Φιλοξενούμενα βιβλία στο Παγκάκι
home

Φιλοξενούμενα βιβλία στο Παγκάκι

Έκκληση Για Σοσιαλισμό
Γκουστάβ Λαντάουερ
[...] Ο σοσιαλισμός δεν είναι, όπως κάποιοι φαντάστηκαν, μια επιστήμη, ακόμη και αν, όπως συμβαίνει κάθε φορά που αποκλίνουμε από την προκατάληψη και τη ψευδή ζωή, του είναι απαραίτητη κάθε είδους γνώση προκειμένου να βαδίσουμε στο σωστό δρόμο. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία όμως ότι ο σοσιαλισμός είναι μια τέχνη. Μια καινούρια τέχνη που θέλει να δημιουργήσει μέσα στο ζωντανό... Τον σοσιαλισμό, μονάχα ως πραγματικότητα μπορούμε να τον μάθουμε· είναι όπως και η κάθε ζωή ένα εγχείρημα. Όλα αυτά λοιπόν που εμείς με ποιητικό τρόπο σήμερα προσπαθούμε να διαμορφώσουμε με λόγια και περιγραφές: η ποικιλία στην εργασία, ο ρόλος της πνευματικής εργασίας, η μορφή του πιο κατάλληλου και αβλαβούς μέσου ανταλλαγής, η εισαγωγή του συμβολαίου στη θέση της διοικητικής δικαιοσύνης, η ανανέωση της εκπαίδευσης, όλα αυτά γίνονται πραγματικότητα την ίδια στιγμή που πραγματοποιούνται, και δεν μπορούν να ρυθμιστούν εκ των προτέρων σύμφωνα με ένα καλούπι. 
Αλλάζοντας Παράδειγμα
Eduardo Colombo
Ο αναρχισμός δεν προτείνει την κοινωνία της διαφάνειας, την εξαφάνιση κάθε συγκρουσιακότητας, το τέλος κάθε διαίρεσης, την παγκόσμια αρμονία. Αυτό θα ήταν το τέλος της ιστορίας, μια εσχατολογία. Ούτε προτείνει την κατάργηση κάθε νόρμας ή κανόνα, κάθε υποχρέωσης, κάθε δεσμού. Η ελεύθερη συμφωνία απαιτεί απόλυτο σεβασμό αυτών που συμφωνούνται. Ο αναρχισμός δεν είναι ανομία.Ο αναρχισμός όμως διαπιστώνει ότι κάθε κοινωνία που βασίζεται στη διαίρεση κυρίαρχου-κυριαρχούμενου μεταμορφώνει τη δικαιοσύνη, όπως έλεγε ο Θρασύμαχος, στο συμφέρον του ισχυρότερου, και ότι σε μια κρατική κοινωνία ο νόμος "δεν είναι παρά η διακυρηγμένη βούληση των κατακτητών σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο θέλουν να κυβερνώνται οι υπήκοοί τους", όπως έγραφε ο Γουινστάνλεϊ το 1650. Για να φτάσουμε σ' ένα ορθό καθεστώς, όπου θ' αναγνωρίζεται η ελευθερία και η ισότητα καθενός και καθεμίας, είναι αναγκαία η κατάργηση της κυριαρχίας, δηλαδή η οικοδόμηση ενός κοινωνικοπολιτικού συστήματος στο οποίο η συμβολικο-θεσμίζουσα ικανότητα θ' ανήκει στη συλλογικότητα, κι όχι σε ένα τμήμα της χωριστό απ' τα υπόλ...
Ανθρωπομανία
Heleno Saña
Αυτή είναι η ουσία και ο στόχος του μεγάλου έργου του ταπεινού αυτού υπαρξιστή ελευθεριακού στοχαστή, γόνου ισπανών αναρχικών επαναστατών, που βίωσε τις πιο συγκλονιστικές στιγμές της σύγχρονης Ισπανίας. Από την επαναστατική θεσμιστική δημιουργικότητα και το μεγάλο αυτομορφωτικό καζάνι του 1936, τον πόλεμο και τις διώξεις του Φρανκικού καθεστώτος, την αυτοεξορία στην καπιταλιστική υπερδύναμη Γερμανία, το Τέταρτο Ράιχ όπως την αποκαλεί. Με συμμάχους στη σκέψη τον Αλμπέρ Καμύ και την Σιμόν Βέιλ, στο ανά χείρας βιβλίο προσπαθεί με την πένα του να καταδείξει τα κακώς κείμενα της σύγχρονης πραγματικότητας και να θέσει τον άνθρωπο μπροστά στις ευθύνες του για τον τόσο απαραίτητο εσωτερικό αναστοχασμό (που δεν κάνει) σ' αυτήν την κομβική ιστορική συγκυρία. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)Δεν έγινα συγγραφέας για να γυαλίζω τις μπότες των ισχυρών..."Είναι αυτός ακριβώς ο βαθύς δεσμός με τον απλό λαό που με παρακίνησε να αντιταχθώ με την πένα και το λόγο στα ψευδοεπαναστατικά μοντέλα που αναδύθηκαν, αρχής γενομένης από την επανάσταση των μπολσεβίκων, και να θέσω...
Για Τη Λαϊκή Δικαιοσύνη
Michel Foucault
Η ριζοσπαστική και νιτσεϊκή πολιτική σκέψη του Φουκώ γίνεται εμφανής στη συζήτηση αυτή για τη λαϊκή δικαιοσύνη με τους Μπενί Λεβί και Αντρέ Γκλούκσμαν, που πραγματοποιήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου του 1972. Το ζήτημα είναι κατά πόσο τα δικαστήρια αποτελούν κατάλληλες μορφές λαϊκής δικαιοσύνης. Ο Φουκώ θεωρεί ότι τα δικαστήρια είναι μορφές χειραγώγησης της λαϊκής δικαιοσύνης, η οποία, αντίθετα, πρέπει να ασκείται από τις μάζες τις ίδιες και να μη βασίζεται "σε μια οικουμενική και αφηρημένη ιδέα για τη δικαιοσύνη" αλλά στην ίδια την εμπειρία των μαζών.Στην παρούσα έκδοση περιλαμβάνεται επίμετρο του Παναγιώτη Δελλή με θέμα "Κριτική και οντολογία του εαυτού στη σκέψη του Michel Foucault".
"Δικτατορία του προλεταριάτου" και "Εργατικά συμβούλια": Ασύμβατες έννοιες
Πέτρος Πέτκας
Η Οκτωβριανή Επανάσταση δεν είχε ως σημείο εκκίνησης την Κομμούνα του 1871, όπως λανθασμένα έχουν υποστηρίξει μερικοί. Ο Λένιν και οι Μπολσεβίκοι δεν εξέλαβαν ως πρότυπο της Οκτωβριανής Επανάστασης την Κομμούνα του 1871. Τουναντίον, τοποθετήθηκαν ενάντια στο πολιτικό και κοινωνικό παράδειγμα της Κομμούνας και επηρεάστηκαν βαθιά απ' τη Μεγάλη Γαλλική Επανάσταση του 1789, πρωτίστως απ' την δεσπόζουσα Ιακωβίνικη εκδοχή της.Το "επαναστατικό κόμμα" και ο ακρογωνιαίος λίθος του, η αρχή του "δημοκρατικού συγκεντρωτισμού", η "δικτατορία του προλεταριάτου", συγκροτούν έννοιες ασύμβατες με τα "εργατικά συμβούλια", τις "αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες" τους και την αρχή της "δεσμευτικής εντολής" που είναι οργανικά σύμφυτη με τη λειτουργία τους. Η "δικτατορία του προλεταριάτου" και τα "εργατικά συμβούλια" αποτελούν έννοιες ασύμβατες!
Εισαγωγή Στον Μετα-Αναρχισμό
Todd May
Ο μετα-αναρχισμός ή μεταδομιστικός αναρχισμός αποτελεί ένα -όχι απαραίτητα ενιαίο-σχετικά νέο ρεύμα της ριζοσπαστικής θεωρίας το οποίο προ(σ)καλεί (σ)την εκ νέου ανάγνωση των κλασσικών της αναρχικής θεωρίας μέσα από την κριτική ματιά των θεωρητικών της μεταδομιστικής κριτικής σκέψης με στόχο την, κατά τους θιασώτες του, ανανέωση της ριζοσπαστικότητας του αναρχισμού στη σύγχρονη πραγματικότητα.Ξεκίνησε να εκτίθεται στη δημόσια σφαίρα το 1989, με τη σποραδική δημοσίευση κειμένων σε ακαδημαϊκά κυρίως έντυπα για να προσλάβει μια πολύ μεγαλύτερη αποδοχή την τελευταία δεκαετία μέσα από το διαδίκτυο, συνεπικουρούμενος και από την ανάδυση των σύγχρονων κοινωνικών κινημάτων.Στην εισαγωγική αυτή συλλογή κειμένων έχουμε επιλέξει τις δύο πρώτες γραπτές καταθέσεις του μετα-αναρχικού ρεύματος καθώς και μια ενδιαφέρουσα, πιο σύγχρονη προσέγγιση πάνω στο ζήτημα της εξουσίας, κάτι που βλέπουμε να αγγίζει όλο και περισσότερο τις συζητήσεις εντός των κινημάτων και των θεωρητικών που απευθύνονται σε αυτά.
ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ;
ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ
"Η θεσμική δύναμη της επανάστασης δεν μπορεί να εκφραστεί παρά μόνο μέσω αυτού που θεσμίζει και το θεσμισμένο περιορίζει αναγκαστικά τις άπειρες δυνατότητες της ανθρώπινης δράσης στα όρια του εγκαθιδρυμένου. Επίσης, η επανάσταση δεν θα γίνει από τις υποκειμενικότητες των φωτισμένων συνειδήσεων, αλλά χρειάζεται η συλλογική δράση, η έγερση των μαζών, η εξέγερση. Και η εξέγερση θα βρίσκει πάντοτε μπροστά της την ισχύ της θεσμισμένης τάξης, που διαμορφώνει την ιεραρχική κοινωνία, την ισχύ του κράτους. Συνεπώς η επανάσταση δεν είναι μονάχα μια ιδέα, είναι και ένα γεγονός, ένα συμβάν ενταγμένο στην ιστορία. Το συμβάν αντιστοιχεί στις συνθήκες της κοινωνίας που το παράγει. Τα ιστορικά γεγονότα δεν αναπαράγονται ποτέ με τον ίδιο τρόπο, ούτε καν από τις ίδιες συνθήκες. Και το επαναστατικό φαινόμενο είναι πάντοτε πολλαπλό, διαφορετικές εστίες εξέγερσης συγκλίνουν για να μετασχηματιστεί ένα καθεστώς σε μια εικόνα του παρελθόντος: στο παλιό καθεστώς".(Εντουάρντο Κολόμπο)"Για μένα ο αναρχισμός είναι παιδί της νεωτερικότητας οπότε, με το πλήρωμα του χρόνου, θα εξαφανιστεί μαζί της....
Η ανατροπή της πολιτικής. Ευρωπαϊκά αυτόνομα κοινωνικά κινήματα και η αποαποικιοποίηση της καθημερινής ζωής
George Katsiaficas
Ο Κατσιαφίκας, παρουσιάζει το ξεπέρασµα των παραδοσιακών κινηµατικών τρόπων της παλαιάς, πλέον, αριστεράς και την ανάδυση των νέων λογικών για την οργάνωση και τους στόχους του επαναστατικού κινήµατος, στο πλαίσιο των χώρων και των κινήσεων που θα ονοµαστούν νέα κοινωνικά κινήµατα και ειδικότερα των αυτόνοµων κινηµάτων της Δυτικής Ευρώπης. Ο συγγραφέας δεν κάνει δουλειά γραφείου και το εξαιρετικά ενδιαφέρον κείµενό του αποτελεί και µια θερµή συνηγορία ενός συνοδοιπόρου των αυτόνοµων κινηµάτων.
Η Βούληση Του Λαού
Eduardo Colombo
"Η νεοφιλελεύθερη στιβάδα, αυτοπαρουσιάζεται ως το αναμφίλεκτο πλαίσιο της δυτικής δημοκρατίας μετά το τέλος των ολοκληρωτισμών. Όταν ανακινεί κανείς το κοινωνικό ζήτημα, όταν σκέφτεται ότι η επανάσταση δεν είναι απλώς ένα ιστορικό γεγονός, αλλά μια αναγκαία στιγμή στο δρόμο για έναν εις βάθος μετασχηματισμό της ιεραρχικής κοινωνίας, γίνεται αμέσως θιασώτης των Γκούλαγκ που δελεάζεται απ' τον ολοκληρωτισμό, οπαδός του αστυνομικού κράτους του 20ού αιώνα, έως καθυστερημένος ιακωβινο-μαρξιστής που δεν καταλαβαίνει τι είναι". (Eduardo Colombo)Αυτό είναι το σύγχρονο κοινωνικο-ιστορικό πλαίσιο στο οποίο ο συγγραφέας με την παρούσα σπονδυλωτή συλλογή κειμένων επιχειρεί μια εις βάθος αναζήτηση των θεμελιακών του χαρακτηριστικών. Δεν εστιάζει σε μια απλή καταγραφή γεγονότων και σπουδαίων επαναστατικών συμβάντων αλλά στη διαύγαση της σημασίας εκείνων των καθοριστικών στιγμών όπου ανιχνεύεται η καπήλευση, από πλευράς των κυρίαρχων, των πράξεων και των εννοιών που έφερε στο ιστορικό προσκήνιο η "εισβολή" των μαζών. Η βούληση του λαού καθόρισε το σύγχρονο, μόνιμα ανασφαλές, κοινων...
Η Δυνατότητα Μιας Αυτόνομης Κοινωνίας
Κορνήλιος Καστοριάδης
"Στη σημερινή εποχή κηρύσσεται πανηγυρικά ο θρίαμβος του καπιταλισμού, όμως πιστεύω ότι όταν κατακάτσει ο κουρνιαχτός από τα συμβάντα, τότε θα παρατηρήσουμε ότι τα βαθύτερα ζητήματα εξακολουθούν να είναι άλυτα, ότι η φιλελεύθερη καπιταλιστική κοινωνία βυθίζεται, και μαζί μ αυτήν ολόκληρη η ανθρωπότητα, που διατρέχει τον κίνδυνο να υποστεί μια μη αναστρέψιμη καταστροφή. Δεν μπορεί να υπάρξει άλλη διέξοδος από το να αφυπνιστούν οι άντρες και οι γυναίκες της Γης και να αποφασίσουν να πάρουν την τύχη τους στα χέρια τους. Να οικειοποιηθούν δηλαδή ένα πρόταγμα κοινωνικής και ατομικής αυτονομίας. Δεν υπάρχει καμμία εγγύηση ότι αυτό θα συμβεί, αλλά δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτε άλλο παρά να εργαστούμε για να αφυπνιστούν".Ο Κορνήλιος Καστοριάδης ταξίδεψε στην Λατινική Αμερική και συγκεκριμένα στο Μεξικό και στην Αργεντινή για να παρουσιάσει το έργο του που είναι ιδιαίτερα γνωστό τόσο στα οριζόντια κινήματα όσο και στους ψυχαναλυτικούς κύκλους, δίνοντας διαλέξεις και συνεντεύξεις.Η διάλεξη και οι δύο συνεντεύξεις που περιέχονται στο ανά χείρας βιβλίο και μέχρι τώρα κυκλοφορούσα...
Η Εμπειρία Της Πλατείας Συντάγματος
Μαρία Παπαπαύλου
Αντικείμενο του βιβλίου είναι η ανθρωπολογική μελέτη των κινητοποιήσεων στην πλατεία Συντάγματος το 2011, οι οποίες έγιναν γνωστές στον Τύπο ως το κίνημα των «Αγανακτισμένων». Σκοπός είναι η ανάδειξη της εμπειρίας των ανθρώπων που συμμετείχαν στην καθημερινότητα της ζωής στην Πλατεία και η σύνδεσή της με τα συναισθήματα και τη μουσική. Το βιβλίο βασίζεται στο εθνογραφικό υλικό που συλλέχθηκε από συνεντεύξεις και επιτόπια συμμετοχική παρατήρηση κατά τη διάρκεια των κινητοποιήσεων από τον Μάιο έως τον Αύγουστο του 2011. Η μουσική και τα συναισθήματα αποτελούν τους αναλυτικούς φακούς του βιβλίου. Ενισχύοντας σύγχρονες θεωρητικές τάσεις που υποστηρίζουν ότι τα συναισθήματα αποτελούν βασικό αντικείμενο έρευνας των κοινωνικών κινημάτων, το βιβλίο εστιάζει στην ποικιλία των συναισθημάτων που εκφράστηκαν στο Σύ­νταγμα και που δεν περιορίστηκαν στην «αγανάκτηση». Σε αντίθεση με τη σχετική βιβλιογραφία για τα κοινωνικά κινήματα που αποδίδει κυρίαρχο ρόλο στο τραγούδι, στο Σύνταγμα κυριάρχησε ο συλλογικός μουσικός και ρυθμικός αυτοσχεδιασμός. Η πλατεία Συντάγματος αποτελεί ξεκάθαρ...
Η Εξέγερση Της Κρονστάνδης
Άρης Αλεξάνδρου
Ο «στρατάρχης» Τρότσκι απειλεί την επαναστατημένη και λεύτερη Κρονστάνδη, που εξεγέρθηκε ενάντια στην απολυταρχική εξουσία των μπολσεβίκων και των κομμισαρίων τους.Απειλεί να μακελέψει τον άμαχο πληθυσμό της Κρονστάνδης, κανονιοβολώντας τον, επειδή οι εργάτες τινάξανε από πάνω τους το ζυγό της δικτατορίας του Κόμματος.Όταν ξεσηκώθηκε ο λαός το 1905, ο στρατηγός Τρέποβ ανέλαβε να «επιβάλει την τάξη» με τα όπλα.«Μην κάνετε οικονομία στις σφαίρες!» διέταξε τότε ο Τρέποβ στα στρατεύματά του.Την ίδια διαταγή δίνει τώρα κι ο Τρότσκι στα δικά του στρατεύματα. Έχει μπόλικες σφαίρες ο Τρότσκι όταν είναι να χτυπήσει τους ναύτες, τους εργάτες και τους κόκκινους φαντάρους.Γιατί αυτός, ο δικτάτορας της σοβιετικής Ρωσίας, δε δίνει πεντάρα αν θα σκοτωθούνε οι εργαζόμενες μάζες. Το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι να κρατηθεί το κόμμα στην εξουσία.Έχει το θράσος να μιλάει στο όνομα της μαρτυρικής σοβιετικής Ρωσίας και να υπόσχεται πως θα μας δώσει χάρη!Αυτός, ο ματοβαμένος Τρότσκι, ο αρχηγός της μπολσεβίκικης οχράνας και των «κοζάκων» της, που χύνουν αλύπητα ποταμούς αίματος για να σταθεί ...
Η εργατική αντιπολίτευση
Αλεξάντρα Κολοντάι
Το κείμενο της Αλεξάντρας Κολοντάι προσφέρει πληροφορίες ανεκτίμητης σημασίας. Κατ' αρχάς μέσα από τις άμεσες ενδείξεις που παρέχει σχετικά με τις στάσεις και τις αντιδράσεις των Ρώσων εργατών απέναντι στην πολιτική του μπολσεβίκικου κόμματος. Ύστερα, και κυρίως, δείχνοντας ότι ένα πλατύ κομμάτι της εργατικής τάξης του κόμματος είχε τη συνείδηση της υπό εξέλιξη διαδικασίας γραφειοκρατικοποίησης εναντίον της οποίας ορθωνόταν. ... Οι εργάτες ήθελαν κάτι, και το έδειξαν, τόσο μέσα στο κόμμα με την Εργατική Αντιπολίτευση, όσο και έξω από το κόμμα με τις απεργίες του Πέτρογκραντ και την εξέγερση της Κροστάνδης. Χρειάστηκε να συνθλιβούν και οι μεν και οι δε από τον Λένιν και τον Τρότσκυ ώστε να μπορέσει να θριαμβεύσει στη συνέχεια ο Στάλιν.Κ.Καστοριάδης *** Ήταν ο παλιός τορναδόρος Σλιάπνικωφ που το 1920 πρωτοδιατύπωσε συγκροτημένα τις θέσης της Εργατικής Αντιπολίτευσης. Στην κομματική σύσκεψη που έγινε στη Μόσχα το Δεκέμβρη του 1920 για να συζητηθεί ειδικά το «συνδικαλιστικό κίνημα» εν όψει του 10ου συνεδρίο...
Η Κοινωνία Της Αυτοδιεύθυνσης Και Οι Εχθροί Της
Eλένιο Σάνια
Το μοντέλο της αυτοδιεύθυνσης δεν είναι πραγματοποιήσιμο μέσα στα στενά και ταξικά πλαίσια του κοινοβουλευτισμού. Το αστικο κομματικό σύστημα σηματοδοτεί μια μεγάλη πρόοδο εν συγκρίσει με το φεουδαρχικό δεσποτισμό, το φασισμό και τον ολοκληρωτισμό εν γένει, δεν είναι όμως το σύστημα που μπορεί να εγγυηθεί την έλευση και τη δημιουργία της αυτοδιεύθυυνσης.Να είσαι ελεύθερος δε σημαίνει να καταθέτεις κάθε τέσσερα χρόνια ένα ψηφοδέλτιο στις κάλπες ούτε να ακούς παθητικά κατά τη διάρκεια αυτής της μακράς περιόδου τους λόγους των πολιτικών που βρίσκονται εκ περιτροπής μέσα ή έξω από τη Βουλή. Να είσαι ελεύθερος σημαίνει να έχεις τη δυνατότητα να παρεμβαίνεις με τρόπο μόνιμο και κανονιστικό στις αποφάσεις της κοινότητας στην οποία ζεις. Αυτό σημαίνει να ζεις ελεύθερος, αυτό σημαίνει αυτοδιεύθυνση.
Η Οργανωτική Πλατφόρμα Των Ελευθεριακών Κομμουνιστών
Νέστορ Μάχνο
Περιεχόμενα:Μέρος Α΄:-Εισαγωγή-Η Οργανωτική Πλατφόρμα των Ελευθεριακών ΚομμουνιστώνΜέρος Β΄:-Κριτική του Μαλατέστα στην Πλατφόρμα-Γράμμα του Μάχνο στον Μαλατέστα-Άρθρο του Αρσίνοφ στην Ντιέλο Τρούντα-Απάντηση του Μαλατέστα στον Μάχνο. 
Με αυτό μοιάζει η ομοφωνία;
Commonwheel Collective
H μπροσούρα που ακολουθεί αποτελεί τμήμα ενός συνολικότερου εγχειρήματος της συλλογικότητας Common Wheell, από τη Βόρεια Ακτή του Staten Island, στις ΗΠΑ. Βασίζεται στη μετάφραση του πρώτου βιβλίου, σε σύνολο τριών, που στόχο έχουν να αποτελέσουν, σύμφωνα με τη συλλογικότητα, "ένα εγχειρίδιο σχετικά με τη συλλογική διαδικασία ομάδων που λειτουργούν στη βάση της αρχής της ισοτιμίας". Με αυτή τους την επεξεργασία τα μέλη του Common Wheel επιθυμούν να "εστιάσουν στη συχνά παραγνωρισμένη αρνητική δυναμική που εμφανίζεται όταν οι άνθρωποι προσπαθούν να δουλέψουν συλλογικά". Πρόκειται για ένα πρότζεκτ σε εξέλιξη και καλούν οποιονδήποτε ενδιαφέρεται να συμμετάσχει στην επεξεργασία του.Τίτλος πρωτότυπου: Is this what consensus looks like?Μετάφραση στα ελληνικά: paivani, Μυτιλήνη, Καλοκαίρι 2009
Νυκτεγερσία #3
Συλλογικό
Η αναρχία είναι αγώνας για τη ζωή, όχι για το θάνατο ΑΝΤΙ ΕΙΣΑΓΩΓΗΣ Obscurantist Το κύμα… ΜΕΡΟΣ Α΄ Κορνήλιος Καστοριάδης: Κοινωνία της Αυτοδιαχείρισης Emma Goldman: Η ζωή του Francisco Ferrer και το Μοντέρνο Σχολείο Γιώργος Μπουρλής: «Μοντέρνο Σχολείο»: η περίπτωση Ν. Υόρκης και Στέλτον Στίχοι γνωστοί-άγνωστοιΜΕΡΟΣ Β΄ Κείμενα για την Ανθρώπινη ΦύσηΔημήτρης Κωνσταντίνου: Τι είναι ο άνθρωπος; Thomas Martin: Ο αναρχισμός και το ερώτημα της ανθρώπινης φύσης Erich Fromm: Η φύση της βίας Howard Zinn: Βία και ανθρώπινη φύση Workers Solidarity Movement: Αναρχισμός και ανθρώπινη φύση John H. Clippinger: Ανθρώπινη φύση και κοινωνικά δίκτυα Anarchist FAQ: Ανθρώπινη φύση Hillel Cohen: Είναι οι άνθρωποι από την φύση τους άπληστοι; Erich Fromm: Ανθρώπινη φύση και κοινωνική θεωρία Albert Joseph (Libertad): … στον υποταγμένο
Ο Αναρχισμός από τη θεωρία στην πράξη
Ντανιέλ Γκερέν
Απ όλες τις κοινωνικές θεωρίες, ο αναρχισμός είναι η πιό άγνωστη κι η πιό παραμορφωμένη. Ο Ντανιέλ Γκερέν προσπάθησε, με κείμενα και γεγονότα, να του αποδώσει το πραγματικό του πρόσωπο.Από τις θεωρίες του Προυντόν και του Μπακούνιν, μέχρι τη ρωσική Επανάσταση και τις σύγχρονες εμπειρίες (Ισπανική Επανάσταση του 1936, Γιουγκοσλαβία, Αλγερία), αντιπαραβάλλει θεωρία και πραγματικότητα, δείχνοντας την πάντα ζωντανή επιρροή της αναρχικής ιδεολογίας. [...]
Ο Εμφύλιος Πόλεμος Στη Γαλλία
Καρλ Μαρξ
Η επικαιρότητα ενός έργου σαν τον Εμφύλιο Πόλεμο στη Γαλλία, δεν μπορεί να ταυτιστεί με αυτήν της συγκεκριμένης και περιορισμένης χρονικά και τοπικά περιόδου που αναφέρεται, αλλά με μιαν ολόκληρη ιστορική περίοδο πολέμων και επαναστάσεων που ο κύκλος τους, ακόμα και στον 21ο αιώνα, δεν φαίνεται να έχει κλείσει.Το υλικό από το οποίο βγαίνουν τα επιστημονικά συμπεράσματα του Καρλ Μαρξ δεν είναι ένα "αφηρημένο" επιστημονικό υλικό βασισμένο μόνο στις πηγές ή τα αρχεία. Είναι η ίδια η πάλη των τάξεων, φωτογραφημένη πιστά μέσα από το πολιορκημένο Παρίσι, είναι η ίδια η προλεταριακή δημοκρατία, όπως την εφάρμοσαν οι εξεγερμένοι πολίτες του Παρισιού, είναι η πικρή εμπειρία για το αίμα στο οποίο βυθίζεται η επανάσταση που δεν υπερασπίζεται σωστά τον εαυτό της. Γι' αυτό και το βιβλίο αυτό, δεν είναι μόνο ένα από τα σημαντικότερα ντοκουμένταα για τον "δοξασμένο προάγγελο μιας νέας κοινωνίας", αλλά και μια "βίβλος" για τους απανταχού της γης, εραστές της Άμεσης Δημοκρατίας. [...]
Ο Κόσμος Όπως Είναι!
Κώστας Γαλανόπουλος
Μια κλασική κριτική που γίνεται στην αναρχική αντίληψη είναι εκείνη που εστιάζει σε μια πρωταρχική αγαθή προδιάθεση των ανθρώπων. Ότι οι άνθρωποι είναι από τη φύση τους καλοί και αγαθοί και οι θεσμοί και οι φορείς της εξουσίας είναι αυτοί που τους αλλοτριώνουν και τους αναγκάζουν να παρεκτρέπονται από τις φυσικές τους κλίσεις.Αυτή η κριτική δεν καταγράφεται μόνο από τους υπέρμαχους της διαχωρισμένης εξουσίας, του κράτους και της γενικευμένης αντιπροσώπευσης, από εκείνους δηλαδή που, είτε πατούν σε ένα προοδευτικό έδαφος είτε όχι, υιοθετούν παρόλα αυτά μια χομπσιανή επιχειρηματολογία για να δικαιολογήσουν την υιοθέτηση "αναγκαίων κακών" στη θεσμιστική ιστορία της ανθρωπότητας.Καταγράφεται και από τους μεταδομιστές και τους μετα-αναρχικούς, όπως έχει φανεί στο βιβλίο που έχουμε εκδώσει, Εισαγωγή στον μετα-αναρχισμό, δίνοντας το έναυσμα στο συγγραφέα του ανά χείρας βιβλίου να περιηγηθεί στην ιστορία των εκφραστών του αναρχισμού προκειμένου να δείξει αν κάτι τέτοιο ισχύει ή αν είναι μια υπερβολικά απαισιόδοξη κριτική προσέγγιση του αναρχισμού.
Ο Καπιταλιστικός Κόσμος Και Τα Εργατικά Συμβούλια
Χρήστος Ραμαντάνης
Ποια είναι εκείνη η μορφή πολιτικο-οργανωτικής συγκρότησης που θα μπορούσε να διασφαλίσει μια διαδικασία απελευθέρωσης της εργατικής τάξης, με την ίδια σε ρόλο πρωταγωνιστικό; Ο συγγραφέας δίνει απάντηση σαφή: Είναι τα Εργατικά Συμβούλια, συγκροτημένα ως οργανισμοί ζωντανής και άμεσης συμμετοχής των ίδιων των εργατών, αυτών που υφιστάμενοι την καπιταλιστική εκμετάλλευση έχουν και κάθε λόγο να επιδιώκουν την κατάργησή της με την επιδίωξη του κομμουνιστικού κοινωνικού μετασχηματισμού.
Οριζοντιότητα
Συλλογικό έργο
Το βιβλίο εκδόθηκε από κοινού με την πρωτοβουλία κατοίκων Καισαριανής, με την αυτόνομη συνέλευση Ζωγράφου, με την ανοιχτή συνέλευση κατοίκων Αγ. Παρασκευής, με την ανοιχτή λαϊκή συνέλευση Αγ. Δημητρίου και με τη συνέλευση κατοίκων Βύρωνα-Παγκρατίου-Καισαριανής.   Από τον Πρόλογο«19 Δεκεμβρίου 2001. Αργεντινή. Χιλιάδες ανθρώπων έχουν κατακλύσει την πλατεία Plaza de Mayo που βρίσκεται στην καρδιά της πρωτεύουσας, όχι πολύ μακριά από το Προεδρικό Μέγαρο, γύρω από το οποίο είναι παρατεταγμένες ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις. Οι δρόμοι της πόλης αντηχούν συνθήματα οργής και αγανάκτησης, ενάντια στην εξαθλίωση που είχαν επιφέρει από την αρχή της εφαρμογής τους τα προγράμματα του ΔΝΤ οδηγώντας στο βάθεμα της κρίσης και την χρεοκοπία: Ya basta! (Φτάνει πια!), Vaya con todos! (Να φύγουν όλοι!), Trabajo y dignidad! (Δουλειά και αξιοπρέπεια!). Ανάμεσα στο συγκεντρωμένο πλήθος, δίπλα στους piqueteros, τους ανώνυμους άνεργους αγωνιστές που έγιναν παγκοσμίως γνωστοί μέσα από τα μπλοκαρίσματα και τις οδομαχίες στις γέφυρες των οδικών αξόνων της χώρας, βαδίζουν, χτυπώντας ρυθμικά τις άδειε...
Ουτοπία
Τόμας Μουρ
Κι ενώ όλοι οι σύγχρονοί του αναγνώριζαν το πνευματικό του μέγεθος, δεν ήταν σε θέση να αποτιμήσουν τη μεγαλοφυΐα του.Μόνο κατά τον 19ο αιώνα, όταν πλέον ο Σοσιαλισμός έγινε επιστήμη, μπόρεσε δικαίως να αποδοθεί στον Μορ ο τίτλος του σοσιαλιστή. Τότε εμπεδώθηκε το νόημα της Ουτοπίας του, ως μια ηχώ από το παρελθόν, μια πρόβλεψη για το μέλλον και μια ιστορική πραγματικότητα. (Κλάους Κάουτσκι, "Ο Τόμας Μορ και η Ουτοπία του",
Πέρα Από Τη Δημοκρατία
Amedeo Bertolo
Κυκλοφόρησε το πρώτο βιβλίο από την Ευτοπία με τίτλο Πέρα από τη Δημοκρατία: Αναρχία του ιταλού θεωρητικού Amedeo Bertolo.Πρόκειται για συλλογή που περιλαμβάνει τα άρθρα «Οι φανατικοί της ελευθερίας», «Η δημοκρατία και πέρα απ’ αυτή» και «Εξουσία, δύναμη και κυριαρχία», καθώς και πρόλογο του συγγραφέα για τη συγκεκριμένη έκδοση. Όπως γράφει ο Bertolo στον πρόλογό του: «Κοινό χαρακτηριστικό των τριών αυτών κειμένων (αλλά και ολόκληρης της ελευθεριακής μου δράσης ως συγγραφέας, συντάκτης, εκδότης και οργανωτής πανεπιστημιακών συνεδρίων) ήταν η βούληση (η προσπάθεια, η απόπειρα) του να παράγω και του να προτρέψω να παραχθεί μια σύγχρονη αναρχική σκέψη σε μια περίοδο κατά την οποία, πέρα από κάποιες σπάνιες εξαιρέσεις (όπως του άγγλου Κόλιν Γουόρντ και του αμερικανού Μάρεϊ Μπούκτσιν), οι αναρχικοί φαινόντουσαν ικανοί μόνο να επαναλαμβάνουν μια απλοποιημένη και δογματοποιημένη βίβλο, διανοητικά και πρακτικά άοπλη αλλά και αφοπλιστική, η οποία με τους κλασικούς, μεγάλους στοχαστές δεν μοιράζεται πλέον ούτε τη δημιουργική δύναμη, ούτε την κριτική ευρύτητα, ούτε το γίγνεσθαι κα...
Σεργκέι Νετσάγιεφ: Η Κατήχηση Του Επαναστάτη: Μιχαήλ Μπακούνιν: Απάντηση Στον Νετσάγιεφ
Σεργκέι Νετσάγιεφ
Στο βιβλίο αυτό παρουσιάζονται δύο απ' τα σημαντικότερα ντοκουμέντα της ιστορίας του επαναστατικού κινήματος του 19ου αιώνα.Το πρώτο είναι "Η κατήχηση του επαναστάτη" του Σεργκέι Νετσάγιεφ (για πρώτη φορά ολόκληρο στα ελληνικά), ένα κείμενο-θρύλος, που προκάλεσε εντονότατες συζητήσεις και διαμάχες μέσα στο επαναστατικό κίνημα, γραμμένο από έναν άνθρωπο με φανατικούς υποστηρικτές αλλά και σφοδρούς πολέμιους.Το δεύτερο είναι μια ιστορική επιστολή-απάντηση του Μιχαήλ Μπακούνιν (εμβληματικής μορφής του αναρχικού κινήματος) στον Νετσάγιεφ που σηματοδότησε την οριστική τους ρήξη μετά από μια περίοδο σύντομης αλλά στενής συνεργασίας και φιλίας. Στην επιστολή του ο Μπακούνιν απαντά λεπτομερώς στον Νετσάγιεφ για την μεταξύ τους διαφωνία και επιπλέον εκθέτει αναλυτικά τις απόψεις του για το πώς πρέπει να κινηθούν οι επαναστάτες.Το βιβλίο κλείνει με δυο μικρά κείμενα-ανταπαντήσεις του Νετσάγιεφ.Τα κείμενα αυτά θέτουν, το καθένα με τον τρόπο του, το ζήτημα της οργάνωσης, της επαναστατικής τακτικής, της ηθικής του επαναστάτη, της βίας και άλλα ζητήματα, τα οποία δεν απασχολούσαν μόν...
Σκέψεις Για Την Άμεση Δημοκρατία
Γιώργος Λιερός
Η άμεση δημοκρατία δεν είναι μόνο μια μορφή πολιτειακής οργάνωσης, αλλά επίσης ένα αξιακό σύστημα, μια αντίληψη για τον άνθρωπο, μια πρόταση πολιτισμού η οποία έχει βαθιές ρίζες στην ανθρώπινη ιστορία. Η άμεση δημοκρατία θέτει στο κέντρο τον άνθρωπο ως πρόσωπο, ως μοναδικό άτομο, ατομική κοινοτική ύπαρξη. Δεν πρόκειται για ένα αμιγώς πολιτικό αίτημα συνάδει με την κατάργηση της μισθωτής εργασίας, την αυτοδιαχείριση, τη δραστική μείωση του εργάσιμου χρόνου, την ανατροπή της καταναλωτικής κοινωνίας.Η άμεση δημοκρατία, όπως κάθε προσπάθεια ανταγωνιστικής θέσμισης, ξεκινάει με το πάρσιμο της γης, μιας γης φυσικής, υλικής, χειροπιαστής. Το διαδίκτυο δεν ακυρώνει καθόλου τη σπουδαιότητα αυτής της χωρικά και χρονικά εντοπισμένης γης, αντίθετα μεγεθύνει τις διαστάσεις της και τις κάνει οικουμενικές.Ο αγώνας για την άμεση δημοκρατία, αν και οικουμενικός, δεν είναι ένας τρόπος για την παγκόσμια διακυβέρνηση. Σ' έναν κόσμο όπου θα επικρατούσε η άμεση δημοκρατία δεν θα υπήρχε καμία θέση για παγκόσμια διακυβέρνηση ή για οικουμενικό κράτος. Η δημοκρατική πολιτεία βρίσκεται στα μέτρα...
Στο Λυκόφως Των Πρωτοποριών
David Graeber
Τα τελευταία είκοσι περίπου χρόνια, γίναμε μάρτυρες των σαρωτικών αλλαγών στη διάρθρωση της κυριαρχίας των υπερεθνικών και τοπικών ελίτ, όπως και της ανάδυσης νέων κοινωνικών κινημάτων. Είδαμε να τίθενται σε αμφισβήτηση και να καταρρέουν, από τα κάτω, καθεστώτα που έδειχναν ακλόνητα στη βόρεια Αφρική, ενώ και στον δυτικό κόσμο τα κινήματα των πλατειών έθεσαν σε κίνηση, για πρώτη φορά τόσο μαζικά, την κριτική στη "δημοκρατία" και στην κοινωνική σχέση που λέγεται κράτος.Ο Ντέιβιντ Γκρέμπερ πιάνει το νήμα από εκεί που το άφησε στα "Αποσπάσματα μιας αναρχικής ανθρωπολογίας", αναζητώντας τις εκκινήσεις αυτών των πολιτικών και κοινωνικών διεργασιών. Με βλέμμα πιο διεισδυτικό, εντρυφεί στα περάσματα που διανοίγουν τα νεότατα κοινωνικά κινήματα στα οποία είναι ενεργός, στους προβληματισμούς και στις αντιλήψεις τους, και περισσότερο από το να καταφεύγει σε έτοιμες λύσεις και συνθηματικές ευκολίες, αναζητά τη διασύνδεση εκείνη μεταξύ θεωρίας και πράξης που θα διευκολύνει την ανάδυση ενός ουσιαστικού κινηματικού μετώπου που θα αφήσει οριστικά στο βάθος της ιστορίας τις πρωτοπορίσ...
Χτίζοντας Το Σοσιαλισμό Του 21ου Αιώνα: Η Λογική Του Κράτους
Μάικλ Λίμποβιτς
Ο Μάικλ Λίμποβιτς είναι ομότιμος καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας στο Πανεπιστήμιο Σάιμον Φρέιζερ (Simon Fraser University, Burnaby. B.C.) του Καναδά (Βανκούβερ). Είναι ιδιαίτερα γνωστός διεθνώς τόσο για το δημοσιευμένο έργο του γύρω από τη θεωρία του Μαρξ και τα ζητήματα που αφορούν τη μετάβαση στο σοσια-λισμό όσο και για την πολιτική του δράση. Το βιβλίο του Beyond Capital: Marx's Political Economy of the Working Class (Λονδίνο: Palgrave Macmillan, 2003). Πέρα από το Κεφάλαιο: Η μαρξική πολιτική οικονομία της εργατικής τάξης), το οποίο μεταφράστηκε στα ισπανικά (κυκλοφόρησε στην Ισπανία, τη Βενεζουέλα και την Κούβα), τουρκικά, περσικά, κορεάτικα και κινέζικα, κατέκτησε για το έτος 2004 το διεθνές Βραβείο στη μνήμη των Ισαάκ και Ταμάρα Ντόιτσερ (Isaac and Tamara Deutscher Memorial Prize) ως το καλύτερο και πλέον καινοτόμο σύγγραμμα στη θεωρητική παράδοση του μαρξισμού. [...] Ο Μάικλ υπήρξε σύμβουλος του υπουργείου Κοινωνικής Οικονομίας της Βενεζουέλας και σήμερα διευθύνει το Πρόγραμμα για την πρακτική κοινωνικού μετασχηματισμού και την ανθρώπινη ανάπτυξη στο Διεθνές Κέ...