι» και κατόπιν κρίθηκε σκόπιμο να εκτυπωθεί σε 1000 αντίτυπα στην τυπογραφική κολεκτίβα «Rotta» (www.rotta.espivblogs.net). Η δημοσιοποίησή του έχει έναν διπλό στόχο: Αφενός να συμβάλλει στη βελτίωση των όρων για δημιουργικό δημόσιο πολιτικό διάλογο. Ένας δημόσιος διάλογος ο οποίος για να κριθεί αποτελεσματικός είναι απαραίτητο να υπάρχει ανεπτυγμένος, σε ικανοποιητικό βαθμό, ένας κοινός κώδικας επικοινωνίας. Όταν συζητάμε για έννοιες όπως μισθωτή εργασία, χρήμα, αλλοτρίωση, κέρδος, φετιχισμός του εμπορεύματος, κομμουνισμός, αυτοδιαχείριση θα πρέπει τουλάχιστον σε αδρές γραμμές να αναφερόμαστε στα ίδια πράγματα. Η διασαφήνιση αρκετών εξ αυτών των αφηρημένων, πλην όμως θεμελιακών εννοιών, μέσα από αυτό το συνοπτικό κείμενο στάθηκε η κύρια αφορμή για να επιλεγεί η μετάφρασή του. Σε καμία περίπτωση σκοπός της δεν είναι ...
Η Μαρξιστική Θεωρία Της Επαναστατικής Μετάβασης Στο Σοσιαλισμό - Κομμουνισμό
Κώστας Μπατίκας
 Γιατί είναι νομοτελειακή η κατάρρευση του καπιταλισμού; - Είναι κοινωνική αναγκαιότητα ή ουτοπία η κομμουνιστική κοινωνία; - Τι είναι η διαρκής επανάσταση; - Ποιο είναι το πραγματικό νόημα της δικτατορίας του προλεταριάτου; - Είναι δυνατή η οικοδόμηση του σοσιαλισμού σε μία μόνο χώρα; - Τι πραγματικά υπήρξε στο λεγόμενο "υπαρκτό σοσιαλισμό"; - Γιατί η αντίληψη της σοβιετικής γραφειοκρατίας βασίστηκε στον Κάουτσκι και όχι στο Λένιν;  
Η Μεξικάνικη Επανάσταση 1910-1920
Αδόλφο Τζίλι
Ο Κάρλος Φουέντες αφηγείται ότι, διασχίζοντας κάποτε μαζί με ένα Βορειοαμερικάνο συγγραφέα τα χωριά της κοιλάδας της Μορέλος, "σταματήσαμε σ' ένα ανώνυμο χωριό, ξεχασμένο από τους οδικούς χάρτες και από τις πινακίδες κυκλοφορίας. Ρωτήσαμε έναν αγρότη πώς ονομαζόταν το χωριό. Μας απάντησε: Γκαρντούνιο, σε καιρό ειρήνης- Ζαπάτα, σε καιρό πολέμου". Αυτό που ούτως ή άλλως ο Φουέντες δεν καταγράφει είναι ότι ο χωρικός έδινε τη συγκεκριμένη απάντηση σε δυο ανθρώπους της πόλης, άγνωστους, ένας τους με όψη γκρίνγκο και, συνεπώς, πιθανόν εχθρικούς και σίγουρα ξένους προς τους αγρότες. Οπότε, χωρίς να παραλείψει την υποχρέωση εγκαρδιότητας προς τον άγνωστο ταξιδιώτη, τους έκανε μια ιδιόμορφη προειδοποίηση, στην περίπτωση που ήταν εχθροί: "Ζαπάτα, αν θέλετε πόλεμο", ήταν αυτό που είπε, και επίσης μια γενική αναγγελία, στην περίπτωση που τελικά ήταν φίλοι: οι καιροί του επαναστατικού πολέμου θα γυρίσουν και δεν είναι μακριά οι μέρες όπου όλα τα χωριά της Μορέλος, για άλλη μια φορά, θα ονομαστούν Ζαπάτα. Η συλλογιστική του αγρότη δεν ήταν στατική νοσταλγία του παρελθόντος, αλλά δυν...
Η Μονοθεϊστική Πανούκλα
Σιρίλ Γκαγιόν
Πώς είναι δυνατόν να πιστεύει κανείς σ' ένα ον που δεν υπάρχει, του οποίου ο γιος γεννήθηκε τάχα από μια παρθένο, το οποίο έχει αποφανθεί πως η γη είναι επίπεδη και το οποίο υποτίθεται ότι δημιούργησε τον κόσμο πριν από 4.000 χρόνια πλάθοντάς τον με τα χέρια του και με μόνο υλικό το χώμα;Για ποιο λόγο οι θρησκείες, που τις θεωρούσαμε ημιθανείς, ξεπερασμένες από την πρόοδο της επιστήμης και την καταναλωτική κοινωνία, αναζωογονούνται και ξανακερδίζουν το χαμένο έδαφος στις αρχές του 21ου αιώνα; Για ποιο λόγο αυτή η "νεκρανάσταση" του θρησκευτικού φορά την ειδεχθή και οπισθοδρομική μάσκα του πιο άθλιου σκοταδισμού;Για ποιο λόγο οι μονοθεϊστικές θρησκείες (αυτές που κηρύσσουν την πίστη σ' έναν μοναδικό θεό) διατηρούν ακόμα τα ολοκληρωτικά τους χαρακτηριστικά;Είναι το καπιταλιστικό φαντασιακό, το οποίο καθιστά τα ανθρώπινα όντα μια συσσωμάτωση δίποδων στομαχιών (άδειων ή γεμάτων) υπεύθυνο με τη σειρά του για την αναζωπύρωση του θρησκευτικού φανατισμού μέσα στη γενικευμένη απουσία νοήματος που έχει δημιουργήσει;Αποτελεί και ο επιστημονικός φονταμενταλισμός μια σύγχρονη παρα...
Η Οργανωτική Πλατφόρμα Των Ελευθεριακών Κομμουνιστών
Νέστορ Μάχνο
Περιεχόμενα:Μέρος Α΄:-Εισαγωγή-Η Οργανωτική Πλατφόρμα των Ελευθεριακών ΚομμουνιστώνΜέρος Β΄:-Κριτική του Μαλατέστα στην Πλατφόρμα-Γράμμα του Μάχνο στον Μαλατέστα-Άρθρο του Αρσίνοφ στην Ντιέλο Τρούντα-Απάντηση του Μαλατέστα στον Μάχνο. 
Η παραδοσιακή καλλιέργεια λαχανικών και τα μυστικά της
Γεώργιος Κηπουρός
Η παραδοσιακή καλλιέργεια λαχανικών και τα μυστικά της 1954 - 2004 χωρίς λιπάσματα -φυτοφάρμακα - ραντίσματα - κοπριά
Η Πρόταση Της Αποανάπτυξης
Κάρλος Τάιμπο
Η βασική πρόταση της αποανάπτυξης δεν φιλοδοξεί να εγκαθιδρύσει ένα αντισύστημα ή μια αντιιδεολογία στη θέση της ιδεολογίας της ανάπτυξης, αλλά να ξαναεμφυσήσει στην κοινωνία το κριτικό πνεύμα απέναντι στη δογματική σκέψη και τον προπαγανδιστικό λόγο...Η αποανάπτυξη που προτάσσουμε δεν είναι επ' ουδενί μια τραγωδία, ακόμα περισσότερο αν δεχτούμε τον ορισμό της ευημερίας που δίνει ο Μάνφρεντ Λιντς, "ως συνένωση τριών στοιχείων: πλούτος αγαθών, πλούτος χρόνου και πλούτος σχέσεων". Η αποανάπτυξη, βασισμένη στην αυτοεπάρκεια και την εκούσια απλότητα, φαίνεται να απορρέει από μια μη βίαιη και αντιαυταρχική φιλοσοφία. Από την άλλη, θέση της δεν είναι η παραίτηση από τις απολαύσεις της ζωής· απεναντίας, διεκδικεί κατηγορηματικά την ανάκτησή τους, απορρίπτοντας την απατηλή λάμψη της αλόγιστης κατανάλωσης... 
Η Τέχνη Ως Όπλο
Μάρτιν Έβερετ
Μια αναφορά στον Φραντς Ζάιμπερτ και τους "Προοδευτικούς της Κολωνίας", μια ομάδα ή έναν κύκλο καλλιτεχνών που ακολούθησαν και συμμετείχαν στα ριζοσπαστικά ρεύματα γύρω από τις γερμανικές οργανώσεις των συμβουλιακών κομμουνιστών AAU και ειδικότερα την AAU-E. Οι "Προοδευτικοί της Κολωνίας" είναι πιθανόν η πιο ριζοσπαστική ομάδα καλλιτεχνών που υπήρξε ποτέ.Σήμερα, που ο ολοκληρωτισμός σηκώνει κεφάλι στη Γηραιά Ήπειρο (αλλά και στην Ελλάδα), είτε με το κοινοβουλευτικό-ψευτοδημοκρατικό προσωπείο του είτε με το φρικτό, πραγματικό πρόσωπό του - αυτό της ακροδεξιάς και του νεοναζισμού, αυτό το σύντομο κείμενο μας δείχνει τον άλλο δρόμο της αντίστασης - αυτόν της τέχνης στην υπηρεσία της ανθρώπινης χειραφέτησης και απελευθέρωσης.
Η φυλή των τυφλοπόντικων
Sergio Bologna
Το άρθρο του Σέρτζιο Μπολόνια, «Η Φυλή των Τυφλοποντίκων» (La tribù delle talpe), δημοσιεύεται από την επιθεώρηση Primo Maggio (τχ. 8) την άνοιξη του 1977, σε μια κρίσιμη περίοδο για την περαιτέρω εξέλιξη του αυτόνομου ιταλικού (ταξικού/κοινωνικού) κινήματος: εκδίωξη του Lama (του ηγέτη της Γενικής Συνομοσπονδίας Εργατών Ιταλίας η οποία ελέγχεται από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ιταλίας) από το κατειλημμένο πανεπιστήμιο της Ρώμης, πορείες φοιτητών σε όλες τις μεγάλες πόλεις, στήσιμο οδοφραγμάτων και απελευθέρωση του κέντρου της Μπολόνια, ένοπλες επιθέσεις φασιστών εναντίον διαδηλωτών, κλείσιμο των ελεύθερων ραδιοφώνων σε όλη την Ιταλία (μαζί με αυτών και του ιστορικού ραδιοφωνικού σταθμού «Αλίκη»), απαγόρευση κυκλοφορίας κινηματικών εφημερίδων και περιοδικών, δολοφονία του F. Larusso (πρώην μέλους της οργάνωσης της άκρας αριστεράς Lotta Continua) από την αστυνομία και εφαρμογή του σχεδίου της «στρατηγικής της έντασης» από το ιταλικό Κράτος και Κεφάλαιο (που θέτουν στο τραπέζι το ζήτημα της προσφυγής ή μη στον ένοπλο αγώνα).Στο πλαίσιο αυτό, ο Μπολόνια, προκειμένου να πάρει ...
Ιρακινές Αντιστάσεις
Αμαλία Φωτεινά
Στο Ιράκ, μία χώρα σπαρασσόμενη από τη στρατιωτική κατοχή και τον εμφύλιο πόλεμο, άνδρες και γυναίκες, Άραβες και Κούρδοι, άθεοι και πιστοί, σουνίτες και σιίτες, άνεργοι, εργάτες, συνδικαλιστές και φεμινίστριες αγωνίζονται να ξεφύγουν από το χάος.Παρά τις απειλές από τους ισλαμιστές, την καταδίωξη από τους εθνικιστές και τις φυλακίσεις από τα στρατεύματα κατοχής που υφίστανται, προσπαθούν να δώσουν μία απάντηση στις ακόλουθες ερωτήσεις:Πώς να αγωνιστούν κατά του αμερικανικού ιμπεριαλισμού χωρίς να χρησιμοποιήσουν βόμβες; Ποιες στρατηγικές να υιοθετήσουν για να εμποδίσουν την εξάπλωση του εμφυλίου μέσα στις γειτονιές; Πώς να υπερασπιστούν τα δικαιώματα των γυναικών, τη στιγμή που οι ισλαμιστές συμμετέχουν στην κυβέρνηση και έχουν τον έλεγχο στους δρόμους; Σε ποιους κοινωνικούς αγώνες μπορούν να παρακινήσουν το λαό για την κατοχύρωση της ισότητας και των δικαιωμάτων των εργαζομένων;Το ανά χείρας βιβλίο τους δίνει το λόγο. Οι εννέα αυτές συνομιλίες μας βοηθούν να ανακαλύψουμε την άλλη αντίσταση, την σθεναρά εκκοσμικευτική, φεμινιστική και αντικαπιταλιστική, που η Αλ Κάιν...
Ιστορία Μιας Προλεταριακής Ζωής
Bartolomeo Vanzetti
Αυτοβιογραφία του αναρχικού Bartolomeo Vnazetti συνοδευόμενη με επίμετρο της Λίας Γυιόκα.
Καπιταλισμός, Σοσιαλισμός, Οικολογία
Αντρέ Γκορζ
Η οικολογική αναδιάρθρωση της κοινωνίας απαιτεί την υποταγή της οικονομικής λογικής σε μια οικο-κοινωνική λογική. Η υποταγή αυτή είναι ασυμβίβαστη με το καπιταλιστικό παράδειγμα της μεγιστοποίησης του κέρδους και της αποδοτικότητας (. . .) Με τη λέξη «σοσιαλισμός» δεν πρέπει να εννοούμε μόνο την υποταγή της οικονομίας στις ανάγκες και τις αξίες της κοινωνίας, αλλά επίσης τη δημιουργία, μέσα από την ελαστικότητα και τις διαρκείς μειώσεις του χρόνου εργασίας, μιας όλο και μεγαλύτερης σφαίρας κοινοτικών μορφών ζωής, εθελοντικής και αυτοοργανωμένης συνεργασίας, αυτόνομα καθοριζόμενων δραστηριοτήτων που να επεκτείνονται διαρκώς. (. . .) (ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ)
Καστοριάδης
Σερζ Λατούς
Ο γάλλος διανοητής Σερζ Λατούς προσπαθεί σε αυτό το μικρό κείμενο να ταξινομήσει ένα σύνολο θεματικών που εντάσσονται στο σχέδιο για μια κοινωνία της αποανάτυξης και συνηχούν με τη σκέψη του Καστοριάδη.Η ταξινόμηση αυτή γίνεται γύρω από δύο κύριους άξονες: την οικολογική δημοκρατία, αφενός, και την αποαποικιοποίηση του φαντασιακού, αφετέρου.
Κοινά, περιφράξεις και κρίσεις
Massimo De Angelis
Τα τρία κείμενα αυτής της συλλογής, που συνοδεύονται από έναν Πρόλογο και μια Εισαγωγή του συγγραφέα γραμμένα ειδικά για την ελληνική έκδοση, εμβαθύνουν σε τρεις διαφορετικές αλλά αλληλένδετες όψεις της κριτικής θεωρίας των κοινών και σε έναν κοινό προβληματισμό: πώς μπορούμε να μετασχηματίσουμε ριζικά τις κοινωνικές συνθήκες της ζωής μας. Το πρώτο κείμενο, "Διαχωρίζοντας το πράττειν από την τετελεσμένη πράξη: Το κεφάλαιο και ο μόνιμος χαρακτήρας των περιφράξεων", λαμβάνει ως αφετηρία του την αναγνώριση των "νέων περιφράξεων" ως βασικών στοιχείων της νεοφιλελεύθερης στρατηγικής που εμφανίστηκε μετά την κρίση του κεϊνσιανισμού στα τέλη της δεκαετίας του 1970, και εξετάζει την "πρωταρχική συσσώρευση" ως μόνιμο χαρακτηριστικό στην ανάπτυξη του καπιταλισμού. Το δεύτερο κείμενο, "Η παραγωγή των κοινών και η "έκρηξη" της μεσαίας τάξης", εξετάζει τη συγκρότηση των εναλλακτικών κοινωνικών συστημάτων που βασίζονται στα κοινά, σε ένα περιβάλλον πολλαπλών κρίσεων. Επιχειρεί να απαντήσει σε ένα βασικό ερώτημα: πώς μπορούν να δημιουργηθούν εναλλακτικά εγχειρήματα δεδομένης της διαί...
Κοινωνικοποίηση, Η Διέξοδος Από Τις Συμπληγάδες Του Κρατισμού Και Της Ιδιωτικοποίησης
Γιώργος Κολέμπας
Η πρόταση για κοινωνικοποίηση της παραγωγής και της παροχής υπηρεσιών προς εξυπηρέτηση βασικών ανθρώπινων και κοινωνικών αναγκών (άρρηκτα συνδεδεμένη με εκείνη για τοπικοποίηση) προβάλλει: α) ως αδήριτη ανάγκη για να συμβάλει στην αντιμετώπιση και την υπέρβαση των ασύλληπτων αδιεξόδων, τα οποία έχει δημιουργήσει και εξακολουθεί να επισωρεύει στο υπερώριμό του στάδιο-στη φάση της χρnματιστnριακής ασυδοσίαs του- το οικονομικό σύστημα (καπιταλισμόs) σε οικονομικό / εργασιακό / κοινωνικό / πολιτικό και οικολογικό επίπεδο, έχοντας αναγάγει τη μεγιστοποίηση του ιδιωτικού οικονομικού κέρδους και συμφέροντος σε υπέρτατη αξία της ζωής αδιαφορώντας για τις επιπτώσεις β) wS διέξοδος από τις συμπλnγάδεs πέτρες από τη μία πλευρά τού διακατεχόμενου από εντονότατο κρατισμό και αναποτελεσματικότητα ελληνικού κρατικού, δημόσιου και δημοτικού, τομέα, και από την άλλη πλευρά του σίφουνα της ιδιωτικοποίnσnς που βρίσκει ως εκ τούτου το έδαφος προετοιμασμένο και σαρώνει (και) τον δημόσιο χώρο.Η κοινωνική οικονομία αναδύεται με λίγα λόγια ως ένας τρίτος τομέας μεταξύ του κρατικού και του ι...
ΚΟΛΛΕΚΤΙΒΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΣΤΗ ΙΣΠΑΝΙΑ 1936-39
SOUCHY AUGUSTIN
το βιβλίο αυτό ο Αουγκστίν Σούχυ περιγράφει το μεγαλύτερο κοινωνικό πείραμα του 20ού αιώνα, το οποίο έζησε προσωπικά: τον κοινωνικό μετασχηματισμό απ' την ατομική ιδιοκτησία στις αγροτικές και βιομηχανικές κολλεκτίβες που δημιουργήθηκαν αυθόρμητα απ' τις μάζες των εργατών και αγροτών κατά τη διάρκεια της Ισπανικής Επανάστασης. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)
Μαζική Απεργία, Κόμμα, Συνδικάτα
Ρόζα Λούξεμπουργκ
Η άκαμπτη και μηχανιστική αντίληψη της γραφειοκρατίας, δέχεται την πάλη μόνο σαν αποτέλεσμα της οργάνωσης που έχει ήδη φθάσει σε ένα ορισμένο βαθμό δύναμης της. Η ζωντανή διαλεκτική εξέλιξη αντίθετα, βλέπει την οργάνωση να γεννιέται σαν προϊόν της πάλης. Είδαμε ήδη ένα θαυμάσιο παράδειγμα αυτού του φαινομένου στη Ρωσία, όπου ένα προλεταριάτο σχεδόν ανοργάνωτο άρχισε να δημιουργεί με ενάμιση χρόνο θυελλωδών επαναστατικών αγώνων ένα τεράστιο δίκτυο οργανώσεων.Η υπερεκτίμηση αλλά και η εσφαλμένη εκτίμηση του ρόλου της οργάνωσης στην ταξική πάλη του προλεταριάτου συνήθως συμπληρώνεται γενικά από μια υποεκτίμηση της μάζας των μη οργανωμένων προλεταρίων και της πολιτικής τους ωριμότητας.
Μανιφέστο για το μέλλον των σπόρων
Διεθνή Επιτροπή για το Μέλλον των Τροφίμων και της Γεωργίας
Το 2003 η διεθνης επιτροπη για το μελλον των τροφιμων δημοσιευσε και διενειμε το μανιφεστο για το μελλον των τροφιμων. Εξεθεσε πρακτικα βηματα και μακροπνοες αντιληψεις ωστε να διασφαλιστει οτι τα τροφιμα και η γεωργια θα γινουν πιο κοινωνικα και οικολογικα βιωσιμα και στοχευσε στην ενισχυση της υποστηριξης του κινηματος που εργαζεται για εναν πιο δικαιο και οχι αδιαφορο κοσμο. Αφου μεταφραστηκε σε διαφορες γλωσσες, διανεμηθηκε ευρυτατα σε προσωπικοτητες και οργανισμους, καθως και σε διαφορες διασκεψεις και συνοδους, περιλαμβανομενης της υπουργικης του παγκοσμιου οργανισμου εμποριου στο κανκουν του μεξικου το 2003 και υιοθετηθηκε απο διαφορες κοινοτητες σε ολο τον κοσμο. Απο το ολιστικο του οραμα και τις αρχες, η απολυτη κατασταση του σπορου με ολες τις διακλαδωσεις της, προεκυψε ως επιταγη που πρεπει να αντιμετωπιστει ως κατεπειγον ζητημα. Με τη συνεχη υποστηριξη και την ενεργο συμμετοχη της κυβερνησης και της περιοχης της τοσκανης, η διεθνης επιτροπη για το μελλον των τροφιμων, μεσω μιας παγκοσμιας διαβουλευσης στην terra madre στο τορινο, ετοιμασε το παρον μανιφεστο...
Μαριάννα Η Βρωμόστομη
Νάσος Βασιλακάκης
Οι κωμικές περιπέτειες της Μαριάννας, φοιτήτριας και σερβιτόρας που έχει την τύχη και την ατυχία να δουλεύει full time εν μέσω εποχής μνημονίου σε κεντρικό εστιατόριο όπου συχνάζουν πολιτικοί, δημοσιογράφοι, και μεγαλοεπιχειρηματίες. Παρ’ ότι αποφασίζει να συγκρουστεί ανοιχτά με όλους και όλα, το αφεντικό της δεν τη διώχνει καθώς διαπιστώνει πως η αυθάδεια της μετατρέπεται σε ατραξιόν του μαγαζιού, διότι σε αρκετούς πελάτες αρέσει να βλέπουν τους άλλους να ταπεινώνονται μπροστά τους. Όμως η κατάσταση στο μαγαζί δεν αργεί να εκτροχιαστεί, καθώς αφεντικό και Μαριάννα συνειδητοποιούν όλο και πιο έντονα πως βαδίζουν με αντίπαλη φορά πάνω σε τεντωμένο σχοινί.
Με αυτό μοιάζει η ομοφωνία;
Commonwheel Collective
H μπροσούρα που ακολουθεί αποτελεί τμήμα ενός συνολικότερου εγχειρήματος της συλλογικότητας Common Wheell, από τη Βόρεια Ακτή του Staten Island, στις ΗΠΑ. Βασίζεται στη μετάφραση του πρώτου βιβλίου, σε σύνολο τριών, που στόχο έχουν να αποτελέσουν, σύμφωνα με τη συλλογικότητα, "ένα εγχειρίδιο σχετικά με τη συλλογική διαδικασία ομάδων που λειτουργούν στη βάση της αρχής της ισοτιμίας". Με αυτή τους την επεξεργασία τα μέλη του Common Wheel επιθυμούν να "εστιάσουν στη συχνά παραγνωρισμένη αρνητική δυναμική που εμφανίζεται όταν οι άνθρωποι προσπαθούν να δουλέψουν συλλογικά". Πρόκειται για ένα πρότζεκτ σε εξέλιξη και καλούν οποιονδήποτε ενδιαφέρεται να συμμετάσχει στην επεξεργασία του.Τίτλος πρωτότυπου: Is this what consensus looks like?Μετάφραση στα ελληνικά: paivani, Μυτιλήνη, Καλοκαίρι 2009
Μετάβαση
Γεώργιος Ρούσης
Η λύση στη δομική κρίση του καπιταλισμού δεν μπορεί παρά να βρίσκεται εκτός των τειχών του. Για να επιτευχθεί, όμως, κάτι τέτοιο είναι ανάγκη ευρύτερες λαϊκές μάζες να τολμήσουν αυτήν την έξοδο, υπερνικώντας τη δύναμη της συνήθειας, η οποία, όπως καταδεικνύεται από την ιστορική εμπειρία και τις αναφορές σημαντικών στοχαστών όλων των εποχών, είναι πανίσχυρη.Από την άλλη, όμως, το ίδιο ισχυρή είναι και η ανάγκη της ελπίδας για έναν διαφορετικό καλύτερο κόσμο. Και αυτή η ελπίδα, η οποία όταν στηρίζεται στην πραγματικότητα, όπως ο μαρξισμός, μετατρέπεται σε επιστημονική ουτοπία, αποτελεί σήμερα μια πραγματική δυνατότητα που προσφέρεται στην ανθρωπότητα για να βγει από το λιβάδι των δακρύων. Γι' αυτό και οι πάσης φύσεως υποστηρικτές του κυρίαρχου συστήματος συνεχίζουν να την καταπολεμούν λυσσαλέα με σαθρά επιχειρήματα και διαστρεβλώσεις.Το πρόβλημα είναι ότι ακόμη και αριστερές δυνάμεις είτε αποκηρύσσουν αυτήν την ουτοπία είτε την επικαλούνται, αδιαφορώντας για τον δρόμο που οδηγεί σε αυτήν. Το ζητούμενο, λοιπόν, είναι εκμεταλλευόμενοι τα ρήγματα που δημιουργεί η αντιμετώπι...
Μια Κόκκινη Εβδομάδα
Λουίτζι Μπαλσαμίνι
Πρόκειται για ένα πολιτικό κόμικς. Ο Μπρούνο, η Ιόλη, ο Σάντε, τρεις νέοι της Αγκόνας, εργάτες του λιμανιού, φτωχοί και επισφαλείς της πόλης. Οι ζωές τους στριμωγμένες ανάμεσα σε πλοία για ξεφόρτωμα και δίχτυα για μπάλωμα. Ο Ερρίκο Μαλατέστα, επαναστάτης από πάντα, δημόσιος κίνδυνος, γύρισε στην πόλη μετά από μακράεξορία. Κάποια στιγμή, η καθημερινότητα ανατρέπεται από τις εξελίξεις εκείνες που θα μείνουν στην μνήμη ως η "Κόκκινη Βδομάδα" του Ιούνη του 1914. Μια αντιμιλιταριστική εκδήλωση, καλεσμένη από αναρχικούς, σοσιαλιστές και ρεπουμπλικάνους καταλήγει και πάλι, μετά από πολλές σφαγές, με το μολύβι των δυνάμεων επιβολής της τάξης και τρία σώματα στο πλακόστρωτο. Η αντίδραση των "ανατρεπτικών" αυτή τη φορά είναι ακαριαία. Και αποφασισμένη. Ο λαός κατεβαίνει στους δρόμους, καταλαμβάνει τις πλατείες, διώχνει τους καραμπινιέρους και τους φρουρούς και τους εξαναγκάζει να οχυρωθούν στα στρατόπεδα. Η απεργία είναι γενική, τα τρένα σταματημένα, μαγαζιά και αποθήκες δέχονται έφοδο και τα τρόφιμα αναδιανέμονται, οι επικοινωνίες διακόπτονται από διαδηλωτές που ρίχνουν τις τηλε...
Να έχεις ή να είσαι;
Έριχ Φρομ
Να ένα μεγάλο μανιφέστο μιας νέας κοινωνικής και ψυχολογικής επανάστασης για να σωθεί ο επαπειλούμενος πλανήτης μας: "Να έχεις ή να είσαι;" Είναι οι σκέψεις μιας ολόκληρης ζωής ενός από τους πιο διεισδυτικούς κοινωνικούς αναλυτές. Οι θέσεις του Έριχ Φρομ, σ' αυτό το εξαιρετικό βιβλίο, είναι ότι δύο τρόποι ύπαρξης παλεύουν για το πνεύμα της ανθρωπότητας: Ο τρόπος ύπαρξης στη βάση του "έχειν", με επίκεντρό του την κατοχή και απόκτηση υλικών αγαθών, τη δύναμη και την επιθετικότητα, και που αποτελεί τη βάση για τέτοια κακά όπως η πλεονεξία, ο φθόνος και η βία. Και ο τρόπος ύπαρξης στη βάση του "είναι", που βασίζεται στην αγάπη, στη χαρά του να μοιράζεσαι και σε δραστηριότητες όχι άχρηστες αλλά παραγωγικές και με νόημα. Ο Φρομ βλέπει την πρώτη ροπή να φέρνει τον κόσμο στο χείλος της ψυχολογικής και οικολογικής καταστροφής και διαγράφει ένα έξυπνο πρόγραμμα για την κοινωνικοοικονομική αλλαγή που θα μπορούσε πράγματι να σταματήσει τον κόσμο από την καταστροφική του πορεία. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου) ΠεριεχόμεναΠΡΟΛΟΓΟΣΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η ΜΕΓΑΛΗ ΥΠΟΣΧΕΣΗ, Η ΔΙΑΨΕ...
Ντουρρούτι, η κοινωνική επανάσταση στην Ισπανία
Αμπέλ Παζ
Το βιβλίο δεν πραγματεύεται μόνο την ιστορία ενός ανθρώπου αλλά και μιας εποχής καθώς και της ίδιας της Ισπανικής Επανάστασης. Κατά την διάρκεια 40 ολόκληρων χρόνων αγώνων, εξορίας, φυλακίσεων, παρανομίας, απεργιών και εξέγερσης, ο Μπουεναβεντούρα Ντουρρούτι, ο θρυλικός Ισπανός επαναστάτης, έζησε πολλές ζωές και όταν πέθανε, εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι τον συνόδευσαν στην τελευταία του κατοικία, διότι υπήρξε ένας ασυμβίβαστος αναρχικός, ο οποίος υπεράσπιζε και βίωνε την πεποίθησή του ότι η Επανάσταση και η Ελευθερία είναι αδιαχώριστες
Νυκτεγερσία #3
Συλλογικό
Η αναρχία είναι αγώνας για τη ζωή, όχι για το θάνατο ΑΝΤΙ ΕΙΣΑΓΩΓΗΣ Obscurantist Το κύμα… ΜΕΡΟΣ Α΄ Κορνήλιος Καστοριάδης: Κοινωνία της Αυτοδιαχείρισης Emma Goldman: Η ζωή του Francisco Ferrer και το Μοντέρνο Σχολείο Γιώργος Μπουρλής: «Μοντέρνο Σχολείο»: η περίπτωση Ν. Υόρκης και Στέλτον Στίχοι γνωστοί-άγνωστοιΜΕΡΟΣ Β΄ Κείμενα για την Ανθρώπινη ΦύσηΔημήτρης Κωνσταντίνου: Τι είναι ο άνθρωπος; Thomas Martin: Ο αναρχισμός και το ερώτημα της ανθρώπινης φύσης Erich Fromm: Η φύση της βίας Howard Zinn: Βία και ανθρώπινη φύση Workers Solidarity Movement: Αναρχισμός και ανθρώπινη φύση John H. Clippinger: Ανθρώπινη φύση και κοινωνικά δίκτυα Anarchist FAQ: Ανθρώπινη φύση Hillel Cohen: Είναι οι άνθρωποι από την φύση τους άπληστοι; Erich Fromm: Ανθρώπινη φύση και κοινωνική θεωρία Albert Joseph (Libertad): … στον υποταγμένο
Ξαναπιάνοντας Το Νήμα
Γιώργος Λιερός
Οι μεγάλες συγκρούσεις βρίσκονται μπροστά μας. Το κοινωνικό συμβόλαιο έχει ακυρωθεί. Πρόκειται κατά κάποιον τρόπο, για την επιστροφή στη "φυσική κατάσταση". Ο κοινωνικός δεσμός έχει σπάσει, η εξουσία των αποπάνω, η ευημερία ενός 20% του πληθυσμού που μπορεί να επωφεληθεί από τη νέα κατάσταση στηρίζεται πλέον μόνο πάνω στη βία, μια βία που στερείται νομιμοποίησης. Η κοινωνία (το έθνος, ο λαός) διαρρηγνύεται, ο κοινωνικός της πλούτος λεηλατείται, οι άνθρωποι αχρηστεύονται, σκορπίζονται και χάνονται, ο κοινωνικός χώρος αποσυντίθεται και μεγάλες περιοχές του κινδυνεύουν να περάσουν σε καθεστώς ανομίας. Μόνο η εξέγερση μπορεί να ενώσει ξανά την κοινωνία, να τη γλιτώσει από έναν ατελεύτητο πόλεμο όλων εναντίον όλων, να καταστήσει δυνατό ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο.
Ο Marx Και Ο Proudhon Δραπετεύουν Από Τον 19ο Αιώνα
Peter Laborn Wilson
Θα μπορούσαμε πραγματικά να πάρουμε αυθεντικά μαθήματα στρατηγικής από την εντρύφησή μας στην προσποίηση. Άλλωστε, η ίδια η ιστοριογραφία έχει ευρέως αποποιηθεί τον ισχυρισμό ότι καταγράφει "ό,τι όντως συνέβη", και στο βαθμό αυτόν η Ιστορία στο σύνολό της ταυτίζεται με την ιστορία της συνειδητότητας, ή με την ανάδραση μεταξύ ιστορίας και συνειδητότητας. Εάν πρέπει να αντιμετωπίσουμε μία κατάσταση που παραλληλίζεται και σχεδόν αντιγράφει την κατάσταση που αντιμετώπιζε η "Επανάσταση" των μέσων του 19ου αιώνα, τότε είμαστε σίγουρα στην ιδανική θέση για να διδαχθούμε από τα λάθη των προκατόχων μας, όπως και από τις πιο διαχρονικές αντιλήψεις τους.
Ούτε Καπιταλισμός, Ούτε Κομμουνισμός
Γκέραρντ Ζενφτ
"Σε εποχές όπου επικρατεί ένα πνεύμα αντιπνευματικότητας, άγνοιας και κυνισμού, ένα σχέδιο, το οποίο ανατρέχει πίσω στον συγκεκριμένο άνθρωπο ως πολιτικό ον, θα βρει σύμφωνα με την εμπειρία μου λίγη μονάχα ανταπόκριση. Κι όμως, όποιος θέλει, μπορεί να παρηγορηθεί με μια παροιμία της μακρινής Ανατολής: Όποιος είναι σε θέση να ανυψώνει το βλέμμα του, αυτός δεν βλέπει κανένα όριο πλέον".(Γκέραρντ Ζενφτ)"Πιστεύω ότι το μέλλον θα διδαχτεί περισσότερα από το πνεύμα του Γκεζέλ παρά από το πνεύμα του Μαρξ".(Τζων Μέυναρντ Κέυνς)"Η δημιουργία ενός χρήματος, το οποίο δεν θα αποθησαυρίζεται, θα οδηγούσε σε μια ουσιαστικότερη μορφή ιδιοκτησίας".(Άλμπερτ Αϊνστάιν)"Το όνομα του Γκεζέλ θα διακριθεί μέσα στην ιστορία, όταν αυτή θα είναι πλέον ξεκαθαρισμένη»".(Χ. Τζ. Γουέλς)
Ο Αμερικανός Εργάτης. Η ζωή στο εργοστάσιο
Paul Romano
O Paul Romano, ψευδώνυμο του Phil Sanger, εργάτης και συνδικαλιστής αυτοκινητοβιομηχανίας και μέλος της αντιπολιτευτικής τάσης Johnson-Forest (C.L.R. James - Raya Dunayevskaya) εντός του τροτσκιστικού Workers Party των ΗΠΑ, στην εργατική του μαρτυρία ο Αμερικανός Εργάτης, που εκδόθηκε το 1947 και μεταφράστηκε από τον Κορνήλιο Καστοριάδη στη γαλλική επιθεώρηση «Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα» (1949) και αργότερα από τον Danilo Montaldi στην ιταλική «Battaglia Comunista» (1954), αναφέρεται στην καθημερινή ζωή, στις εργατικές συμπεριφορές, στις αντιλήψεις και στους αγώνες τα πρώτα χρόνια αμέσως μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου στο εργοστάσιο General Motors του Detroit. Η έκδοση του κλασικού αυτού βιβλίου από τους Κινούμενους Τόπους εντάσσεται στα πλαίσια μιας σειράς εκδόσεων με θέμα την εργατική μαρτυρία.   «Είμαι ένας νεαρός εργάτης κοντά στα τριάντα. Τα τελευταία χρόνια βρίσκομαι στην παραγωγική μηχανή της πιο εκβιομηχανισμένης χώρας του κόσμου. Τα περισσότερα χρόνια που εργάζομαι τα έχω περάσει δουλεύοντας σε βιομηχανίες μαζικής παραγωγής ανάμεσα σε εκατοντάδες ή χιλιάδε...
Ο Αναρχισμός από τη θεωρία στην πράξη
Ντανιέλ Γκερέν
Απ όλες τις κοινωνικές θεωρίες, ο αναρχισμός είναι η πιό άγνωστη κι η πιό παραμορφωμένη. Ο Ντανιέλ Γκερέν προσπάθησε, με κείμενα και γεγονότα, να του αποδώσει το πραγματικό του πρόσωπο.Από τις θεωρίες του Προυντόν και του Μπακούνιν, μέχρι τη ρωσική Επανάσταση και τις σύγχρονες εμπειρίες (Ισπανική Επανάσταση του 1936, Γιουγκοσλαβία, Αλγερία), αντιπαραβάλλει θεωρία και πραγματικότητα, δείχνοντας την πάντα ζωντανή επιρροή της αναρχικής ιδεολογίας. [...]
Ο Αναρχισμός Στον Κομμουνισμό
Φώτης Τερζάκης
Αν "επαναστατική σκέψη" εξακολουθεί να σημαίνει κάτι, πιστεύω, δεν έχει μπροστά της αυτή άλλο δρόμο ανάπτυξης και καρποφορίας από το να άρει τη νοηματική διαφορά, ιστορικά προσδιορισμένη από συνθήκες οι οποίες έχουν ήδη αρθεί, μεταξύ των όρων. Αναρχισμός είναι μια ορισμένη ερμηνεία, η μόνη ορθή κατά την έννοιά του, όπως θα μπορούσε εύκολα να δειχθεί, του κομμουνισμού· κομμουνισμός είναι το ουσιώδες περιεχόμενο του αναρχισμού: θα μπορούσαν να παραμείνουν ως νοηματικές αποχρώσεις του συγκεκριμένου μετακαπιταλιστικού οράματος με ειδική έμφαση στην πολιτική διάσταση της αυτονομίας/αυτοδιαχείρισης, η πρώτη, και στην υλικοκοινωνική διάσταση της κοινότητας των θεμελιακών αγαθών, η δεύτερη. Και στις δύο περιπτώσεις η σημασία τους οφείλει να επεκταθεί στην ίδια τη φύση, ως δυνητικό υποκείμενο αυτορρύθμισης και ως ισότιμο μέλος της μεγάλης οργανικής κοινότητας του υπαρκτού.Tο αναρχικό αίτημα είναι το κομμουνιστικό αίτημα της απελευθέρωσης όλης της δυναστευόμενης ανθρωπότητας (και της φύσης) από τη μάστιγα της κυριαρχίας-εκμετάλλευσης, που στην πράξη σημαίνει: αποεμπορευματοποίη...
Ο Ανθρωπολογικός Τύπος Της Αποανάπτυξης - Τοπικοποίησης
Γιώργος Κολέμπας
Ο καπιταλισμός, πριν φανερώσει τα αδιέξοδά του, κατέστρεψε τον ψυχισμό των ανθρώπων, διαμόρφωσε έναν ανθρωπολογικό τύπο μοναχικό, νευρωτικό, αγχώδη, φοβικό και φοβισμένο, ανταγωνιστικό, επιθετικό, ενεργοβόρο, καριερίστα και αμοραλιστή, κάτοικο του "εγώ" και όχι του "εμείς". Ακόμα και σήμερα ο άνθρωπος αυτός διατηρεί την ψευδαίσθηση της ατομικής διαφυγής. Ο ανθρωπολογικός τύπος της ιδιώτευσης, της απάθειας, της συναλλαγής και της αλλοτρίωσης είναι μέρος του προβλήματος που έχουμε να επιλύσουμε. Είναι ανάγκη να υιοθετήσουμε άλλα νοήματα, άλλες σημασίες και άλλα προτάγματα στη ζωή μας, με τα οποία θα αξίζει να ζει κανείς σήμερα και όχι να περιμένει την έφοδο στα "χειμερινά ανάκτορα". Διότι ο άνθρωπος, εκτός από κοινωνική κατασκευή, είναι ταυτόχρονα και δημιουργός της ζωής του. Ο ετερόνομος άνθρωπος που, ως καταναλωτής, υπακούει και εκτελεί νόμους, εντολές και αφηγήσεις άλλων, χωρίς να συμμετέχει ο ίδιος στη λήψη των αποφάσεων, είναι απαραίτητο να αντικατασταθεί από τον αυτόνομο τύπο ανθρώπου, εκείνου που αυτοθεσμίζεται, που διαμορφώνει, δηλαδή, ο ίδιος τους θεσμούς και τ...
Ο διάβολος στη σάρκα τους: τα απολωλότα πρόβατα του πληβειακού χριστιανισμού
Unknown
Ο σύγχρονος κομμουνισμός (συμπεριλαμβανομένης και της αναρχικής τάσης) είναι ένα καινούργιο φορτίο σε παλιό όχημα. Όταν η θρησκεία ήταν ιστορικά επίκαιρο είδος κοσμοαντίληψης, μίλησε στη γλώσσα της, μέσα από τον πρωτοχριστιανικό και τον αιρετικό κομμουνισμό. Εκείνη την εποχή, για τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα: "η βίβλος, επομένως και η Αποκάλυψη, ήταν η μόνη πηγή παραστάσεων που διαμόρφωνε το φαντασιακό τους". (Λιάκος) Σήμερα η ταξική πάλη δεν μπορεί να μιλήσει σε αυτή τη γλώσσα.Η θρησκεία δεν διαρθρώνει πια τις κοινωνικές σχέσεις, πέρα από μερικές δευτερεύουσες λειτουργίες (το κράτος είναι η έμπρακτη άρνηση της θρησκευτικής πίστης, σύμφωνα με τον υλιστή φιλόσοφο Φόυερμπαχ).Ο επαναστατικός χιλιασμός πέθανε, δεν χάθηκε όμως. Ξεπεράστηκε από μια ανώτερη μορφή κομμουνισμού.Το σύγχρονο κίνημα αφού απαλλάχθηκε σε μεγάλο βαθμό από τη χριστιανική του κληρονομιά (αφού, όμως, πρώτα πέρασε και από ενδιάμεσα στάδια: Όουεν, σαινσιμονιστές, Βάιτλιγκ, Τολστοϊκοί κλπ) έσβησε πια τη γλώσσα του Θεού, επιστρέφοντας στο πνεύμα του Προμηθέα: "απλώ λόγω τους πάντας εχθαίρω θεούς"! (Από την παρουσίαση στ...
Ο Εμφύλιος Πόλεμος Στη Γαλλία
Καρλ Μαρξ
Η επικαιρότητα ενός έργου σαν τον Εμφύλιο Πόλεμο στη Γαλλία, δεν μπορεί να ταυτιστεί με αυτήν της συγκεκριμένης και περιορισμένης χρονικά και τοπικά περιόδου που αναφέρεται, αλλά με μιαν ολόκληρη ιστορική περίοδο πολέμων και επαναστάσεων που ο κύκλος τους, ακόμα και στον 21ο αιώνα, δεν φαίνεται να έχει κλείσει.Το υλικό από το οποίο βγαίνουν τα επιστημονικά συμπεράσματα του Καρλ Μαρξ δεν είναι ένα "αφηρημένο" επιστημονικό υλικό βασισμένο μόνο στις πηγές ή τα αρχεία. Είναι η ίδια η πάλη των τάξεων, φωτογραφημένη πιστά μέσα από το πολιορκημένο Παρίσι, είναι η ίδια η προλεταριακή δημοκρατία, όπως την εφάρμοσαν οι εξεγερμένοι πολίτες του Παρισιού, είναι η πικρή εμπειρία για το αίμα στο οποίο βυθίζεται η επανάσταση που δεν υπερασπίζεται σωστά τον εαυτό της. Γι' αυτό και το βιβλίο αυτό, δεν είναι μόνο ένα από τα σημαντικότερα ντοκουμένταα για τον "δοξασμένο προάγγελο μιας νέας κοινωνίας", αλλά και μια "βίβλος" για τους απανταχού της γης, εραστές της Άμεσης Δημοκρατίας. [...]
Ο Θησαυρός Της Ρεματιάς
Δημήτρης Κάσσαρης
Η ιστορία που θα σας διηγηθώ, δεν αρχίζει με το "μια φορά κι έναν καιρό", δεν έχει νεράιδες, βασιλόπουλα. Ωστόσο περιέχει πολλή δράση και περιπέτεια, αλλά και μπόλικη φαντασία, δηλαδή τα απαραίτητα υλικά ενός παραμυθιού.Η "κόκκινη κλωστή δεμένη, στην ανέμη τυλιγμένη" ξετυλίγεται ως τις μέρες μας, σε μια από τις ομορφότερες περιοχές της Αττικής, το Χαλάνδρι, και συγκεκριμένα σε μια ξεχωριστή γειτονιά εδώ πιο κάτω, τη Ρεματιά Χαλανδρίου.Αργά το απόγευμα, λίγο πριν κοιμηθούν πουλιά και δέντρα, σ' ένα σημείο, μετά από λίγο ακούγονται ψίθυροι. Δεν είναι ψίθυροι ανθρώπων, παρά η μυστική φωνή της Ρεματιάς, που δεν μπορούν να την ακούσουν όλοι. Μόνο όσοι με ανοιχτά τα φύλλα της καρδιάς αισθάνονται τα αόρατα μηνύματα της φύσης.Στο σημείο αυτό της Ρεματιάς, όπου υπάρχει πλούσια βλάστηση από δέντρα όπως αμυγδαλιές, αγριαχλαδιές, ευκάλυπτοι, πεύκα και σφενδάμια, υπάρχει κι ένας γερο-Πλάτανος, που λένε ότι είναι χιλίων χρόνων. Επάνω του είναι σκαλισμένο ένα παράξενο μήνυμα που κάποιος κάποτε το σκέφτηκε και το έγραψε. Το μήνυμα αρχίζει έτσι: Ο θησαυρός είναι πάντα εδώ, δίπλα σου. ...
Οι Ανακτημένες Επιχειρήσεις Της Αργεντινής
Αντρές Ρουτζέρι
Με μεγάλη μας χαρά σας παρουσιάζουμε την πρώτη εκδοτική προσπάθεια της αυτοδιαχειριζόμενης κοινότητας βιβλίου & εντύπου «Ακυβέρνητες Πολιτείες». Σε συνεργασία με τις Εκδόσεις των Συναδέλφων εκδώσαμε στα ελληνικά μια από τις πιο σημαντικές μελέτες για το κίνημα των κατειλημμένων επιχειρήσεων της Αργεντινής. Το βιβλίο που εκδόθηκε, νωρίτερα φέτος, σε Γαλλία και Ιταλία, ενώ μεταφράζεται αυτό το διάστημα στα αγγλικά, υπογράφει ο Αντρές Ρουτζέρι. Ο συγγραφέας παρακολούθησε στενά το κίνημα της εργατικής αυτοδιαχείρισης από το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης το 2001 μέχρι και σήμερα. Για το βιβλίο Οι καταλήψεις των εργοστασίων αποτέλεσαν αναπόσπαστο κομμάτι των κοινωνικών αγώνων ενάντια στην οικονομική βία και την καταστολή στην Αργεντινή μετά την κρίση του 2001. Απέναντι στη αποδιάρθρωση της παραγωγικής δομής της χώρας και τη συνακόλουθη αύξηση της ανεργίας, οι εργαζόμενοι αποφάσισαν να οργανωθούν και διατηρήσουν τις –εγκαταλειμμένες από τους καπιταλιστές – επιχειρήσεις στη ζωή. Οι «ανακτημένες» επιχειρήσεις που προέκυψαν από αυτή τη διαδικασία διαπνέονται από τ...
Οι Γάτοι Της Ακρόπολης Και Άλλα Ποιήματα
Οράσιο Καστίγιο
Γεννημένος το 1934 στην Ενσενάδα, ο Οράσιο Καστίγιο ζει στην όμορφη Λα Πλάτα της Αργεντινής. Έμαθε ελληνικά από έναν ορθόδοξο παπά της ελληνικής κοινότητας. Γράφει ποίηση, μεταφράζει και μελετά Έλληνες ποιητές, από τον Καλλίμαχο ως τον Σαχτούρη. Έλαβε βραβεία και διακρίσεις, και ο ίδιος θεωρεί τον εαυτό του Έλληνα και "αθλητή της μελέτης και της διάδοσης των Ελλήνων ποιητών". Στα ποιήματά του βλέπουμε να ζει η Ελλάδα μέσα από τη μυθολογία, την ιστορία και τη σύγχρονη πραγματικότητά της, φιλτραρισμένη από το βλέμμα ενός Αργεντινού ποιητή που δεν έχει κανένα άλλο κίνητρο πέρα από την "αγάπη και μόνον", όπως γράφει σε ιδιόχειρη επιστολή του ο Ελύτης.Μεταφράζεται και εκδίδεται για πρώτη φορά στα ελληνικά.
Οι δυναμικές της χειραφέτησης
Δημήτρης Αργυρός
Ο Δημήτρης Αργυρός με αυτή τη συλλογή κειμένων αναζητεί νέους δρόμους στην υπόθεση της ανθρώπινης χειραφέτησης και απελευθέρωσης με αφετηρία, όχι κάποιο «θεόπνευστο σχέδιο» που έχει εκπονήσει κάποια «φωτισμένη πρωτοπορία», αλλά την προσπάθεια αυτοχειραφέτησης των ανθρώπων μέσω της επιλογής να γίνουν ελεύθεροι συνεταιρσμένοι παραγωγοί. Η βάση των κειμένων του βιβλίου είναι οι φιλοσοφικές, πολιτικές και κοινωνικές αναζητήσεις μου στον δικτυακό τόπο sufir3d (www.argiros.net). Αναζητήσεις και αναστοχασμοί που έχουν για καμβά τον αγώνα του ανθρώπου, του ελεύθερου ανθρώπου, να άρει τον κόσμο της αλλοτρίωσης, τον κόσμο της σκλαβιάς, τον κόσμο της καταπίεσης και της εκμετάλλευσης. Τον αγώνα να διεκδικήσει το όνειρο, το όραμα, το πρόταγμα, το διακύβευμα μιας κοινωνίας, μιας ανθρωπότητας δίχως αποξένωση, σκλαβιά και καταπίεση. Έναν κόσμο ελευθερίας, καθολικής ελευθερίας, για τον ίδιο και τους συνανθρώπους του, για την ίδια την ανθρωπότητα, τη φύση και την κοσμικότητα. Μια ουτοπία που γεννιέται ως άρνηση μέσα στα σπλάχνα αυτού του κόσμου της λησμονιάς. Ως κατάφαση και απόρροια της...
ΟΙ ΛΕΞΕΙΣ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ
Marcos
ΑΚΟΥΣΑΤΕ; Είναι ο ήχος του κόσμου σας που καταρρέει. Είναι ο ήχος του δικού μας που αναδύεται." Μ' αυτά τα λόγια, ο EZLN κάνει τη σιωπή του να αντηχήσει ξανά και εκκωφαντικά, αμέσως μετά τη μεγαλύτερη ειρηνική κινητοποίηση στην ιστορία του. Επανεμφανίζεται δυναμικά, απροσδόκητα και οργανωμένα όπως πάντα, σε τόπους και χρόνους διαφορετικούς από αυτούς που ορίζει η εξουσία του χρήματος, του θεάματος και του θανάτου."Στις 21 Δεκεμβρίου 2012, τα ξημερώματα, δεκάδες χιλιάδες ιθαγενείς Ζαπατίστας κινητοποιηθήκαμε και καταλάβαμε, ειρηνικά και σιωπηλά, πέντε κεντρικούς δήμους της νοτιοανατολικής μεξικανικής πολιτείας Τσιάπας. Στις πόλεις Παλένκε, Αλταμιράνο, Λας Μαργαρίτας, Οκοσίνγκο και Σαν Κριστόμπαλ δε λας Κάσας, σας κοιτάξαμε και κοιτάξαμε τον εαυτό μας σιωπηλά".Περίπου 50.000 Ζαπατίστας, άντρες, γυναίκες και παιδιά, πενήντα χιλιάδες "αρχηγοί", όπως λένε, αφού όλες και όλοι διοικούν, επαναλαμβάνουν την χιλιετή κραυγή "Φτάνει πια!" και θυμίζουν τη στρατιωτική μάχη της 1ης Ιανουαρίου 1994, αυτή τη φορά με ένα αθόρυβο, φιδωτό ποτάμι εξεγερμένων ιθαγενών που εισβάλλουν με ορμή...
Οι Μπολσεβίκοι Και Ο Εργατικός Έλεγχος
Maurice Brinton
Πρόκειται για μπροσούρα για το κίνημα των εργοστασιακών επιτροπών των Ρώσων εργατών από το 1917 ώς το 1921 που έπεσαν στα χέρια των μπολσεβίκων.
Οι Πολιτικές Συνταγές Της Συλλογικής Κουζίνας Της Τετάρτης
Unknown
Δεν είναι μόνο η αυτονόητη πολιτική πλευρά της υποθέσεως. Η αναφορά σε ζητήματα όπως η διατροφική αυτάρκεια ή η καπιταλιστική διαχείριση της τροφής.Δεν είναι μόνο οι χρήσιμες συμβουλές για την εποχή της κάθε τροφής, τον τρόπο συντήρησής της και τα μικρά μυστικά που πρέπει να ξέρει ο καθένας που θα αποφασίσει να μαγειρέψει. Δεν είναι μόνο οι πεντανόστιμες συνταγές, που μπορεί να μη βγήκαν από την ενασχόληση των "συγγραφέων" με την υψηλή γαστρονομία, αλλά μπορούν να "απογειώσουν" μια συλλογική κουζίνα και να την κάνουν να μη μοιάζει με συσσίτιο.Δεν είναι μόνο ένα βιβλίο-εργαλείο για όσους θέλουν να οργανώσουν μια συλλογική κουζίνα, αλλά και για όσους θα ήθελαν να φτιάξουν μερικές νοστιμιές για οικιακή χρήση. Το ανά χείρας βιβλίο πάνω απ' όλα μας μαθαίνει ότι "Ακόμη κι από το νοστιμότερο φαγητό πιο νόστιμες είναι η Αλληλεγγύη και η Συλλογικότητα".
Ο ισπανικός εμφύλιος πόλεμος Ανατομία της ισπανικής επανάστασης
Ρούντολφ Ρόκερ
Η καταγωγή του επαναστατικού κινήματος στην ΙσπανίαΧρονολόγιοΗ Ισπανική τραγωδίαΑυτοδιεύθυνση: το δημιουργικό έργο της Ισπανικής Επανάστασης (αρχεία CNT-FAI)Η CNT όπως την είδαΝτουρρούτι: από την εξέγερση στην Επανάσταση
Ο Κόσμος Όπως Είναι!
Κώστας Γαλανόπουλος
Μια κλασική κριτική που γίνεται στην αναρχική αντίληψη είναι εκείνη που εστιάζει σε μια πρωταρχική αγαθή προδιάθεση των ανθρώπων. Ότι οι άνθρωποι είναι από τη φύση τους καλοί και αγαθοί και οι θεσμοί και οι φορείς της εξουσίας είναι αυτοί που τους αλλοτριώνουν και τους αναγκάζουν να παρεκτρέπονται από τις φυσικές τους κλίσεις.Αυτή η κριτική δεν καταγράφεται μόνο από τους υπέρμαχους της διαχωρισμένης εξουσίας, του κράτους και της γενικευμένης αντιπροσώπευσης, από εκείνους δηλαδή που, είτε πατούν σε ένα προοδευτικό έδαφος είτε όχι, υιοθετούν παρόλα αυτά μια χομπσιανή επιχειρηματολογία για να δικαιολογήσουν την υιοθέτηση "αναγκαίων κακών" στη θεσμιστική ιστορία της ανθρωπότητας.Καταγράφεται και από τους μεταδομιστές και τους μετα-αναρχικούς, όπως έχει φανεί στο βιβλίο που έχουμε εκδώσει, Εισαγωγή στον μετα-αναρχισμό, δίνοντας το έναυσμα στο συγγραφέα του ανά χείρας βιβλίου να περιηγηθεί στην ιστορία των εκφραστών του αναρχισμού προκειμένου να δείξει αν κάτι τέτοιο ισχύει ή αν είναι μια υπερβολικά απαισιόδοξη κριτική προσέγγιση του αναρχισμού.
Ο Καπιταλιστικός Κόσμος Και Τα Εργατικά Συμβούλια
Χρήστος Ραμαντάνης
Ποια είναι εκείνη η μορφή πολιτικο-οργανωτικής συγκρότησης που θα μπορούσε να διασφαλίσει μια διαδικασία απελευθέρωσης της εργατικής τάξης, με την ίδια σε ρόλο πρωταγωνιστικό; Ο συγγραφέας δίνει απάντηση σαφή: Είναι τα Εργατικά Συμβούλια, συγκροτημένα ως οργανισμοί ζωντανής και άμεσης συμμετοχής των ίδιων των εργατών, αυτών που υφιστάμενοι την καπιταλιστική εκμετάλλευση έχουν και κάθε λόγο να επιδιώκουν την κατάργησή της με την επιδίωξη του κομμουνιστικού κοινωνικού μετασχηματισμού.
Ο ΜΑΡΞ, ΘΕΩΡΗΤΙΚΟΣ ΤΟΥ ΑΝΑΡΧΙΣΜΟΥ
Maximilien Rubel
Ο κομμουνισμός για τον Μαρξ, λοιπόν, δεν είναι η ελευθερία καθ' εαυτή, αλλά δημιουργεί τις προϋποθέσεις για την ελευθερία, αφού η ελευθερία σημαίνει πάνω απ' όλα ΕΥΘΥΝΗ. Ο κομμουνισμός καθ' εαυτός μπορεί να πάρει και αυταρχικές μορφές. Αυτός ο κομμουνισμός το μόνο που καταφέρνει είναι να πνίγει την αυτενέργεια της κοινωνίας και να διαιωνίζει την ατομική και κοινωνική ετερονομία.Το πέρασμα από την κοινωνία των ιδιωτών στην ανθρώπινη κοινωνία, από τις κοινωνικές σχέσεις ανάμεσα στα πράγματα στις ανθρώπινες κοινωνικές σχέσεις, από την αλλοτριωμένη πρακτική στην ανθρώπινη ποίηση, αυτός είναι ο πραγματικός κομμουνισμός.Κι αυτός ο κομμουνισμός είναι ουσιωδώς αναρχικός, ακόμα κι αν ο Μαρξ δεν το ονόμασε έτσι... (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)
Ο Μαστρο-Ζαχαρίας Ή Ο Ωρολογοποιός Που Είχε Χάσει Την Ψυχή Του
Ιούλιος Βερν
Ποια είναι τα όρια της επιστήμης και της τεχνικής; Είναι η επιστήμη ηθικά ουδέτερη; Ως πού μπορεί να φτάσει η "ανάπτυξη"; Πού σταματούν οι "ανθρώπινες ανάγκες"; Πόσες "συμφωνίες με τον διάβολο" πρέπει να κάνουμε για να ξεπεράσουμε τα όρια στο όνομα της δόξας ή του κέρδους;Αυτά είναι μερικά μόνο από τα ερωτήματα που ξεπηδούν από την ανάγνωση αυτού του εξαίρετου διηγήματος -παραλλαγή του φαουστικού μύθου- του Ιουλίου Βερν.Ο Βερν μας δίνει ήδη από αυτό το έργο της νεότητάς του δείγματα της δυνατής γραφίδας του, η οποία στην συνέχεια μας έδωσε αριστουργήματα όπως τη "Μυστηριώδη νήσο", τα "Τέκνα του πλοιάρχου Γκραντ" ή τις "20.000 λεύγες κάτω από τη θάλασσα".
Ο Μπέρτραντ Ράσσελ Και Η Μετεμφυλιακή Ελλάδα
Γιώργος Καλπαδάκης
Το ανά χείρας δοκίμιο αναδεικνύει, από τη μία, όλη τη συμπαράσταση του φιλοσόφου στον ελληνικό λαό, κι από την άλλη την ξεχωριστή προσωπικότητα του διανοητή ανθρωπιστή. Παρουσιάζει τις παρεμβάσεις του Ράσσελ για τα αδικήματα που υφίστατο ο ελληνικός λαός από τον βρετανικό και αμερικανικό εθνικισμό, αλλά ιδιαίτερα από τη συμβολή του στους αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης, οι οποίοι βρίσκονταν σ' έναν "ατελείωτο διωγμό".Το έργο αυτό αποτελεί, απ' αυτή την πλευρά, και μια υπόδειξη καταγραφής. Κάποτε, επιτέλους, πρέπει να αναδειχθεί όλη εκείνη η συνεισφορά όλων των αγραυλουσών συνειδήσεων, που ύψωναν φωνή διαμαρτυρίας για όλα τα εγκλήματα τα οποία διαπράττονταν σε βάρος του ελληνικού λαού, τα δύστηνα χρόνια της μετεμφυλιακής Ελλάδας.
Οριζοντιότητα
Συλλογικό έργο
Το βιβλίο εκδόθηκε από κοινού με την πρωτοβουλία κατοίκων Καισαριανής, με την αυτόνομη συνέλευση Ζωγράφου, με την ανοιχτή συνέλευση κατοίκων Αγ. Παρασκευής, με την ανοιχτή λαϊκή συνέλευση Αγ. Δημητρίου και με τη συνέλευση κατοίκων Βύρωνα-Παγκρατίου-Καισαριανής.   Από τον Πρόλογο«19 Δεκεμβρίου 2001. Αργεντινή. Χιλιάδες ανθρώπων έχουν κατακλύσει την πλατεία Plaza de Mayo που βρίσκεται στην καρδιά της πρωτεύουσας, όχι πολύ μακριά από το Προεδρικό Μέγαρο, γύρω από το οποίο είναι παρατεταγμένες ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις. Οι δρόμοι της πόλης αντηχούν συνθήματα οργής και αγανάκτησης, ενάντια στην εξαθλίωση που είχαν επιφέρει από την αρχή της εφαρμογής τους τα προγράμματα του ΔΝΤ οδηγώντας στο βάθεμα της κρίσης και την χρεοκοπία: Ya basta! (Φτάνει πια!), Vaya con todos! (Να φύγουν όλοι!), Trabajo y dignidad! (Δουλειά και αξιοπρέπεια!). Ανάμεσα στο συγκεντρωμένο πλήθος, δίπλα στους piqueteros, τους ανώνυμους άνεργους αγωνιστές που έγιναν παγκοσμίως γνωστοί μέσα από τα μπλοκαρίσματα και τις οδομαχίες στις γέφυρες των οδικών αξόνων της χώρας, βαδίζουν, χτυπώντας ρυθμικά τις άδειε...
Ο Σοσιαλισμός Και Ο Άνθρωπος Στην Κούβα
Ερνέστο Τσε Γκεβάρα
Τι είναι ο σοσιαλισμός; Είναι δυνατή η οικοδόμηση μιας σοσιαλιστικής κοινωνίας; Ή μήπως είναι, όπως επιχειρηματολογούν οι εχθροί του, ενάντια στην "ανθρώπινη φύση"; Τα ερωτήματα αυτά αποκτούν μεγαλύτερη σημασία μπροστά στην πραγματικότητα ενός καπιταλιστικού συστήματος που βυθίζεται όλο και πιο πολύ σε μια κρίση την οποία πληρώνουν εκατομμύρια εργαζόμενοι σε ολόκληρο τον κόσμο. Στις σελίδες αυτές βλέπουμε τον Ερνέστο Τσε Γκεβάρα να αντλεί από τις εμπειρίες του ως ένας από τους κεντρικούς ηγέτες της κουβανικής επανάστασης για να αποδείξει ότι οι εργαζόμενοι, μέσα από τη συλλογική τους προσπάθεια, μπορούν να μετασχηματίσουν τις οικονομικές βάσεις της κοινωνίας τους και, μέσα στη διαδικασία αυτή, να αλλάξουν και οι ίδιοι. Ο Γκεβάρα έχει αφήσει μια αναντικατάστατη κληρονομιά για τους αγωνιστές του σήμερα που επιδιώκουν να ακολουθήσουν τον δρόμο της ιστορικά αναγκαίας μετάβασης από τον καπιταλισμό στον σοσιαλισμό.
Ουτοπία
Τόμας Μουρ
Κι ενώ όλοι οι σύγχρονοί του αναγνώριζαν το πνευματικό του μέγεθος, δεν ήταν σε θέση να αποτιμήσουν τη μεγαλοφυΐα του.Μόνο κατά τον 19ο αιώνα, όταν πλέον ο Σοσιαλισμός έγινε επιστήμη, μπόρεσε δικαίως να αποδοθεί στον Μορ ο τίτλος του σοσιαλιστή. Τότε εμπεδώθηκε το νόημα της Ουτοπίας του, ως μια ηχώ από το παρελθόν, μια πρόβλεψη για το μέλλον και μια ιστορική πραγματικότητα. (Κλάους Κάουτσκι, "Ο Τόμας Μορ και η Ουτοπία του",
Ο φόβος μπροστά στην ελευθερία
Έριχ Φρομ
Θέλουν πραγματικά την ελευθερία οι σύγχρονοι άνθρωποι ή μήπως νιώθουν φόβο μπροστά της; Και είναι αυτό το δέος που προκαλεί η ελευθερία η αιτία που γνωρίζουν τέτοια επιτυχία στον 20ό αιώνα οι ολοκληρωτικές τάσεις αυτής ή της άλλης μορφής; Την αρρώστια αυτή του καιρού μας, που εκφράζεται με τη δουλική υποταγή στην εξουσία εξετάζει στο εξαίρετο αυτό έργο ο Φρομ, εφαρμόζοντας την ψυχαναλυτική μέθοδο. Η άνοδος της Δημοκρατίας, μολονότι απελευθέρωσε τον άνθρωπο, δημιούργησε παράλληλα μια κοινωνία όπου ο άνθρωπος αισθάνεται απομονωμένος από τους συνανθρώπους του, όπου οι σχέσεις έχουν χάσει τον προσωπικό τους χαρακτήρα και όπου η αβεβαιότητα και η ανασφάλεια έχουν υποκαταστήσει τους παλαιότερους κοινωνικούς δεσμούς. Κατά την άποψη του Φρομ, αυτή η αίσθηση μοναξιάς ωθεί τους ανθρώπους να υποτάσσονται σ’ έναν πανίσχυρο οργανισμό ή στο κράτος. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου) ΠεριεχόμεναΕισαγωγήΕλευθερία - πρόβλημα ψυχολογικό;Η άνοδος του ανθρώπου και το διπλό νόημα της ελευθερίαςΗ ελευθερία κατά την εποχή της ΜεταρρύθμισηςΜεσαιωνικό φόντο και ΑναγέννησηΗ περίοδος ...
Πάρεκον
Μάικλ Άλμπερτ
Το έργο του Μάικλ Άλμπερτ πάνω στη συμμετοχική οικονομική σκιαγραφεί με σημαντικές λεπτομέρειες ένα πρόγραμμα ριζοσπαστικής ανασυγκρότησης, παρουσιάζοντας ένα όραμα που πηγάζει από την πλούσια παράδοση της σκέψης και της πράξης της ελευθεριακής αριστεράς και των λαϊκών κινημάτων, προσθέτοντας όμως καινούργια κριτική ανάλυση και συγκεκριμένες ιδέες και τρόπους εφαρμογής. Αξίζει σοβαρής προσοχής, συζήτησης και πράξης.(Νόαμ Τσόμσκι)Ο πυρήνας του οράματος της Πάρεκον είναι οι αξίες που καθοδηγούν αυτό το όραμα, δηλαδή το ηθικό υπόβαθρό του. Οι αξίες αυτές είναι: η δικαιοσύνη, η αλληλεγγύη, η ποικιλομορφία και η αυτοδιαχείριση. Οι αξίες αυτές ωθούνται από τον Άλμπερτ στα άκρα. Ίσως εκεί έγκειται η διαφορά της Πάρεκον από άλλα οράματα με ανθρωπιστικό υπόβαθρο.
Πέρα Από Τη Δημοκρατία
Amedeo Bertolo
Κυκλοφόρησε το πρώτο βιβλίο από την Ευτοπία με τίτλο Πέρα από τη Δημοκρατία: Αναρχία του ιταλού θεωρητικού Amedeo Bertolo.Πρόκειται για συλλογή που περιλαμβάνει τα άρθρα «Οι φανατικοί της ελευθερίας», «Η δημοκρατία και πέρα απ’ αυτή» και «Εξουσία, δύναμη και κυριαρχία», καθώς και πρόλογο του συγγραφέα για τη συγκεκριμένη έκδοση. Όπως γράφει ο Bertolo στον πρόλογό του: «Κοινό χαρακτηριστικό των τριών αυτών κειμένων (αλλά και ολόκληρης της ελευθεριακής μου δράσης ως συγγραφέας, συντάκτης, εκδότης και οργανωτής πανεπιστημιακών συνεδρίων) ήταν η βούληση (η προσπάθεια, η απόπειρα) του να παράγω και του να προτρέψω να παραχθεί μια σύγχρονη αναρχική σκέψη σε μια περίοδο κατά την οποία, πέρα από κάποιες σπάνιες εξαιρέσεις (όπως του άγγλου Κόλιν Γουόρντ και του αμερικανού Μάρεϊ Μπούκτσιν), οι αναρχικοί φαινόντουσαν ικανοί μόνο να επαναλαμβάνουν μια απλοποιημένη και δογματοποιημένη βίβλο, διανοητικά και πρακτικά άοπλη αλλά και αφοπλιστική, η οποία με τους κλασικούς, μεγάλους στοχαστές δεν μοιράζεται πλέον ούτε τη δημιουργική δύναμη, ούτε την κριτική ευρύτητα, ούτε το γίγνεσθαι κα...
Πόλεμοι Για Το Νερό
Vandana Shiva
Στο βιβλίο "Πόλεμοι για το νερό: Ιδιωτικοποίηση, ρύπανση και κέρδος" η Vandana Shiva αξιοποιεί την ευρεία της γνώση της επιστήμης και της κοινωνίας για να κάνει ανάλυση της ιστορικής διάβρωσης των κοινοτικών δικαιωμάτων στο νερό. Μελετώντας το παγκόσμιο εμπόριο νερού, τη φραγματοποίηση, τη διάνοιξη ορυχείων και τις ιχθυοκαλλιέργειες, η συγγραφέας μάς παρουσιάζει τη βαθμιαία καταστροφή του πλανήτη και την αποστέρηση των φτωχών παγκοσμίως του δικαιώματος στο νερό. Προειδοποιεί ότι η ιδιωτικοποίηση του νερού απειλεί ζωές και πολιτισμούς παγκοσμίως.Η παρούσα έκδοση περιλαμβάνει εισαγωγή του Νίκου Χρυσόγελου και επίμετρο για τα κινήματα υπεράσπισης των ποταμών από τον Γιάννη Παπαδημητρίου.
Παγκόσμια επανάσταση και κομμουνιστική τακτική
Άντον Πάνεκουκ
Πρώτη δημοσίευση: De Neuwe Tijd[1], 15 Μαρτίου 1920. Μια επηυξημένη γερμανι-κή έκδοση δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση Kommunismus, το θεωρητικό όργανο της 3ης Διεθνούς για την Ανατολική Ευρώπη (1η Αυγούστου 1920). Στη συνέχεια εκδόθηκε ως αυτοτελής μπροσούρα με τον τίτλο Weltrevolution und kommunistische Taktik μαζί με το Παράρτημα, από τον εκδοτικό οίκο του Κομμουνιστικού Κόμματος Αυστρίας.
Παράπλευρες Καθημερινές Απώλειες
Περικλής Κοροβέσης
Σε εποχές ζόφου και φόβου, σαν και αυτήν που ζούμε τώρα στην Ελλάδα, έχουμε δύο τρόπους αντίδρασης: ο πρώτος είναι να αφήσουμε το σκοτάδι να μπει στην ψυχή μας και να τη μαυρίσει· ο άλλος είναι να αξιοποιήσουμε το φως που έχουν συσσωρεύσει τα φωτοβολταϊκά της καρδιάς μας.Το φως είναι ζωοδότρα δύναμη. Ένα μικρό λυχναράκι νικάει και το πιο αδιαπέραστο σκοτάδι. Ξαναφτιάχνουμε τη ζωή μας στο φως και την οργανώνουμε όσο πιο απλά γίνεται σε έναν κόσμο που είναι περίπλοκος και χωρίς νόημα.Τα μικρά αυτά κειμενάκια που έχουν συγκεντρωθεί σε αυτό τον τόμο είναι μια προσπάθεια να συγκροτηθεί ένας τέτοιος μικρόκοσμος όταν με τύλιγε και με απειλούσε το σκοτάδι. Δεν είχα πρόθεση να τα δημοσιεύσω. Τα θεωρούσα πολύ προσωπικά. Και από μια σύμπτωση κατάλαβα πως δεν υπάρχει προσωπικός λόγος. Αφού είμαστε όντα με λόγο, είμαστε μέσα στην κοινωνία. Και η κοινότητα είναι αυτή που σου δίνει ένα λόγο για να ανακαλύψεις την προσωπικότητά σου, μοναδική και ανεπανάληπτη, όπως ακριβώς είναι τα δακτυλικά σου αποτυπώματα. Συνομιλητές υπάρχουν. Αρκεί να μπορείς να μιλήσεις. Και έτσι βγήκε αυτό το βιβ...
ΠΑΡΑΝΟΥΑΡΙΚΟ
ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΘΕΟΦΙΛΟΥ
Είναι δύο παρά πέντε. Μπαίνω στην τράπεζα και πηγαίνω στον διευθυντή. Του λέω γέμισε την τσάντα και μην κάνεις καμιά μαλακία γιατί από το πρωί τα νεύρα μου τα έχετε κάνει κρόσσια. Πηγαίνει με την τσάντα προς τα ταμεία. Τη γεμίζει. Μου τη δίνει. Τον βλέπω να πατάει τον συναγερμό. Αγανακτώ. Τον πιάνω με το καλό. Βρε μουνιά του λέω. Σας λέω δεν θέλω να δουλέψω. Μου λέτε πρέπει. Σας λέω οκ και μου λέτε πως δεν έχει δουλειές για μένα αυτήν την περίοδο και γενικώς είναι δύσκολα τα πράγματα. Τι φάση είναι αυτή; Θα σας παρακαλάω; Σας λέω αφού οι τράπεζες έχουν τόσα λεφτά. Τι θα τα κάνουν; Στον κώλο τους θα τα βάλουν; Να μου δώσετε λίγα από αυτά. Μου λέτε πως αν τολμήσω να προσπαθήσω θα με βάλετε φυλακή. Τι φάση δηλαδή; Όλες τις αντιφάσεις του καπιταλισμού εγώ θα τις πληρώσω; (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)
Πατησίων και Στουρνάρη γωνία
Παναγιώτης Καλαμαράς
Μια χαμένη συνέντευξη του Α. Στίνα, ένα σχόλιο στο Athens Indymedia, ένας απολογισμός μιας συλλογικής εμπειρίας των μέσων της δεκαετίας του '80, ένα κείμενο για το "Χημείο" και το "Πολυτεχνείο" του 1985, μια καταγραφή των γεγονότων της 10ης και της 11ης Γενάρη 1991, κάποιες σκέψεις για το κίνημα των καταλήψεων στέγης και αυτοδιευθυνόμενων χώρων, όπως και μια διερώτηση για την αυτονομία α λα ελληνικά, συνθέτουν αυτή την έκδοση, που καλύπτει σχεδόν μια εικοσαετία νικών και ηττών, γοητεύσεων και απογοητεύσεων, ελπίδων και ματαιώσεων, έχοντας σαν κέντρο της μια χαρακτηριστική γωνία της αθηναϊκής μητρόπολης, αυτή της Πατησίων και Στουρνάρη, εμβληματικό τόπο συγκρούσεων των κινημάτων του ανταγωνισμού και της εξουσίας σχεδόν σε ολόκληρη τη μεταπολίτευση. Μια σε πρώτο πρόσωπο καταγραφή στιγμών αγώνα, από την πλευρά του αναρχικού "περιθωρίου" του πολιτικού φάσματος, μια προσπάθεια για γενεαλογική εξιστόρηση εκείνων που αποτέλεσαν και αποτελούν το "αλάτι της ιστορίας" στην καθ' ημάς εκδοχή. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)
Περί Θεού
Αγουστίν Γκαρθία Κάλβο
Στο σημαντικό αυτό έργο του ο Αγουστίν Γκαρθία Κάλβο επιχειρεί να ωθήσει ό,τι μας απομένει από λογική και συναίσθημα να μιλήσει (κι έτσι να ενεργήσει) ενάντια στην Πίστη, το θεμέλιο της Εξουσίας και της Πραγματικότητας.Εναντιώνεται στις πλάνες που προκαλεί η αλλαγή του ονόματος του Θεού, ο οποίος καταλήγει να ονομάζεται Άνθρωπος ή, τελικά, Χρήμα. Φανερώνει τον τρόπο με τον οποίο ο Θεός έχει οδηγήσει πολλούς, μέσα από τις πλάνες αυτές, στην ψευδαίσθηση ότι έχουν πάψει να πιστεύουν σε Αυτόν, και επιτίθεται στο ερώτημα σχετικά με την ύπαρξή Του ή πραγματικότητά Του.Στη συνέχεια, επιτίθεται στο ερώτημα σχετικά με τη μοναδικότητά Του (και τριαδικότητά Του), το οποίο συνεπάγεται την αρσενικότητά Του.Έπειτα εξετάζει τις ιδιότητές Του έτσι όπως αναφέρονται στο κατηχητικό: Παντοδύναμος, Δίκαιος, Πάνσοφος ή Παντογνώστης, Πανάγαθος, σβήνοντας κάπου εκεί τον συλλογισμό του μέσα σ' ένα κάλεσμα του αγνώστου, αυτού που είναι εδώ αλλά δεν ξέρουμε τι είναι.
ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΛΗΜΜΑ ΛΙΤΟΤΗΤΑ Ή ΑΝΑΠΤΥΞΗ: 11 ΚΕΙΜΕΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΑΝΑΠΤΥΞΗ
ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ
Αντί σύνοψης: Η αποανάπτυξη είναι το κάλεσμα για μια οργανωμένη έξοδο από την καπιταλιστική οικονομία της ανάπτυξης. Είναι μια ριζοσπαστική, πολιτική, οικολογική και αριστερή ιδέα ο καιρός της οποίας έχει φτάσει προ πολλού. Προκειμένου να συνεχίσει να αναπτύσσεται η οικονομία θυσιαζόμαστε όλοι στο βωμό της. Η αποανάπτυξη προσφέρει ένα λεξιλόγιο το οποίο μας βοηθά τόσο να οργανώσουμε και να στοχεύσουμε την κριτική στην καρδιά του προβλήματος, την ανάγκη δηλαδή του καπιταλισμού να αναπτύσσεται συνεχώς ώστε να μην καταρρεύσει, όσο και να αρχίσουμε να συνδέουμε και να νοηματοδοτούμε τα ψήγματα του «άλλου κόσμου» ο οποίος ξεπηδάει μέσα από τις στάχτες της κρίσης, ενός κόσμου αλληλεγγύης, συντροφικότητας, απλότητας και συνεργασίας. Ενός κόσμου «από κοινού».
Πες Μου Που Θα Πας
Πόπη Φιρτινίδου
Έξι διηγήματα που αναβλύζουν ανθρωπιά, βαθιά αγάπη και το άρωμα που έχουν οι πιο γλυκές αναμνήσεις.Χρόνια στοίχειωσε μέσα μου αυτή η κουβέντα.Ώρες ώρες ανακαλύπτω πως έχω μήνες να τη φέρω στ' αυτιά μου, στη μνήμη μου. Άλλες φορές, πάλι, τη βλέπω στον ύπνο μου να 'ρχεται κεφάτη, με τα μαλλιά της φρεσκοβαμμένα να γυαλίζουν στο φως, να μ' ακουμπάει με τη σοφία της και να με γλιτώνει από υπερβολές και γραφικότητες και μετά να ξαναγυρίζει στη χώρα της, τη χώρα του Andante grazioso. Έγινε κομμάτι της ζωής μου, έγινε κάτι άλλο, αλλά πάντα υπάρχει. Στα παιδικά χεράκια που πρωτοβάζω στα πλήκτρα, στις δυο-τρεις εκφράσεις της που έμειναν στο λεξιλόγιό μου, στον τρόπο που γράφω το "2" και είναι σαν το δικό της, μονοκοντυλιά με ουρίτσες, σε κάποια κομμάτια που αγαπούσε πολύ, μέχρι και σ' έναν στίχο του Σαββόπουλου, που δεν ξέρω γιατί μου τη φέρνει στο μυαλό, εκείνη σίγουρα δεν τον είχε ακούσει ποτέ. Έγινε πολλά, μα πιο πολύ έγινε το κόσμημα που μας ενώνει με την Κατερίνα, το μοιραζόμαστε και το φοράμε. Δυο συμμαθήτριες αγάπησαν την ίδια δασκάλα, έτσι αγάπησαν η μία την άλλη, έτσι έγ...
Πολιτικές Της Ελευθερίας
Αλέξανδρος Κιουπκιολής
Ποιες είναι οι γενικές πολιτικές προϋποθέσεις για να συγκροτηθούν σήμερα αποτελεσματικά σχήματα πολιτικού ανταγωνισμού που θα αποκρίνονται σε επιτακτικές κοινωνικές ανάγκες με όρους πραγματικής ενίσχυσης της ίσης ελευθερίας; Το ερώτημα αυτό διατυπώνεται στο φόντο μιας "μεταπολιτικής" καμπής των κοινοβουλευτικών καθεστώτων της αγοράς και εγείρεται στην εγχώρια συγκυρία ενός πρωτοφανούς κοινωνικού κλυδωνισμού. Η πολιτική θεωρία που βρίσκει έκφραση στα τέσσερα κείμενα της συλλογής θυμάται ότι η πολιτική είναι η τέχνη του "καιρού", της σύλληψης της συγκυρίας, του αδράγματος της ευκαιρίας. Έτσι τα δοκίμια εκκινούν από γεγονότα που συνδέονται με την επικαιρότητα: μια ακολουθία διαδηλώσεων, τα δεκεμβριανά του 2008, η έκδοση ενός βιβλίου που μελετά την πολιτική ιδιοσυγκρασία των ημερών μας, ποικίλες πρόσφατες πρωτοβουλίες συλλογικής αυτοδιεύθυνσης, όπως οι εργατικές επιχειρήσεις στην Αργεντινή και οι αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι στην ημεδαπή. Κύριος στόχος είναι η κριτική επεξεργασία πολιτικών φιλοσοφιών και πρακτικών που εντοπίζονται σε επιμέρους τόπους της όψιμης νεοτερικότητα...
Πορτογαλία - Η ανέφικτη επανάσταση
Phil Mailer
ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ: Η "ΑΝΕΦΙΚΤΗ" ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΛΑΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ, ΚΟΜΜΑΤΑ ΚΑΙ ΣΤΡΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΓΑΡΥΦΑΛΛΩΝ (1974-75)   Παρουσίαση: Ο ΑΓΩΝΑΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΔΙΚΟΣ ΣΑΣ ΑΓΩΝΑΣΣήμερα γνωρίζουμε ότι ο αγώνας μας αποτελεί κομμάτι του αγώνα όλων των εργαζόμενων εναντίον όλων των αφεντικών, όπου κι αν αυτά επιβάλλουν την εκμετάλλευση πάνω σ' αυτούς που παράγουν τα πάντα, παίρνοντας γι' αντάλλαγμα ψίχουλα.Σήμερα γνωρίζουμε ότι μόνο όταν όλοι οι εκμεταλλευόμενοι ενωθούν εναντίον όλων των εκμεταλλευτών μπορούμε να νικήσουμε απόλυτα και τελειωτικά.Μέχρι τότε, πρέπει ν' αγωνιστούμε περισσότερο και καλύτερα, για μια αξιοπρεπή ανθρώπινη ζωή, με τη βεβαιότητα ότι πορευόμαστε στο σωστό δρόμο που οδηγεί σε μια νίκη, την οποία κανένας δε θα μπορέσει ν' αρπάξει απ' τα χέρια μας.ΚΑΤΩ Η ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗΖΗΤΩ Ο ΔΙΚΑΙΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΗΣ ΜΑΜΠΟΡΕΝΩΜΕΝΟΙ ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕΟι εργαζόμενοι της ΜΑΜΠΟΡ, 29 Ιούνη 1974Το SUV (Στρατιώτες Ενωμένοι θα Νικήσουν) είναι ένα ενωμένο αντικαπιταλιστικό κι αντι-ιμπεριαλιστικό μέτωπο. Εμφανίστηκε τη στιγμή που η φασιστική αντίδραση αναδιοργανώνονταν, εκμεταλλευ...
Προς Μια Κοινωνία Της Λιτής Αφθονίας
Σερζ Λατούς
Ορισμένοι ορκίζονται στο όνομά της τη στιγμή που κάποιοι προσβάλλονται και μόνο στο άκουσμά της. Ποιο είναι άραγε το ακριβές περιεχόμενο της αποανάπτυξης, μια και δεν φαίνεται να είναι το ίδιο και για τους μεν και για τους δε; Το σημαντικότερο όμως είναι ότι γύρω από αυτή την έννοια έχουν προκύψει πολλές διαμάχες και παρανοήσεις. Μάλιστα, πολλοί είναι οι αντίπαλοι αυτής της ιδέας οι οποίοι χρησιμοποιούν -λιγότερο ή περισσότερο- κακόπιστα επιχειρήματα. Οι επικρίσεις κάνουν την εμφάνισή τους τόσο από τα δεξιά, όσο και από τα αριστερά: Χωρίς την οικονομική μεγέθυνση, πώς είναι δυνατόν να εξαλείψουμε την εξαθλίωση στις χώρες μας; Τι νόημα μπορεί να έχει η αποανάπτυξη για τις χώρες του Νότου; Και ποιος θα υποστηρίξει παρόμοιο εγχείρημα; Οι εργάτες; Η μεσαία τάξη; Μήπως θα ήταν καλύτερα να περιοριστεί η οικονομική μεγέθυνση στην παραγωγή υπηρεσιών ή στην παραγωγή εμπορευματοποιημένης αξίας; Ο Σερζ Λατούς καταγράφει όλα αυτά τα ερωτήματα -στα οποία περιλαμβάνονται γνήσιες ανησυχίες και λανθασμένες ιδέες που κυκλοφορούν γύρω μας- για να τους δώσει ακριβείς και τεκμηριωμένες απ...
Προς μιαν απελευθερωτική τεχνολογία
Murray Bookchin
[...] Στον καιρό μας η ανάπτυξη της τεχνολογίας και η υδροκέφαλη επέκταση των πόλεων έχει δώσει στην αλλοτρίωση του ανθρώπου από τη φύση της τις διαστάσεις της πλήρους ρήξης. Ο δυτικός άνθρωπος βρίσκει τον εαυτό του εγκλωβισμένο σ' ένα μεγάλο βαθμό συνθετικό περιβάλλον, απομαυρυσμένο και φυσικοβιολογικά ακόμη από τη γη, η δε σχέση τους προς τον φυσικό κόσμο μεσολαβείτε τελείως από τις μηχανές. Δεν διαθέτει την παραμικρή οικειότητα με το πως παράγονται τα περισσότερα απ' τα αγαθά και οι τροφές του σου φέρνουν στο νου αμυδρώς μόνο τα ζώα και τα φυτά απ' τα οποία προήλθαν (για να μην αναφερθούμε στις τελείως χημικοποιημένες και τεχνητές τροφές). Ριγμένοι μέσα στο κουτί του αποστειρωμένου αστικού milieu (σχεδόν θεσμικού σε μορφή κι εμφάνιση), ο δυτικός τρόπος ζωής στερεί απ' το σύγχρονο άνθρωπο ακόμη και το ρόλο του θεατή στα γεωργικά και βιομηχανικά συστήματα που "ικανοποιούν" τις υλικές του ανάγκες. Είναι καθαρή περίπτωση καταναλωτή, ένας παθητικός, αδρανής, άψυχος δέκτης. Ίσως δεν θα ήταν σωστό να έλεγε κανείς ότι δεν σέβεται το φυσικό περιβάλλον. Το γεγονός είναι ότι ...
Σεργκέι Νετσάγιεφ: Η Κατήχηση Του Επαναστάτη: Μιχαήλ Μπακούνιν: Απάντηση Στον Νετσάγιεφ
Σεργκέι Νετσάγιεφ
Στο βιβλίο αυτό παρουσιάζονται δύο απ' τα σημαντικότερα ντοκουμέντα της ιστορίας του επαναστατικού κινήματος του 19ου αιώνα.Το πρώτο είναι "Η κατήχηση του επαναστάτη" του Σεργκέι Νετσάγιεφ (για πρώτη φορά ολόκληρο στα ελληνικά), ένα κείμενο-θρύλος, που προκάλεσε εντονότατες συζητήσεις και διαμάχες μέσα στο επαναστατικό κίνημα, γραμμένο από έναν άνθρωπο με φανατικούς υποστηρικτές αλλά και σφοδρούς πολέμιους.Το δεύτερο είναι μια ιστορική επιστολή-απάντηση του Μιχαήλ Μπακούνιν (εμβληματικής μορφής του αναρχικού κινήματος) στον Νετσάγιεφ που σηματοδότησε την οριστική τους ρήξη μετά από μια περίοδο σύντομης αλλά στενής συνεργασίας και φιλίας. Στην επιστολή του ο Μπακούνιν απαντά λεπτομερώς στον Νετσάγιεφ για την μεταξύ τους διαφωνία και επιπλέον εκθέτει αναλυτικά τις απόψεις του για το πώς πρέπει να κινηθούν οι επαναστάτες.Το βιβλίο κλείνει με δυο μικρά κείμενα-ανταπαντήσεις του Νετσάγιεφ.Τα κείμενα αυτά θέτουν, το καθένα με τον τρόπο του, το ζήτημα της οργάνωσης, της επαναστατικής τακτικής, της ηθικής του επαναστάτη, της βίας και άλλα ζητήματα, τα οποία δεν απασχολούσαν μόν...
Σημείωση Για Την Εργατική Αυτονομία
Αλμπέρτο Τονινέλλο
Τα άρθρα που παρουσιάζονται σε αυτό το βιβλίο, "Από την αυτοδιαχείριση στην άρνηση της εργασίας" και "Άρνηση της "εργασίας" ή άρνηση της ταξικής πάλης;", αποτελούν μια περιγραφική όσο και κριτική σημείωση πάνω στο πολιτικό ρεύμα της εργατικής αυτονομίας, όπως αυτό εκφράστηκε στην Ιταλία, τη δεκαετία του 1970. Ένα από τα βασικά προτάγματα της εργατικής αυτονομίας, αν όχι το κεντρικό, υπήρξε η άρνηση της εργασίας. Μια άρνηση που ερμηνεύεται, τόσο θεωρητικά όσο και πρακτικά, ως απελευθέρωση από την εργασία. Σχεδόν σαράντα χρόνια μετά, σε μια περίοδο ολοκληρωτικής καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης, στην οποία η εργασία υποτιμάται συνεχώς και απαξιώνεται, η άρνηση της εργασίας μοιάζει με φαντασιακή θεώρηση. Ωστόσο, έχουμε τη γνώμη ότι, ακριβώς λόγω αυτής της αναδιάρθρωσης, αυτής της ολοκληρωτικής εκμετάλλευσης, είναι αναγκαία η επαναφορά της συζήτησης στο κέντρο του κοινωνικού ανταγωνισμού, την εναντίωση στην εργασία. Έχουμε τη γνώμη ότι η επιστροφή του προτάγματος για απελευθέρωση από την εργασία έχει σίγουρα να προσφέρει πολλά στην οργάνωση της ταξικής αντεπίθεσης. Ίσως έφτασε...
Σκέψεις Για Την Άμεση Δημοκρατία
Γιώργος Λιερός
Η άμεση δημοκρατία δεν είναι μόνο μια μορφή πολιτειακής οργάνωσης, αλλά επίσης ένα αξιακό σύστημα, μια αντίληψη για τον άνθρωπο, μια πρόταση πολιτισμού η οποία έχει βαθιές ρίζες στην ανθρώπινη ιστορία. Η άμεση δημοκρατία θέτει στο κέντρο τον άνθρωπο ως πρόσωπο, ως μοναδικό άτομο, ατομική κοινοτική ύπαρξη. Δεν πρόκειται για ένα αμιγώς πολιτικό αίτημα συνάδει με την κατάργηση της μισθωτής εργασίας, την αυτοδιαχείριση, τη δραστική μείωση του εργάσιμου χρόνου, την ανατροπή της καταναλωτικής κοινωνίας.Η άμεση δημοκρατία, όπως κάθε προσπάθεια ανταγωνιστικής θέσμισης, ξεκινάει με το πάρσιμο της γης, μιας γης φυσικής, υλικής, χειροπιαστής. Το διαδίκτυο δεν ακυρώνει καθόλου τη σπουδαιότητα αυτής της χωρικά και χρονικά εντοπισμένης γης, αντίθετα μεγεθύνει τις διαστάσεις της και τις κάνει οικουμενικές.Ο αγώνας για την άμεση δημοκρατία, αν και οικουμενικός, δεν είναι ένας τρόπος για την παγκόσμια διακυβέρνηση. Σ' έναν κόσμο όπου θα επικρατούσε η άμεση δημοκρατία δεν θα υπήρχε καμία θέση για παγκόσμια διακυβέρνηση ή για οικουμενικό κράτος. Η δημοκρατική πολιτεία βρίσκεται στα μέτρα...
Σκέψη Και Δράση
Άντον Πάννεκουκ
"[...] Η αυτο-απελευθέρωση των εργαζομένων μαζών απαιτεί την ταυτόχρονη εκπλήρωση των παρακάτω προϋποθέσεων: σκέψη από εσένα τον ίδιο, γνώση που αποκτήθηκε από εσένα τον ίδιο, εκμάθηση από εσένα τον ίδιο της μεθόδου με την οποία θα διακρίνεις τι είναι σωστό, αληθινό και καλό. Το να βάλουμε το μυαλό μας να δουλέψει είναι πιο δύσκολο από το να βάλουμε να δουλεύουν οι μύες. Πρέπει, όμως, να το καταφέρουμε, γιατί το μυαλό προστάζει τους μυς: και όσο δεν το κάνουμε εμείς, πάντα θα βρίσκονται άλλα μυαλά που θα προστάζουν τους δικούς μας μυς [...]". (Άντον Πάννεκουκ, 1873-1960)
Σοσιαλδημοκρατία και Κομμουνισμός
Άντον Πάνεκουκ
Πηγή: http://coghnorti.wordpress.com/ Πρώτη δημοσίευση: Αμβούργο, 1920 (σύμφωνα με το marxists.org). Σύμφωνα με τον Serge Bricianer (Pannekoek and the Workers’ Councils, TELOS PRESS), το κείμενο γράφτηκε μάλλον το φθινόπωρο του 1919.
"Σταμάτα να μιλάς για θάνατο μωρό μου". Πολιτική και κουλτούρα στο ανταγωνιστικό κίνημα στην Ελλάδα 1974 - 1998
Νίκος Σούζας
Στις σελίδες του βιβλίου καταγράφεται μια σημαντική όψη του μεταπολιτευτικού αντιεξουσιαστικού και αναρχικού ρεύματος. Το βιβλίο επικεντρώνει την προσοχή του στην πολιτισμική διάσταση της δράσης του ανταγωνιστικού κινήματος την περίοδο 1974-1998, ενώ ταυτόχρονα διατυπώνει με ακρίβεια τις πολιτικές συνδηλώσεις που διαμορφώνονται στο πεδίο της κουλτούρας. Αναλύοντας ένα σημαντικό κομμάτι κινηματικών διεργασιών που αφορά κυρίως τις καταλήψεις στέγης, την αυτοδιαχειριζόμενη ραδιοφωνία και την ανεξάρτητη μουσική σκηνή, η παρούσα μελέτη επεξεργάζεται θεωρητικά την πολιτική της προεικόνισης -που συχνά συμπυκνώνεται στο πρόταγμα "εδώ και τώρα"- και παραδίδει μια πληθώρα εργαλείων, ώστε να εξαχθούν συμπεράσματα για διάφορα ζητήματα, όπως η λογική των οριζόντιων, μη-ιεραρχικών δομών, η σύγκρουση δημόσιου/ιδιωτικού - ανοιχτού/κλειστού, η απόρριψη των επίσημων ΜΜΕ, αλλά και γενικά η συζήτηση περί διαμεσολαβημένης επικοινωνίας, το θέμα της εναντίωσης στην εμπορευματοποίηση, αλλά και της υποκουλτούρας.
Στη Χώρα Των Βιβλίων
Άννα Καρακατσούλη
Η ιστορία του βιβλίου από την άποψη της υλικής παραγωγής και διακίνησής του αποτελεί μια παράλληλη προσέγγιση της πνευματικής δημιουργίας και του αναγνωστικού φαινομένου, συμπληρωματική εκείνης της ιστορίας των ιδεών, των πνευματικών κινημάτων και των λογοτεχνικών ρευμάτων με την οποία είμαστε ίσως περισσότερο εξοικειωμένοι. Η πορεία των εκδοτικών επιχειρήσεων στον χρόνο, το όραμα της δημιουργίας τους και οι προκλήσεις της λειτουργίας και επιβίωσής τους, η εξέλιξη της επιχειρηματικότητας των εκδοτών, αναγκαίων συνδέσμων μεταξύ του πεδίου της διανόησης και εκείνου της αγοράς, αποτελούν καθοριστικούς δείκτες για τη σχέση της διανοητικής σφαίρας με τους φυσικούς της αποδέκτες, όλους εμάς τους αναγνώστες. Το Βιβλιοπωλείον της Εστίας είναι ο μακροβιότερος ελληνικός εκδοτικός οίκος που συνεχίζει χωρίς διακοπή τη δραστηριότητά του από το 1885 μέχρι σήμερα, και αυτό αποτελεί μοναδικό φαινόμενο για τον εκδοτικό χώρο αλλά και σπάνια επιχειρηματική επιτυχία γενικότερα. Πέντε γενεές της ιδρυτικής οικογένειας Κολλάρου παρέλαβαν τη σκυτάλη και κατόρθωσαν να επιβάλουν και να διατηρή...
Στο Λυκόφως Των Πρωτοποριών
David Graeber
Τα τελευταία είκοσι περίπου χρόνια, γίναμε μάρτυρες των σαρωτικών αλλαγών στη διάρθρωση της κυριαρχίας των υπερεθνικών και τοπικών ελίτ, όπως και της ανάδυσης νέων κοινωνικών κινημάτων. Είδαμε να τίθενται σε αμφισβήτηση και να καταρρέουν, από τα κάτω, καθεστώτα που έδειχναν ακλόνητα στη βόρεια Αφρική, ενώ και στον δυτικό κόσμο τα κινήματα των πλατειών έθεσαν σε κίνηση, για πρώτη φορά τόσο μαζικά, την κριτική στη "δημοκρατία" και στην κοινωνική σχέση που λέγεται κράτος.Ο Ντέιβιντ Γκρέμπερ πιάνει το νήμα από εκεί που το άφησε στα "Αποσπάσματα μιας αναρχικής ανθρωπολογίας", αναζητώντας τις εκκινήσεις αυτών των πολιτικών και κοινωνικών διεργασιών. Με βλέμμα πιο διεισδυτικό, εντρυφεί στα περάσματα που διανοίγουν τα νεότατα κοινωνικά κινήματα στα οποία είναι ενεργός, στους προβληματισμούς και στις αντιλήψεις τους, και περισσότερο από το να καταφεύγει σε έτοιμες λύσεις και συνθηματικές ευκολίες, αναζητά τη διασύνδεση εκείνη μεταξύ θεωρίας και πράξης που θα διευκολύνει την ανάδυση ενός ουσιαστικού κινηματικού μετώπου που θα αφήσει οριστικά στο βάθος της ιστορίας τις πρωτοπορίσ...
Συμμετοχική Οικονομία
Robin Hahnel
Το βιβλίο αυτό είναι για ανθρώπους που θέλουν να μάθουν πώς μπορεί να είναι ένα εναλλακτικό σύστημα στη θέση του καπιταλισμού. Είναι για ανθρώπους που θέλουν περισσότερα από μια ρόδινη ρητορεία και υπεραισιόδοξες αφηγήσεις περί ανθρώπων που συνεργάζονται αρμονικά. Είναι για ανθρώπους που θέλουν να ψάξουν να βρουν τι σημαίνει οικονομική δικαιοσύνη και οικονομική δημοκρατία. Είναι ένα βιβλίο για αισιόδοξους ανθρώπους -που πιστεύουν ότι το ανθρώπινο είδος πρέπει να είναι ικανό για κάτι καλύτερο από το να υποκύπτει στον ανταγωνισμό και στην απληστία ή στον αυταρχισμό, και θα ήθελαν να μάθουν πώς μπορούμε να το κατορθώσουμε. Είναι επίσης ένα βιβλίο για σκεπτικιστές - που απαιτούν να τους δειχτεί, με σαφήνεια και συγκεκριμένα, πώς μια σύγχρονη οικονομία μπορεί να απαλλαγεί από τις αγορές και από τον αυταρχικό οικονομικό σχεδιασμό, και πώς εκατοντάδες εκατομμύρια άνθρωποι μπορούν να διαχειριστούν το δικό τους καταμερισμό της εργασίας αποτελεσματικά και δίκαια.Αυτό το βιβλίο γράφεται από κάποιον που κατανοεί ότι ο καπιταλισμός δεν θα εξαφανιστεί μέσα σε μια νύχτα -πέφτοντας θύ...
Συνεργατισμός - Συνεταιρισμοί
Σταύρος Λ. Μαριάδης
Επειδή ο Συνεργατισμός ως επιστημονικό αντικείμενο διδασκαλίας στη χώρα μας καθιερώθηκε μόλις στη δεκαετία του '70, δεν προέκυψε μέχρι τα σήμερα επιτακτικά η ανάγκη για την συγγραφή τέτοιων βασικών επιστημονικών εγχειριδίων για την συστηματική του διδασκαλία κύρια στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Τα κάποια ελάχιστα παραπλήσια βιβλία που έχουν γραφεί από την δημιουργία του Νεοελληνικού Κράτους μέχρι σήμερα, από 'Ελληνες συγγραφείς, αν και είναι πράγματι αξιόλογα, καθότι εκπονήθηκαν από γνήσιους ιεραπόστολους και "εραστές" του Συνεργατισμού, όμως είναι πολύ λιγοστά, πρώτον, δεύτερο δεν αξιοποιήθηκαν δυστυχώς στον καιρό τους από την ελληνική εκπαίδευση, για το λόγο που αναφέραμε πιο πάνω και τρίτο, επί το πλείστον έχουν ξεπεραστεί.Ανάμεσα στα λίγα αυτά βιβλία, το δικό μας σύγγραμμα μπορεί να χαρακτηρισθεί χωρίς καμιά υπερβολή και ως το μοναδικό, στο είδος του, σήμερα, γιατί καλύπτει σφαιρικά όλες τις βασικές διαστάσεις σχετικά με την ορθόδοξη θεωρία των σύγχρονων συνεταιρισμών, όπως αυτή καλλιεργήθηκε μέσα από τις δεκαετίες και επαναβεβαιώθηκε πάντοτε με σταθερό προσανατολισμ...
Τα Εργοστασιακά Συμβούλια Και Το Κράτος Της Εργατικής Τάξης
Αντόνιο Γκράμσι
Δεν μιλώ ποτέ για την αρνητική πλευρά της ζωής μου, πρώτ' απ' όλα γιατί δε θέλω να παραπονιέμαι· ήμουν ένας μαχητής που δε στάθηκε τυχερός στην άμεση πάλη κι οι μαχητές δεν μπορούν και δεν πρέπει να ελεεινολογούν τη μοίρα τους επειδή πάλαιψαν όχι γιατί τους εξανάγκασε κανείς, αλλά γιατί το θέλησαν οι ίδιοι συνειδητά.Το όνομα το Γκράμσι, έγινε στους κόλπους του εργατικού και προοδευτικού κινήματος, σταθερό σημείο αναφοράς σε Ανατολή και Δύση, στην Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες, στην Λατινική Αμερική και την Ιαπωνία. Παντού υπογραμμίζεται ο πλούτος των εφαρμογών και η ευρύτητα των θεμάτων της αντίληψής του και η πρωτοτυπία μιας τοποθέτησης όπου η σχέση ανάμεσα στην δράση, στην θέληση των ανθρώπων και των αντικειμενικών συνθηκών, καθορίζεται χωρίς δογματισμούς και χωρίς εμπειρισμούς. Το να διαβάσει κανείς ιστορικά τα πολιτικά κείμενα του Γκράμσι, δεν σημαίνει ότι θέλει να μειώσει την ορμητική τους επικαιρότητα. Αντίθετα. Σημαίνει να κατανοήσει τα κύρια αίτια μιας ζωντανής μεθόδου, να αναγνωρίσει και να εξετάσει ένα θέμα ανανέωσης του κινήματος, μιαν αναζήτηση γύρω από...
Ταξίδι Στο Παρελθόν
Abel Paz
Η Επανάσταση στην Ισπανία είχε συνείδηση του εαυτού της. Αυτό σημαίνει ότι γνώριζε ότι θα έχει να διαβεί τον δύσκολο δρόμο, αυτόν που παίρνει όποιος θέλει να μιλήσει για τον άνθρωπο και έχει οδηγό τον ίδιο τον άνθρωπο. Η Επανάσταση ήθελε να καλυτερέψει τις ζωές των ανθρώπων, με κριτήριο όμως τους ίδιους τους ανθρώπους και τι μπορούν να κάνουν αυτοί για τους εαυτούς τους, και αυτό την κάνει εντελώς ιδιαίτερη. Στην Ισπανία δεν υπήρξε θεός να ορίσει τη ζωή των ανθρώπων, οι δούλοι του μοναχά που βρέθηκαν στην αντίπερα όχθη της σύγκρουσης. Στην Ισπανία δεν υπήρξαν ούτε οι μεγάλες ιστορικές νομοτέλειες να βάλουν τη ζωή στο σωστό κανάλι, οι οπαδοί τους μοναχά, που βρέθηκαν επίσης έμμεσα στην αντίπερα όχθη. Η Ισπανική Επανάσταση, πυροδοτημένη από την ανάγκη, έγινε από φτωχούς ανθρώπους, χωρίς την καθοδήγηση από τους διανοούμενους και τη "δεσποτεία" των επαγγελματικών στελεχών. Στηρίχτηκε ολόψυχα από τους ανδαλουσιανούς "χιλιαστές" αγρότες της "Ιδέας" που αγαπούσαν τη γη όχι όμως τα σύρματα που την χωρίζουν, και τους μπαρουτοκαπνισμένους καταλανούς αναρχικούς εργάτες που ξέρανε...
Τα Παιδιά Της Παλαιστίνης Κάτω Από Την Ισραηλινή Κατοχή
Ahmed el - Helah
Μπροστά στα μάτια αθώων παιδιών εκτυλίσσονται οι ακρότητες της ισραηλινής κατοχής. Αν και αποτελούν περισσότερο από το μισό της παλαιστινιακής κοινωνίας, τα παιδιά στερούνται τα περισσότερα από τα δικαιώματά τους: αξιοπρεπή διαβίωση, καλή υγεία, ασφαλές περιβάλλον, εκπαίδευση, στέγη και σωστή διατροφή. Επιπλέον, οι ισραηλινές επιθέσεις διαλύουν τις οικογένειές τους, σκοτώνουν τους φίλους τους, καταστρέφουν τα σπίτια και τα σχολεία τους. Συχνά, τα ίδια τα παιδιά αποτελούν στόχο: σκοτώνονται, τραυματίζονται, φυλακίζονται - και όλα αυτά συμβαίνουν τώρα, ενόσω εμείς πιστεύουμε ότι ο κόσμος έχει γίνει πολιτισμένος και ότι δεν υπάρχει πια σκληρός αποικισμός. Το βιβλίο αυτό επιδιώκει να δώσει μια πλήρη εικόνα των όσων υποφέρει ο παιδικός παλαιστινιακός πληθυσμός υπό ισραηλινή κατοχή. Εμπεριέχει στοιχεία και μελέτες που αφορούν την υγεία, την εκπαίδευση και την κοινωνικο-οικονομική κατάσταση των παιδιών της Παλαιστίνης.
Τι είναι κοινωνική οικολογία
Μάρεϊ Μπούκτσιν
AYTH H EIKONA ΠOY MAΣ ΠOΛIOPKEI AΠO ΠANTOY, MIAΣ ANYΠOTAKTHΣ ΦYΣHΣ THN OΠOIA ΠPEΠEI NA TIΘAΣEYEI H OPΘOΛOΓIKH ANΘPΩΠOTHTA, MAΣ EXEI KΛHPOΔOTHΣEI MIA EΞOYΣIAΣTIKH MOPΦH ΛOΓIKHΣ, EΠIΣTHMHΣ KAI TEXNOΛOΓIAΣ, TON KATAKEPMATIΣMO THΣ ANΘPΩΠOTHTAΣ ΣE IEPAPXIEΣ, TAΞEIΣ, KPATIKOYΣ ΘEΣMOYΣ, ΓENH KAI EΘNH. EXEI ΘPEΨEI TA EΘNIKIΣTIKA MIΣH, TA IMΠEPIAΛIΣTIKA EΓXEIPHMATA KAI MIA ΠAΓKOΣMIA ΦIΛOΣOΦIA ΔIAKYBEPNHΣHΣ H OΠOIA TAYTIZEI THN TAΞH ME THN KYPIAPXIA KAI THN YΠOTAΓH?.**
Το Ένα Δέκατο του 8
Βα.αλ
Ο Νικήτας οδηγός φορτηγού σε εταιρεία ειδών γάμου και βαπτίσεων, επιστρέφει από την καλοκαιρινή του άδεια και βρίσκει τη φίλη του, καθηγήτρια σε φροντιστήριο γερμανικών νεκρή, χωρίς απολύτως καμμιά προφανή εξήγηση. Ζαλισμένος θα τραβήξει το πρώτο νήμα που θα βρεθεί μπροστά του και σιγά σιγά θα αρχίσει να ξετυλίγεται ένα κουβάρι με μπλεγμένους το αφεντικό του, τοκογλύφους, μπράβους, εμπόρους ναρκωτικών, μπράβους, πολιτική και αστυνομική κάλυψη. Ο Νικήτας, αδιαφορώντας για τις όποιες συνέπειες, αποφασίζει να τραβήξει το νήμα και να ξετυλίξει αυτό το κουβάρι με τον μόνο τρόπο που ξέρει: κάνοντάς τα όλα πουτάνα. Το "Ένα δέκατο του 8" είναι μια σκοτεινή ταξική ιστορία πάνω στην εκδίκηση, την απώλεια και την υποτίμηση. Κυκλοφορεί στην λογοτεχνική σειρά των Κινούμενων τόπων.   (Από το οπισθόφυλλο)   Ο βα.αλ. γεννήθηκε το 1977 στην Κέρκυρα. Σπούδασε κοινωνικός λειτουργός στο Ηράκλειο της Κρήτης και έχει εργαστεί ως σερβιτόρος, οικοδόμος, εισπράκτορας σε αστικό ΚΤΕΛ, φοιτητής, διανομέας, φυλλαδίων, τηλεφωνητής, πωλητής, ταμίας, αποθηκάριος, και άνεργος. Αυτό είναι το πρώτο του ...
Το Αλφαβητάρι Του Κομμουνισμού
Ν. Μπουχάριν
Για πρώτη φορά στα ελληνικά το πλήρες βιβλίο, με όλα τα κεφάλαια. Γραμμένο ως εκλαϊκευτικό βιβλίο για το πρώτο Πρόγραμμα των Μπολσεβίκων μετά την Επανάσταση, το "Αλαφαβητάρι του Κομμουνισμού" αποτέλεσε στις αρχές του 20ού αιώνα για το κομμουνιστικό κίνημα ό,τι αποτελούσε τον 19ο αιώνα το Κομμουνιστικό Μανιφέστο. Τυπώθηκε, μοιράστηκε και διαβάστηκε από εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον πλανήτη, και αποτελούσε τον "οδηγό εκμάθησης", την "αλφαβήτα" πολιτικής διαπαιδαγώγησης για το επαναστατικό και κομμουνιστικό κίνημα σε ολόκληρο τον κόσμο.Το "Αλφαβητάρι του Κομμουνισμού" αποτελεί μοναδικό δείγμα των στόχων και των πολιτικών του κομμουνισμού όπως εκφράστηκαν κατά τα πρώτα χρόνια μετά τη νίκη της Οκτωβριανής Επανάστασης του 1917.Το βιβλίο έπαψε να ανατυπώνεται στη Σοβιετική Ένωση κατά το τέλος της δεκαετίας του 1920 όταν πια και οι δύο συγγραφείς του είχαν πέσει σε πολιτική δυσμένεια. Ο Ν. Μπουχάριν, θεωρητικός και ηγέτης των Μπολσεβίκων, και ο Ε. Πρεομπραζένσκι, οικονομολόγος και στέλεχος του Μπολσεβίκικου Κόμματος, συγκρούστηκαν, από διαφορετικές θέσεις, με την ηγεσία του...
Το Δόγμα Του Σοκ
Ναόμι Κλάιν
"Το δόγμα του σοκ" είναι ένα από τα ελάχιστα βιβλία που μας βοηθούν να καταλάβουμε το παρόν, καθώς αποτελεί την πιο ολοκληρωμένη ανάλυση της συγκαλυμμένης ιστορίας της εποχής μας. Μια συναρπαστική περιγραφή της νέας παγκόσμιας τάξης, που βρίσκεται σε κατάσταση αμόκ. Η ανάλυση του καπιταλισμού της καταστροφής επιχειρείται από την Κλάιν με τέλεια διυλισμένη οργή, που διοχετεύεται μέσα από αδιάσειστα δεδομένα. Σε αυτή την πρωτοποριακή εναλλακτική ιστορία της πλέον κυρίαρχης ιδεολογίας της εποχής μας, της οικονομικής επανάστασης των ελεύθερων αγορών του Μίλτον Φρίντμαν, η Ναόμι Κλάιν αμφισβητεί το διαδεδομένο μύθο ότι η παγκόσμια νίκη του νεοφιλελεύθερου κινήματος υπήρξε ειρηνική. Καταδεικνύει ότι, από τη Χιλή του 1973 μέχρι το σημερινό Ιράκ, ο Φρίντμαν και οι υποστηρικτές του εκμεταλλεύτηκαν επανειλημμένα τη βία και μια σειρά από τρομακτικά σοκ για να επιβάλουν τις ακραίες πολιτικές τους. Αποκαλύπτει την εντυπωσιακή ομοιότητα ανάμεσα στις ανακριτικές τεχνικές της CIA και στις εκβιαστικές τεχνικές της Παγκόσμιας Τράπεζας και του ΔΝΤ, στην προσπάθειά τους να επιβάλουν τον κ...
Το ημερολόγιο ενός εργάτη της Renault 1956-1958
Daniel Mothé
Είμαστε όλοι σύμφωνοι για γενική απεργία μαζί με κατάληψη του εργοστασίου…». Ο R. εκθέτει τις λεπτομέρειες: «Πάμε κατευθείαν και στήνουμε οδοφράγματα στις πόρτες. Παίρνουμε ομήρους τους διευθυντές κλπ…». Οι συνάδελφοί μου θέλουν να ξεκινήσουν την ίδια κιόλας μέρα. «Κάνουμε στάση εργασίας, πηγαίνουμε στα άλλα συνεργεία και όλοι οι υπόλοιποι έρχονται μαζί μας. Έτσι γίνονται αυτά τα πράγματα: τα υπόλοιπα είναι μαλακίες». Η μόνη ένσταση είναι ότι δεν είναι καθόλου σίγουρο πως θα μας ακολουθήσουν οι υπόλοιποι. […] Μαζευόμαστε, όπως αναμενόταν, στις 13:00. Ο ένας μετά τον άλλο αρχίζουν να έρχονται, κάποιοι διστάζουν, μετά από λίγο όμως παρατάνε και αυτοί την μηχανή τους. […] Τελειώνοντας την συνέλευσή μας, αποφασίζουμε να μοιράσουμε μια προκήρυξη στο εργοστάσιο, προκειμένου να καλέσουμε σε ευρεία παράσταση όλων των εργατών και σε σύσταση απεργιακών επιτροπών ανά συνεργείο. […] Συνέταξα το προσχέδιο της προκήρυξης φροντίζοντας να αντανακλά την γνώμη των συναδέλφων μου. Όταν γράφτηκε, μου είπαν ότι έκανα καλή δουλειά. Ποιος όμως θα την μοιράσει; Ποιος θα μιλήσει στην συνέλευσ...
Το Ημερολόγιο της Αντίστασης
Υποδιοικητής Μάρκος
. . . Έλα. Ας κάτσουμε λίγο να σου διηγηθώ μια ιστορία. Βρισκόμαστε σε μια γη εξεγερμένη. Εδώ ζουν και αγωνίζονται αυτοί που αυτοαποκαλούνται «ζαπατίστας». Που με κανέναν άλλον δεν μοιάζουν και πολλούς μπορεί να απελπίσουν. . . Αντί να υφαίνουν την ιστορία τους με εκτελέσεις, θάνατο και καταστροφή, επιμένουν να ζουν. Και οι πρωτοπορίες του κόσμου τραβάνε τα μαλλιά τους, γιατί μπροστά στο δίλημμα «ή θα νικήσουμε ή θα πεθάνουμε» αυτοί οι ζαπατίστας ούτε νικούν μα ούτε και πεθαίνουν, ούτε όμως παραδίνονται. Και απεχθάνονται τα μαρτύρια τόσο όσο τη λιποψυχία. Το χέρι διστάζει για λίγο. Το ημερολόγιο μένει κλειστό. Φαίνεται πως φτιάχτηκε από αλληλέγγυους στους ζαπατίστας αφού κάθε μήνας περιέχει, εκτός από σχετικές φωτογραφίες, και αποσπάσματα από τα πολλά μηνύματα που εξέδωσε ο Ezlin κατά τη διάρκεια της πορείας για την ιθαγενική αξιοπρέπεια, το Φεβρουάριο, Μάρτιο και Απρίλιο του 2001. (. . .) (ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ)
Το Καρφί
Πέδρο Αντόνιο Δε Αλαρκόν
"Η θλίψη δεν είναι δυστυχία όταν δεν έχεις κάνει συνειδητά κακό σε κανέναν."Δύο μοιραίες γυναίκες (ή μήπως τρεις;), ένα φλερτ, ένας παθιασμένος έρωτας, ένας αποτυχημένος γάμος και ένα φρικιαστικό εύρημα, που περιλαμβάνει ένα καρφί κι ένα ανθρώπινο κρανίο, αποτελούν τον καμβά πάνω στον οποίο ξεδιπλώνει αυτή τη σύντομη -αλλά αρκούντως παράξενη- δικαστική υπόθεση ο Πέδρο Αντόνιο δε Αλαρκόν.Μια ιστορία για την ανθρώπινη μοίρα και τα ανθρώπινα πάθη που θα μπορούσαν να την είχαν διηγηθεί και οι αρχαίοι τραγικοί.
Το Μέλλον Είναι Πίσω Μας
Μήτσος Κασόλας
Όταν ο συγγραφέας Ντίνος Υφαντής, με το ψευδώνυμο Άγης Ιεροφάντης, έδωσε σ' έναν εκδοτικό οίκο μια περίληψη του μυθιστορήματός του, δεν φαντάστηκε πως θα έμπαινε σε περιπέτειες με απρόσμενες καταστάσεις: πραγματικές, φανταστικές, διανοητικές, ερωτικές. Και ότι θα βρισκόταν μπροστά σε πιέσεις: όχι για να γράψει το βιβλίο του, αλλά για να μην το γράψει και στη θέση του να γράψει ένα άλλο, στον αντίποδα αυτού που πίστευε και σκόπευε...Στην αρχή η αγωνία του ήταν μήπως και δεν προλάβει να το γράψει από πρόβλημα που ενέσκηψε στην υγεία του, που δεν του άφηνε περιθώρια να ζήσει πέρα από κάποιους μήνες, συγχύζοντας αυτή το μυαλό του. Τόσο που να νομίζει ή να φαντάζεται πως βλέπει (όχι μόνο στον ύπνο του) τον Διάβολο! Αν ωστόσο μπορούσε να γράψει αυτό το "άλλο" βιβλίο (υπηρετώντας έναν επίγειο "Θεό"), θα γινόταν καλά και διάσημος σ' όλο τον κόσμο. Τι ήταν όμως αυτό το "άλλο" βιβλίο; Ποιον θα ωφελούσε, ποιους θα ζημίωνε; Θα πουλήσει ο Ιεροφάντης την ψυχή του ή θα αρνηθεί να το γράψει και θα πεθάνει;Τώρα, αν αυτό το μυθιστόρημα σας θυμίσει κάπως τον Φάουστ του Γκαίτε, δεν πειράζ...
Το Μαύρο Χιόνι
Φαίδων Χατζηδημητρίου
"Έργο και αποστολή των Αρχών είναι η επιβολή και διαχείριση κρίσεων."Ο επικεφαλής Ανώτατος Νομάρχης, οι Μεγάλοι Μετεωρολόγοι, ο Συντονιστής Δίαυλος, ο Κανονιστής Ιατρός, ο Εθνικός Ξενόφοβος, ο Μεγάλος Γεωργός και άλλοι πολλοί άρχοντες της πολιτείας και της έξω χώρας προβλέπουν πράγματα έως και απίθανα ή αδύνατα, τα οποία όμως συμβαίνουν ή ο πληθυσμός πιστεύει ότι θα συμβούν ή ότι έχουν συμβεί.Η ζωή κυλά ομαλά, ακόμα και οι δευτερεύουσες εκφάνσεις της κανονίζονται από τις Αρχές. Μέχρι που μια εντοπισμένη πάνω από ένα σχολείο χιονόπτωση, που εξελίσσεται σε θερινό παγετώνα, ανατρέπει την πορεία της χώρας, ίσως και τη μοίρα της.Η κόρη του Ανέστη, μαθήτρια στο παγωμένο σχολείο, φαίνεται να σχετίζεται με την υπόθεση, αν και κανείς δεν γνωρίζει πώς ακριβ?ς. Η εξουσία των Αρχών κλονίζεται, ενώ στα σύνορα πυροδοτούνται από τους βάρβαρους γείτονες θερμά επεισόδια.Με αραμπάδες και βαρέα μηχανήματα, με ελικόπτερα και αεροκομμάντος, ακόμα και μέ ένα παγοθραυστικό, οι Αρχές προσπαθούν να επιβληθούν στο εσωτερικό, ενώ στη συνοριακή γραμμή πολεμικά πλοία, αεροπλάνα και μηχανοκίνητες φ...
Το περιεχόμενο του σοσιαλισμού
Καρντάν Π. (Καστοριάδης)
Τα κεφάλαια με τίτλο Το περιεχόμενο του σοσιαλισμού Ι και ΙΙ κυκλοφόρησαν σε βιβλίο την περίοδο της δικτατορίας από τις εκδόδεις «Πράξη» σε μετάφραση Μαρίνας Αλεξίου, ψευδώνυμο ομάδας μεταφραστών.
Το Πρόταγμα Του Κομμουναλισμού
Murray Bookchin
Η μετάφραση στα ελληνικά του δοκιμίου μου "Το πρόταγμα του κομμουναλισμού" αποτελεί ευπρόσδεκτο γεγονός, καθώς πρόκειται για ένα πολιτικό έργο το οποίο θεωρώ άκρως σημαντικό. Σε μια περίοδο αχαλίνωτου αντιδιανοουμενισμού, ιδεολογικής οπισθοδρόμησης, μεταμοντέρνου εκλεκτικισμού και έλλειψης συνεκτικότητας, είναι σημαντικό να εκτεθεί μία τάση που στρέφεται προς μια διαφορετική κατεύθυνση [...] Είμαι πια ογδόντα τεσσάρων ετών. Γνωρίζω πως μια κομμουναλιστική κοινωνία δεν θα γίνει πραγματικότητα στον λίγο χρόνο που μου απομένει - η επίτευξή της πρέπει να αφεθεί σε μία νεότερη γενιά. Αλλά ακόμα και σε αυτή την τόσο προχωρημένη ηλικία, κάνω ό,τι περνάει από το χέρι μου για να προωθήσω και να διευρύνω τον ελευθεριακό σοσιαλισμό. Οι νέοι οφείλουν να μη λησμονήσουν ότι, ως τμήμα ενός κομμουναλιστικού κινήματος, πρέπει να δημιουργηθεί μια διαπαιδαγωγική πρωτοπορία, με σκοπό, τουλάχιστον, να κρατηθούν υπό έλεγχο οι τρομακτικές παθογένειες της εποχής μας και, αν είναι εφικτό, να καταργηθούν. (από τον πρόλογο του συγγραφέα για την ελληνική έκδοση)Η σύνθεση αναρχισμού και οικολογίας...
Το Στοίχημα Της Απο-Ανάπτυξης
Σερζ Λατούς
Ο όρος "απο-ανάπτυξη" ηχεί σαν πρόκληση, έστω κι αν όλοι γνωρίζουμε ότι μια απεριόριστη ανάπτυξη είναι ασυμβίβαστη με τον πεπερασμένο πλανήτη στον οποίο ζούμε.Το αντικείμενο του έργου αυτού είναι να δείξει ότι αν μια ριζική αλλαγή είναι επιτακτική αναγκαιότητα, η εθελούσια επιλογή μιας κοινωνίας απο-ανάπτυξης είναι ένα στοίχημα που αξίζει τον κόπο να βάλουμε ώστε να αποφύγουμε την οπισθοδρόμηση ή την καταστροφή των κοινωνιών μας.
Φονιάδες Μπάτσων
Φρεντερίκ Α. Φαζαρντί
Να καθαρίζουν μπάτσους, έτσι, στα καλά καθούμενα, είναι ήδη κάτι το ασυνήθιστο. Μα να τους λιανίζουν κιόλας, να τους κόβουν φέτες, κομματάκια και στο τέλος να τους τρώνε, αυτό πια μοιάζει στ αλήθεια με αστείο. Μόνο που οι τρεις τύποι είναι μάλλον από αυτούς που κάνουν αστεία στα σοβαρά. «Ένας από τους λαμπρότερους εκπροσώπους μιας γενιάς συγγραφέων, ο Φαζαρντί έβαλε τη σφραγίδα του στο γαλλικό αστυνομικό μυθιστόρημα γράφοντας βιβλία ανατρεπτικά, μαύρα, βίαια, στρατευμένα... Γι αυτόν, το νουάρ μυθιστόρημα είναι το καλύτερο μέσο διερεύνησης της σύγχρονης κοινωνίας... Το "Φονιάδες Μπάτσων" επιβάλλεται αμέσως ως αριστούργημα, με έναν καινούργιο τόνο και μια γραφή κοφτή, αποτελεσματική, χωρίς παραχωρήσεις» (Εφημερίδα Liberation) «Το "Φονιάδες Μπάτσων" ήταν ένα βιβλίο γραμμένο με τόση βία και οργή, που μας άφησε όλους άναυδους» (Ζαν Βωτρέν, συγγραφέας) «Ένας μεγάλος συγγραφέας που, μαζί με τον Ζαν-Πατρίκ Μανσέτ, άλλαξε εκ βάθρων το αστυνομικό μυθιστόρημα τη δεκαετία του 1970» (Περιοδικό Le Nouvel Observateur) «[Για τον Φαζαρντί] το νουάρ μυθιστόρημα είναι ένα μέσο συνέχισης...
Φραγκοσυκιές Και Σκορπιοί
Abel Paz
Tα βιβλία των ελευθεριακών ιστορικών, όπου η ιστορική έρευνα είναι αδιαχώριστη από την αφοσίωση στον αγώνα, προσφέρουν σήμερα στον αναρχισμό δύναμη και συνοχή με τρόπο εξίσου ζωτικό με εκείνον του έργου φιλοσόφων και θεωρητικών, γιατί τα βιβλία αυτά αναδεικνύουν την ιστορική και την ανθρώπινη διάσταση του αναρχισμού. Η συνεισφορά των αυτοβιογραφιών και των απομνημονευμάτων συγκροτεί μια ελευθεριακή βιβλιοθήκη ακαταμάχητη, ένα εργαλείο για να διευρυνθούν οι προοπτικές του κοινωνικού κινήματος, να ξυπνήσει η φαντασία του. Μέσα από τέτοιες προσπάθειες, το παρελθόν έρχεται στη ζωή, στη δική μας ζωή.Η απάντηση στο ερώτημα "γιατί επιλέγουμε σήμερα να εκδώσουμε αυτό το βιβλίο" είναι απλή: σε αυτό καταγράφονται οι εμπειρίες και τα βιώματα ενός εξεγερμένου που έγινε εξεγερμένος και έμεινε για πάντα εξεγερμένος επειδή έζησε ως παιδί στην ελευθεριακή Ισπανία. Ο συγγραφέας περιγράφει έναν άλλο κόσμο: την αυτοδιαχείριση της ουτοπίας, έναν κόσμο στον αντίποδα της διαχείρισης της δυστοπίας που σήμερα μας υπόσχεται η παγκοσμιοποιημένη δικτατορία του χρήματος και της απόγνωσης.
Χάρτινα Ποδήλατα
Unknown
Το ποδήλατο είναι ένα όχημα διαφορετικό από τα υπόλοιπα γιατί απαιτεί από τον αναβάτη του να έχει παιδική καρδιά, κι ας μην είναι ο ίδιος τόσο παιδί. Σίγουρα ξέρετε πως είναι αυτά!... Η παιδική καρδιά ονειρεύεται, δημιουργεί κόσμους και ζει μέσα τους. Κόσμους με δέντρα που βλέπουν τη φύση να αλλάζει, ρομπότ που αγαπούν την ελευθερία, παιδικές σκέψεις για το ποδήλατο και τα κορίτσια, ένα ταξίδι που δεν ξεχνιέται, μια ληστεία, ένα κομπολόι που χάθηκε... Κι ακόμα, οι ξεκαρδιστικές επιπτώσεις των φρένων που λάσκαραν, ένας ελεύθερος σκοπευτής, ο διάκος που ακολούθησε το τσίρκο για μια αγάπη, μια αληθινή ιστορία του παππού από τον πόλεμο...Στις σελίδες του βιβλίου που κρατάτε θα βρείτε μερικά από τα διηγήματα και τα ποιήματα τα οποία δημοσιεύτηκαν στην ιστοσελίδα των ΠΟΔΗΛΑΤισσΩΝ. Κείμενα γραμμένα από ανθρώπους που αγαπούν το ποδήλατο! Ανθρώπους με παιδική καρδιά, που δεν είναι πια και τόσο παιδιά...
Χρέος
David Graeber
Ένα ακόμη βιβλίο για το χρέος και τις επιπτώσεις του όπως τόσα ακόμα που έχουν γραφτεί από οικονομολόγους και λοιπούς ειδικούς χειρισμού και επεξήγησης των δήθεν πολυπλοκοτήτων που ταλανίζουν τη ζωή μας;Η απάντηση είναι όχι, τουλάχιστον όσον αφορά το δεύτερο σκέλος της ερώτησης, που χρειάζεται όμως ένα προκλητικό ταξίδι στην ιστορία της ανθρωπότητας, για να γίνει αντιληπτό το είδος, το βάθος και η ποιότητα μιας έννοιας που από απλή ηθική στάση στη συμβίωση των ανθρώπων, μετατράπηκε από την ιεραρχία, το κράτος, το χρήμα και τη βία (με αυτή τη σειρά), σε βάρος. Ένα βάρος που υποδούλωσε, εξόντωσε και άφησε μεγάλες πληγές στο σώμα και στη μνήμη της ανθρωπότητας, αλλά και άνοιξε ρήγματα από τα οποία τα τελευταία 5.000 χρόνια που έχουμε καταγραφές, συνεχίζουν να φαίνονται τα σημάδια του.Σημάδια που δεν εξαντλούνται στη λογιστική και λογοτεχνική παρακαταθήκη των πολιτισμών του παρελθόντος, αλλά ανιχνεύονται στην ίδια μας τη γλώσσα, στα μεγάλα θρησκευτικά, πολιτικά, φιλοσοφικά κείμενα ανά την υφήλιο, αποτελώντας μάλιστα πολύ συχνά και την πηγή της έμπνευσής τους.Σημάδια που αν...
Χτίζοντας Το Σοσιαλισμό Του 21ου Αιώνα: Η Λογική Του Κράτους
Μάικλ Λίμποβιτς
Ο Μάικλ Λίμποβιτς είναι ομότιμος καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας στο Πανεπιστήμιο Σάιμον Φρέιζερ (Simon Fraser University, Burnaby. B.C.) του Καναδά (Βανκούβερ). Είναι ιδιαίτερα γνωστός διεθνώς τόσο για το δημοσιευμένο έργο του γύρω από τη θεωρία του Μαρξ και τα ζητήματα που αφορούν τη μετάβαση στο σοσια-λισμό όσο και για την πολιτική του δράση. Το βιβλίο του Beyond Capital: Marx's Political Economy of the Working Class (Λονδίνο: Palgrave Macmillan, 2003). Πέρα από το Κεφάλαιο: Η μαρξική πολιτική οικονομία της εργατικής τάξης), το οποίο μεταφράστηκε στα ισπανικά (κυκλοφόρησε στην Ισπανία, τη Βενεζουέλα και την Κούβα), τουρκικά, περσικά, κορεάτικα και κινέζικα, κατέκτησε για το έτος 2004 το διεθνές Βραβείο στη μνήμη των Ισαάκ και Ταμάρα Ντόιτσερ (Isaac and Tamara Deutscher Memorial Prize) ως το καλύτερο και πλέον καινοτόμο σύγγραμμα στη θεωρητική παράδοση του μαρξισμού. [...] Ο Μάικλ υπήρξε σύμβουλος του υπουργείου Κοινωνικής Οικονομίας της Βενεζουέλας και σήμερα διευθύνει το Πρόγραμμα για την πρακτική κοινωνικού μετασχηματισμού και την ανθρώπινη ανάπτυξη στο Διεθνές Κέ...
Χωρίς Αποτύπωμα
Λευτέρης Μαυρόπουλος
Προς το χάραμα, με πήρε ο ύπνος. Με ξύπνησε ο θρήνος μιας γυναίκας από το Πακιστάν. Η μικρή της κόρη είχε κρεμαστεί από ένα δέντρο κάποια στιγμή μέσα στη νύχτα. Το κορίτσι, μία βδομάδα πριν, το είχαν κακοποιήσει οι βιαστές, κι από τότε ούτε μιλούσε ούτε έτρωγε. Όταν είδα να κατεβάζουν το κορμάκι του απ' το δέντρο λες κι ήταν ο Ιούδας, μόνο που το κακόμοιρο δεν είχε προδώσει κανέναν, έχασα αρκετή από την πίστη μου στον Θεό. Εκείνη τη μέρα είχαμε μια κάποια αναστάτωση στον καταυλισμό. Ήρθαν οι αστυνόμοι για ανακρίσεις. Με ρώτησαν κι εμένα. Έδωσα κατάθεση μπροστά στο αφεντικό, στον επιστάτη και σε δύο μπράβους. Δεν είπα κουβέντα για τους βιαστές. Αργότερα στο χωράφι, καθώς έσκυβα πάνω από τις φράουλες, έμεινα μόνος μου με τις σκέψεις μου, γέμισα τύψεις, ένιωσα αηδία για μένα τον ίδιο. Κατάλαβα πως έχασα όλη μου την πίστη στον εαυτό μου. Ακόμα και τα σκουλήκια, στα μάτια μου είχαν μεγαλύτερη αξία από μένα.Η Αθήνα, η οποία δεν κατονομάζεται ρητά, προσφέρει τον καμβά πάνω στον οποίο εξυφαίνεται η σύγχρονη κοινωνική και πολιτική μας πραγματικότητα. Η διαφθορά του πολιτικού μ...